කාල රේඛාව

 7ddebb8c1ebb0f01afc4e4e688a134bd

සුනම්‍යව පැවැති කාල රේඛාව
බිඳී ඉහිරී

'යමි' යි සිතාගෙන
කඳු මුදුන්, සාගර පතුල් පිරික්සුවද
කිසිවකු මා භාර නොගනී

පැටි වියේ පටන් එහෙමයි
'කිසිවකු ඔබව භාර නොගනී'
මම මා තුළම ගිලෙමි
ප‍ටු මතක දෙබොක්කා තුළට වැදී
කුඩා එළියක් දල්වමි
ඒත්, මතකය ඔබව භාර නොගනී
කෲරත්වය උගන්නා තෙක්
කිසිවකු ඔබව භාර නොගනී

මෘදු තතු කියන්නට නතර වුණ අය
තැබූ විට හදවත තිබුණු තැනට අත
අතැර දුවාවි

පැටිවියේ පටන් එහෙමයි
'කිසිවකු ඔබව භාර නොගනී'

කාංචනා අමිලානි 10-07

ප්‍රතිචාර

comments

Powered by Facebook Comments

Continue reading

ඉලෙක්ට්‍රික් 25 | මළගිය පපායා

Sam-Ailey-phone-addiction-Hexjam-web_614

මාව අන්ධකාරෙකට වැටුණා. ඒත් ඒ අන්ධකාර කුහරෙ ඇතුළේ පතුලක් තිබ්බෙ නෑ. හැම තැනම අපිළිවෙල වයර් එල්ලෙනවා විතරයි මට පෙනුණේ. ඒ මදිවට තඹ කොළ දියසෙවල පාට රැම් කෑලි පාවෙවී මම ඉන්න පැත්තට ආවා. සමහර තැන්වල ලොකු කාන්දමක එතුණ පොඩි තඹ තහඩු සර්පයෝ වගේ දගලනවත් පේන්න ගත්තා.
මට තේරුණා මගේ කාලෙ ඉවරයි කියලා. ආයෙ බැටරි බැස්සා කියලා චාර්ජ් කරනකන් මඟ බලන් ඉන්න ඕන නෑ. මම මැරුණේ අඩු වයසින්. ඒකත් ස්වාමියාට පක්ෂපාත වෙන්න ගිහිල්ලා. පර ස්ත්‍රීන් ආශ්‍රය කරලා පති භක්තිය බල්ලට දාපු වල් වික්‍රමය නිසා තමයි ඔක්කෝම වුණේ. මටත් තිබ්බේ ඇවකාඩෝ කියපු දේ අහලා අරූව ගෑනු ටිකට අල්ලලා දෙන්න. අමොර් වුණත් කරගෙන ගිය වැඩ ටික හරි නැති බව ඇත්ත. ඒත් වික්‍රමයා, පර බල්ලා, ක්‍රීම්ක්‍රැකර් වනචරයා ඌට තිබ්බා මේවා වීඩියෝ නොකර ඉන්න.
මම මළා නම් මෙච්චර ඒවා හිතන්නෙ කොහොමද? මාව ආයෙත් ගැස්සුණා. මළාම ඔක්කොම කෙළි ඉවර වෙනවනේ. නෑ, සමහර විට ගල්කිස්සෙ කඩේ එකා මගේ ඇතුළේ කෑලි ටික ගලවගෙන වෙන එකෙක්ට හයි කරනකන් මට හිතන්න පුළුවන් ඇති.
ඒත් චී!!! මම හිතන ඒවා!! මීට කලින් මම හරි හැදිච්ච විදිහටනෙ හිටියේ. ඒත් දැන් කොහොමද මෙහෙම කුණුහබ්බ කියන්නේ? මාව බැලන්ස් නැතිව ගිහිල්ලා මෙමරි චිප් කන්දක හැපුණා. අම්මටසිරි!! ඒකෙ හිටිය උන්!! 128 GB ඩෑල් එකකුත් සුළු වරදකින් ක්‍රෑෂ් වෙලා. මම හිතන්නෙ ඌ පෝර්න් සයිට් ගොඩකට ඩේලි ගිහිල්ලා හොට බිම ඇණ ගත්ත එකෙක්.
‘ෂ්…මේ…මේ…මල්ලි….මොකෝ වුණේ’
‘අනේහ්….පලයං බොණ්ඩියේ යන්න.’
මෙමරි චිප් කන්දෙන් බිමට පෙරලෙන ගමන් ඌ කෑ ගහලා කිව්වා. මැරෙන එක ජොලි වැඩක්නෙ කියලා ඊට පස්සෙ මට හිතුණා. කිසි වගකීමක් නෑ. අරමුණක් නෑ. කළුවරේ ගුවන්තලේ පාවෙවී ඉන්නයි තියෙන්නේ.
ඔහොම පාවෙවී කළු කුහරේ අභ්‍යන්තරේට ඇදිල යන අතරේ ජෙලි මාළු වගේ එවුන් ටිකක් කටවල් ඇරගෙන මාරයෝ වගේ එනවා දැක්කා.
‘සන්තානම් මෑණියනේ!! ඒ මොක්කුද?’
‘යක්කු, යක්කු…… අක්කෙ හැංගෙන්න’
කවුදෝ ඈත ඉදන් කෑ ගහනවා මට ඇහුණා.
………………………..
‘යකඩෝ….මං ආයෙ ඉපදිලා.’
ඒත් මේ මොකෝ කතා කරන කැත? මොනාද මං මේ කියන වචන?
හිතන්නවත් වෙලාවක් ලැබුණේ නෑ. අමොර් ඇවිල්ලා මාව වඩා ගත්තා. එයා මගේ මූණ දිහා බලන් හිටිය බැලිල්ලක්!! අම්මෝ!! මගේ ඇග ඇතුළේ ප්‍රොසෙසරය රත් වෙනවා වගේ දැනුණා. ඊට පස්සෙ අමොර් මාව චාර්ජ් කරන්න ප්ලග් කළා.
‘මං කිව්වෙ අක්කෙ, ගල්කිස්සෙ කඩේ අයියා ෆෝන් එක හදාවි කියලා.’
‘නෑ. එයා නෙවෙයි මේක හැදුවේ’
‘කවුද?’
‘විමිඳු’
‘අක්කිත් එයාගෙ ඇත්ත නම දන්නවද? එයා ෆෝන් හදනවද?’
ලෝලා පුදුමය උපදවන මූණෙන් එක පාර ප්‍රශ්න දෙකක් ඇහුව එකට අමොර් කැමති වුණේ නෑ.
‘ලෝලා, ඔයා කොහොමද විමිඳුව අඳුනන්නෙ?’
‘නෑ. මම දන්නෑ. එදා ලෙසතු අක්කි එක්ක එයා ආපු වෙලේ……’
ලෝලාට වාක්‍ය ඉවර කරන්න ලැබුණේ නෑ.
‘ලෙසතු එක්ක විමිඳු ආවා?’
අමොර්ගෙ පුදුමය කොච්චරද කියනවා නම් ලෝලට බය හිතුණා ඇස් දෙක බිමට වැටෙයි කියලා.
‘ඔව් අක්කී. අර එදා, ඔයාට සිහිය ආපු දවසෙ ආවා’
‘ඔක්කොම එකයි. ඔක්කොම එකයි. යාළුවො නෙවෙයි මුං මාරයෝ.’
අමොර් මාව අතට ගත්තා චාර්ජ් කරන්න ප්ලග් කළ බවත් අමතක වෙලා. ලෝලාව ආයෙ ගැස්සුණා.
‘අනේ අක්කි ආයෙ නම් ඕක පොළොවෙ ගහන්නෙපා’
‘ඔයාට පිස්සුද ලෝලා? මං මොකටද ආයෙ මේක පොළොවෙ ගහන්නෙ?’
අමොර් පුටුවක් ඇදගෙන ඇවිත් මගේ ළඟින් තියාගෙන වාඩි වුණා. ඊට පස්සේ ඉබන්ගෙ ඊමේල් එකට ලොග් වුණා. පාස්වර්ඩ් එක මාරු කළා. ෆෝල්ඩර් දෙකකට අලුත් පාස්වර්ඩ් දාලා ලොක් කළා. ඊට පස්සෙ කකුල් දෙක පද්ද, පද්ද වික්‍රම්ට මේල් එකක් ලියන්න පටන් ගත්තා.

 

වික්‍රම්,
මචං, පහුගිය කාලෙ වෙච්ච ඔක්කොම අමතක කරමු. මම සමාදාන වෙන්න කැමතියි, පැමිණිල්ල ඉල්ලා අස් කරගන්නවා කියලා මේ ඔක්කොම පිළිවෙලක් කරගත්තෙ මේක දිගින්, දිගටම ඇදෙනවා බලන් ඉන්න බැරිකමට. උඹ මට වෙඩි තිබ්බෙ වැරැදි වැටහීමකින් කියලා දැන්ගන්නකොට වෙන්න ඕන ඔක්කොම වෙලා ඉවරයිනෙ. දැන් අමොර්ටත් සිහිය ආපු එකේ අපි මේ කුණු හිත්වල තියන් පැසවෙන්න අරින එකේ කිසි තේරුමක් නෑනෙ.
උඹ ළඟ තියෙන අමොර්ගෙ වීඩියෝ ටික ඩිලීට් කරලා දාපං. නැත්නම් මට ඒ ටික දියන්. මම උඹට කරපු උදව්වෙ හැටියට ඔය දෙකෙන් එකක් උඹ කරාවි කියලා මං විස්වාස කරනවා.
ඉබන්.

 

අමොර් ආයෙ කකුල් පද්දන්න ගත්තා. ඊට පස්සෙ බීට් මේල් එකේ ඉන්ටර්ෆේස් එක දිහා බලන් හිටියා. සෙන්ඩ් බොත්තම එබුවා.
‘යකඩෝ!! අමොර්නෙ දවසකටවත් ගෑනි.’
තප්පරෙන් දහයෙන් පංගුවක්වත් ගියේ නෑ. උත්තරයක් ආවා.
‘හරි මචං. තෑන්ක්ස්. මම උඹට කෝල් කරන්නම්’
එතකොට මොකටද වික්‍රම් ‘හරි’ කියලා කිව්වේ. මාව පැටලුණා. අනික කෝල් කරන්නම්‍ ය කියලත් ලියලනෙ. මාව ආයෙ පඹ ගාලක පැටලුණා. අමොර්ට ගාණක්වත් නෑ. මාව ස්ටූල් එකක් උඩින් තියලා එයා යන්න ගියා.
ෆෝන් එක රින්ග් වෙන්න පටන් ගත්තා.
‘අමොර් ගෑනියේ!! බුදු අම්මෝ මෙන්න වික්‍රමයා කෝල් කරනවෝ.’
මම යටි ගිරියෙන් කෑ ගහන්න පටන් ගත්තා. ඒත් ඇයි වික්‍රම් ඉබන්ට කෝල් කරනවා කියලා අමොර්ගෙ ෆෝන් එකට කතා කරන්නෙ? මට මේවා තවත් කල්පනා කරන්න බෑ. යකෝ මීට හොඳයි මැරුණ විදිහටම උන්නා නම්.
අමොර් ආවා ලැසි ගමනින්. කටේ ලොලිපොප් එකක්. ස්ක්‍රීන් එකේ වික්‍රම්ගෙ නම්බර් එක දැක්කා විතරයි යකෙක් දැක්කා හේ අවේස වුණා. ගත්ත මාව අතට. දමල ගැහුවෙ නැතැයි පොළොවෙ. ඒ පාර නම් මං මළා. ඇත්තටම මළා.
‘බී………ප්’

 

කාංචනා අමිලානි
@moogater

ප්‍රතිචාර

comments

Powered by Facebook Comments

Continue reading

මයිලපත් සමනලුන්ගේ හදක් බර; තෙත කවි•

IMG_2278
"ආයෙමත් එන්නේ ම නෑ' කියා
මා පලා ආ දිනෙක
ඈ මයිල ගස කැපුවා
ඉතා සාහසිකව
විකල් සිහියෙන"

 

පිටකවරයේ මඩ පැහැති පසුබිමේ පත්‍රයකි. පත්‍රයේ බෙදුම් රේඛාවෙන් වම් පැත්තේ එක ගොඩේ ලියූ 'මයිලපත් සමනල්ලු' අකුරු පදාසයකි. රවුමට, රවුමට ඒ වටා පැදකුණු කරන්නට ආරාධනා කරන සුළුය. කවරයේ පසුපස මයිලපත් සමනල්ලු කවියේ ඉහත උදෘතය යි.
මේ කවි සුජීව සිරිමෙවන්ගේ ය. අමුතු සැකැස්මකින් හෙබි ඒ කවි ලාලසාව ඇති කරවන සුළු ය. සිරුර වසා පවතින දුහුල් සළු සුළඟේ යවන්නට තැත් කරවන සුළු ය.
ඈ මයිල ගස කපා දැමුවේ සාහසිකව ය. එවන් විටෙක විකල් සිහිය අනුපානාත්මක ය. 'ආයෙමත් එන්නේ ම නෑ' කියූ පෙම්වතාගේ පලා යාමත්, මයිල ගසේ කොළ සමනලුන් මෙන් ඇගේ හිත නම් බිත්තියේ ඇලීමත් කවරාකාර වේදනා සුවයක්දැයි සොයා ගැනීම කවියා අන් අයට භාර දෙයි.

 

IMG_2280

එකිනෙකා වෙනුවෙන් පැළ රෝපනය කිරීමත්, ඒ රැක බලා ගැනීමත් ප්‍රේමය කියා වර නැඟීම වරදක් විය හැකිය. එහෙත් යමක් උත්පාදනය කිරීමට අනුබල දීමත්, ඒ රැක බලා ගැනීමත් අතර ප්‍රේමයක් නොතිබුණි යැයි සැක කිරීම කවිය උරා බොන අපට තරම් නොවේ. කවියකින්, කියවන්නා උරා ගන්නා ඒ ඉසියුම් රස අතර පුපුරා නොගිය සොව කෙතරම් කාලයක් නඩත්තු කළ හැකිදැයි කිරා මැන බලමින් තාවර වීම කවිය යසටත්, රසටත් අයිතිකර ගැනීමේ උපක්‍රමයක් ලෙස සලකමි.
දින කිහිපයක් පුරා කියවන්නට ලැබුණු කවි පොත් බහුතරය අතර තිබුණු ෆොටෝ කොපි කවි කියවා පෙර කී රස උරා ගැනීමේ කාරියෙහි බලාපොරොත්තු සුන් කරගෙන සිටි හෙයින් 'මයිලපත් සමනල්ලු' කියැවූයේද බලාපොරොත්තු රහිතවමය. එහෙත් දැන් ජවාධික අශ්වයකු මා පෙරලාගෙන දිව්වාක් මෙනි.

 

'අඳුරු ගොම්මන් යාමයේ
නන්නාඳුනන වීදියකදී
මුහුණු ආවරණ පැළඳගත්
ඇගේ
අත් අඩංගුවට
මා පත්වෙයි.
සියලු කෙළි නිමා වෙයි
 
මම ඇගේ
ආදර අත් අඩංගුවෙහි
පසුවෙමි'

 

මේ කවිවලට මා ආශක්ත වී ඇත්තේ ඒවාවල ඇති කාන්දම් ශක්‍යතාව නිසා විය හැකිය. බොහෝ කවි ආදරබරය, එසැනින් ශෝකී ය, අනෙක් පස හැරෙන්නටත් කලින් එතුළම හැංගූ සතුටක් කඩා ඉහිරෙයි. ඒ මැජික්මය ශක්තිය උත්පාදනය වී ඇත්තේ සුජීවගේ කවි බසෙනි. ඒ නිරවුල් ය, තෙත ය, මට සිළිටු ය, ලාලසාත්මක ය.
මීට පෙර එවන් ලකුණු බොහොමයක් අඩු-වැඩියෙන් දුටුවේ දමිත් දහනායකගේ 'තෙමි තෙමිම මම' කවි අතරය. ඉනුත් 'මං කැමති එහෙම' කවියේ ය. ඒ ශූරකම උපයා ගැනීම පහසු නොවේ.

 

'උඩහට පහළට
කොච්චර කෝච්චි ගියත් අපට මොකද
පටි පටි ඉස්ටේෂන් බංකුවේ
සුවය කොතරම්ද'

 

මට ඕනෑ විදිහට කියවාගන්නට නොදෙන කවි පොත තමන්ට ඕනෑ විදිහට මගේ ආරම්මන වෙනස් කිරීම නොසලකා හැරිය නොහැකි තරම් ය. කවි අතර සොය, සොයා වෙහෙසෙන ඔහු සැඟවූ, අපට සොයාගන්නට බැරි වූ 'ඒ මොහොත' සොයාගෙන තමන්ගේ අත් අඩංගුවට ගැනීම කියවන්නාට පැවරෙන ගෙදර වැඩයි. නමුදු සුජීව අපට ගෙදර වැඩ පවරන්නේ නැත. ඒ පැවරුම් පවරා ගන්නේ අප විසින්ම ය.
එසේ වී නම් 'උඩහට පහළට කොච්චර කෝච්චි ගියත් අපට මොකද?'
ඔවුන් නතර වී සිටින හෙයින්ද, කෝච්චි ගමනේ හෙයින්ද අපට මොකක් හෝ වී තිබේ. විප්‍රයෝගී කාන්සිය ඔහු අප පිට පටවන්නේ එහි කිසි බරක් නැතැයි අඟවමිනි. හැඟවුම්කාරක ඉවත් කළ විට ගෝවා ගෙඩියක කොළ ගලවන්නාක් මෙන් ශෝකයේ මතු වෙයි. ඒ පසුපස එන මීදුම් වලා අපව පොරවා ගනී. දැන් කාංසාමය මොහොත ඔහුගෙන් අපට සූක්ෂමව හුවමාරු වී ඇත. දුම්රථයක ටැබ්ලට්ටුව මාරු කරන්නා සේ වැලමිට රවුමක් සේ හදමින් කවියාගේ කාංසිය කියවන්නා භාර ගෙන ඇත. දැන් කුමක් නම් කළ යුතුද?

 

'මේ තරම් පොඩි කර කර
මල් පෙතිත් එක්ක කරන
විහිලුව
නවත්තන්නෙ ම නැද්ද?'

 

මේ ප්‍රශ්නාර්ථ විටෙක මා කළඹයි. ඔහු විසින් කවියේ අග තබන්නට යෙදෙන ප්‍රශ්නාර්ථවල ඇත්තේ සැර ඇඟවුමකි. තර්ජනයකි. මේ කවි 'තෙත' යැයි මා පවසන්නට යෙදුණේ එහෙයිනි. ශෝකී තර්ජන සමඟ ඔහු මේ කරන සෙල්ලම නවත්තන්නේ නැතිනම් තව ඉදිරියට කියවිය යුතුය.

 

'පීලි උඩ
මූණින් මූණ බලන් යන සීට්වල
වරක්,
නෑ දෙවරක් ම තිගැස්සුව ඇස් එක්ක
සාරි දූලක
අමුතු සුවඳක
දැන්
නිතරෝම
හිත
පැටලෙයි'

 

විවාපත් අලුත දම්පාට ලේස් අත්තටු නිසා ගැස්සුණු, තිගැස්සුණු ඇස් දැන් ගිනිකන වැටෙන්නේ දුම්රථ මැදිරි ඇතුළත අහඹු සාරි දූලක් දුටු විටය. දැන් ඔහු තම භාෂාවේ බුහුටිකම පෙන්වයි. ගේහසිත පෙම වෙනත් දර්පනයකින් නරඹන්නට ඔබව පොළඹවයි. වරදට පෙළඹෙන්නේ වී නම් ඒ ඔබේ නැරඹුම් ආසාවේ ප්‍රතිඵලයක් බව හඟවන්නට ගනියි. ඔබ අත වරද වී නම් ඔහු අත කුමක්ද? මේ වචන සෙල්ලම නතර වන්නේ කොතැනද?

 

'සියක්වර කාට හරි කියාගන්නට හිතෙන
ආයෙමත් බැඳ දමා අඳුරු පත්ලට හෙළන
සිහිනෙනුත් පැන ගිහින් පොළෝ ගැබ යට නිදන
නම නොකී මලක් වේ රහස් පෙම සිහි කරන'

 

යළිත් පෙර කී ශෝකී තානයෙන් ඔහු කියවන්නා කළඹයි. විටෙක අත් හරින්නට පොළඹවයි, විටෙක අත්පත් කරගන්නට පොළඹවයි. හැඟීම් මාත්‍ර ද්විත්වයක නිතර දෝලනය වන හෙයින් මේ කවි මා කළඹවයි. ලාලසාව වඩවයි. ප්‍රේමය අරඹයා මොනවා කළත් වැරැදියි කියන ක්ෂුද්‍ර සිතිවිල්ලට පවා ඇද දමයි.
එහෙයින්ම 'මයිලපත් සමනල්ලු' ඇතුළතින්, සීත ගුහාවක ප්‍රවේසමට තැබූ කවි ද, ගිනි කන්දක පිළිස්සීම පිණිස තැබූ කවි ද, සමනලුන් මෙන් සුළඟේ පාවී යන්නටම බල කෙරෙන කවි ද සොයා ගතිමි. අතොරකින් රස උරා බී, අතොරකට මගේ හදවතේ පතුළක හැංඟූ බියගුළු සොවක්ද කැණීමට ඉඩ දුනිමි.
මයිල ගස කපා දමා ඇති හෙයින් මයිලපත් කොහේ පාවී ගියේදැයි සොයන්නට නොවෙහෙසෙමි.

 

කාංචනා අමිලානි•

ප්‍රතිචාර

comments

Powered by Facebook Comments

Continue reading

නො එවන්න

artsy-vibes-258618

පණිවුඩය:
ඇය අත මල් නොඑවන්න.

පිළිතුර:
පෙම්වතුන් බිය ගන්වන
විසුළු ආයුධයකි වෛරය
මුදු මුදුව ඉහළට නැඟුණ
වරලස කඩා ඉහිරවා ඇය ළඟ
බිමට නොවැටෙන්නට අල්ලාගෙන
වරලස ගැවසූ මල් කිහිපය
එවමි ඈ අත;
සිපුම් ඉවසන කන් පෙත්තක
සිහිපත් කරන්නට ඕනෑ විට

නිහඩ වෘතයක පසු නොවන පෙම්පත
කියවා-නොකියවා ඇස් පියවන්න
බල කෙරෙන විට
කෙතරම් කෲරයිද මල් සුවඳ
ඇගේ අත ඔබට එවා අවසන් කළ

ප්‍රතිචාර

comments

Powered by Facebook Comments

Continue reading

පමා වී සපැමිණි විනෝදයේ හැඩය -ලංකා කොමික් කොන්

40307399_1354755911328465_4437250895272476672_n3S2A0230-1
ට්‍රේස් එක්ස්පර්ට් සිටි සංකීර්ණයේ එක් අන්තයක සිමෙන්තියෙන් සැදූ පොකුණකි. ඒ මැද්දෑවේ හෙවණනකි. ස්පයිඩර් මෑන් අයිස් ටී එකක් බොන්න අසල සැප සෝෆාවේ ඈදි ගත්තා පමණි. හදිසියේම ඔහුගේ දුරකතනය නාද වුණි. හෙතෙම මුහුණු ආවරණය ලාගෙනම දුරකතනය කනේ තබාගෙන එහා කොනේ සිටින්නාට යමක් පැහැදිලි කරන්නට පටන් ගති. ඊට හූවක දුරින් වුල්වරීන් ස්වකීය ලෝහමය නියපොතුවලින් සුනඛයකුගේ හිස පිරිමදිනු පෙනෙයි. 'ඇක්ෂන් එකක් දෙනවද?' කියා ඡායාරූප ශිල්පියකු ඇසූ සැණින් යළිත් වුල්වරීන් සිය චරිතයට අවතීර්ණ වෙයි. ඩෙඩ්පූල් සහ ස්පයිඩර් මෑන් උනුන් වැළඳගෙන සේයාරුවකට පෙනී සිටින්නේ තවත් අන්තයකය. මෙඩූසා සිමෙන්ති බංකුවක වාඩි වී සිටින්නේ හිස මත නලියන සර්පයන්ගේ සැකැස්ම දර්පනයකින් නරඹමිනි. කොළ පැහැති ටී ෂර්ටයකින් සැරැසී එක් අතකට ගෝවා ගෙඩිය බැගින් ගෙන ගිරිය පුප්පාගෙන කෑ ගසන්නේ 'කැබේජ් මර්චන්ට්' ය. ඊට අඩියක් දුරින් පිත්තල කොතලයක් අතින් ගෙන අනෙක් අතේ තේ කෝප්පයක් ගෙන ඉන්නේ 'අන්කල් අයිරෝ' ය.
හේ නිතර සිනාමුසු මුහුණිනි. මේ හතර වැනි වතාවට පවත්වන 'ලංකා කොමික් කොන්' හි සමීප රූපයකි. එහි දුර රූපය ද මීට නොදෙවෙනි ය. එහි ඇත්තේ පුදුමය එලවන මුහුණින් සිමෙන්ති බැමි මත වාඩි වී සිටින මැදිවියේ පිරිමි සහ ගැහැනුන්ය. බොහෝ අය තමන්ගේ ළමුන් කැ‍ටුව පැමිණ ඔවුන්ට රිසි සේ හැසිරෙන්නට ඉඩ සලසා වෙහෙස නිවාගන්නා සෙයකි. සෙස්ස 'ලංකා කොමික් කොන්' නැ‍රැඹීමටම පැමිණි අයයි. අධික දාහයෙන් පීඩා විඳින හෙයින් අයිස් ටී ද, පැණි බීම ද, වතුර ද අතින් අත මාරු වෙයි. කොමික් කතා ඇසුරින් ප්‍රශ්න විචාරාත්මක වැඩසටහන් පැවැත්වෙයි. ට්‍රේස් එක්ස්පර්ට් සිටිය ඇතුළත පිහිටි කුටියක රවුල්කරුවකුගේ නිරුවත් උඩුකය මත පින්තාරුවක නියැලෙන තරුණයකු සහ තරුණියකි. ඊට යාබද කුටියක 'පුවරු ක්‍රීඩා'වේ නිරත වන දෙදෙනෙකි. ඩූඩ්ල් සහ කොමික් අඳින ශිල්පීන්ගේ චිත්‍ර මේස උඩ බාවා ඇත්තේ සෙසු කුටිවලය. මේවා මිලදී ගැනීමටද හැකිය.
3S2A0838-140237176_1354755684661821_2314552129148157952_n
මේ සමීප රූප සහ දුර රූප 'ලංකා කොමික් කොන් 2018' ගැනය. ශ්‍රී ලංකා ගීක් ක්ලබ් වෙතට මෙහි නිර්මාණ අයිතිය පළමුව පැවති අතර දැන් එය පාලනය වන්නේ ලාබ නොලබන එකමුතුවක් ලෙස ගොඩනැඟුණු ලංකා කොමික් කොන් ට්‍රස්ට් විසිනි. මොවුන්ගේ එකමුතුවේ මූලික අරමුණ ලංකා කොමික් කොන් වසරක් පාසා සංවිධානය කරමින් පවත්වාගෙන යාම සහ දෙස්-විදෙස් විද්‍යා ප්‍රබන්ධ, ෆැන්ටසි රචකයන් දිරිමත් කිරීමයි. මෙවර 'ලංකා කොමි කොන්' සඳහා කලින් වසරවලට වඩා නවාංග එකතු වී තිබුණි. ඩී.සී සහ මාවල් කොමික් සඟරා වට්ටම් සහිතව මිලදී ගැනීමට හැකි වෙළෙඳ කුටි ද දැකගත හැකි විය. හදිසියේ කඩුවක් මානාගෙන මගේ ගමන අවහිර කළේ Chaos කණ්ඩායමේ නායකයා ය. දැන් ඒ සටන්කාමියා, චන්ද්‍රන් ද සොයිසා ජයසූරිය කතාවේ ය. 'මේ, ද ක්‍රොනිකල්ස් ඔෆ් ඇම්බර් නවකතාවේ එක චරිතයක්.
සාමාන්‍යයෙන් මේකට කියන්නේ සජීවී භූමි නිරූපණ කියලා. මෙතනදී නිරූපනය කරන්නේ අපි හදාගත්ත කතාවක්. සතුරො එක්ක ලොකු ෆයිට් එකක අපි ඉන්නේ.' විනෝද් සිරිවර්ධන ඊට නොදැවැනි සන්නාහවලින් සැරසී නිල් පැහැති කඩුවක් අමෝරාගෙන ය. ඇම්බර් කණ්ඩායමේ නායකයා ඔහුය. ඔහු සේවය කරන්නේ කෝවින් කුමරියට ය. බර්බා ෆෙට් කොළ පැහැති හෙල්මටයක් පැලඳ රොබෝවකු මෙන් මා එන මඟ අහුරා හිටගෙන ය. ඔහු නිරූපණය කරන්නේ ස්ටාර් වෝර්ස් හි කළු චරිතයකි. 'මම මහිම දිනිජ. මේ කොමික් කොන් ආපු දෙවැනි පාර. ගිය අවුරුද්දෙ බ්ලැක් පැන්තර් අවුරුදු වර්ෂන් එකක් කළා. මේ අවුරුද්දේ ස්ටාර් වෝර්ස් වෙනුවෙන් කොස් ප්ලේ කරන්න හිතුවා.' බර්බා ෆෙට් අතහැර අනෙක් පසට හැරුණ සැණින් නොයෙක් ඉරියව් දක්වමින් සිටි වුල්වරින් දු‍ටුවෙමි. ඔහු මඟගැර යා නොහැකි තරම් වූ හෙයින් නතර වීමි.
3S2A0282-140407510_1355496964587693_4690914395373436928_n
සුප්‍රකට එක්ස් මෑන් චිත්‍රපට මාලාවේ වුල්වරීන් යනු රසික ආකර්ශනය දැඩිව ලත් චරිතයකි. ධාරණ සේමසිංහ වටා ද ඡායාරූප ශිල්පීන් රාශියකි. ජංගම දුරකතන අතැති සෙල්‍ෆි කැමැත්තෝ ද ඒ අතර බොහෝ ය. දාහය මැද 'ඇක්ෂන් එකක් දෙන්න' කියන සෑම දෙනාටම ධාරණ, වුල්වරීන් චරිත ලක්ෂණ අනුකරණය කරමින් ආයුධයක් මෙන් විහිදිය හැකි උල් නියපොතු විහිදුවා පෙන්වයි. 'මේක මම කොමික් කොන් ආපු පළවෙනි පාර. කොස් ප්ලේ කියන්නේ වෙනම කල්ට් එකක්. හැබැයි එළියේ ඉදන් බලන් ඉන්න අයට මේක පිස්සුවක් වගේ පේනවා ඇති. ඒත් කොස් ප්ලේ කරන්න ආස, චිත්‍රපටිවලට ආස අයට මේක වෙනම විනෝදයක්. ආසාව නිසා තමයි කොස් ප්ලේ කරන්නේ. ඒ වගේම මේක රස ඇබ්බැහියක්. කොස් ප්ලේ කියන්නේ එක්තරා විදිහක ෆැන්ටසියක්. මම ඒ ෆැන්ටසියට ආසයි. කොහොමත් ජීවිතේට ෆැන්ටසි එකක් තියෙන්න ඕනා. මොකද අපි හැමෝම රියලිටි එකෙන් හොඳටම හෙම්බත් වෙලා ඉන්න අය. ඒත් අන්තිමට බැලුවම ෆැන්ටසිය කියන්නෙත් එක්තරා අන්දමක රියලිටි එකක්.'
3S2A0460-140404151_1355496404587749_2007998061007077376_n
ඊළඟට හෙවණට වී දෙ අතට ගත් ආයුධ දෙකක් මානාගෙන සිටි 'වයිට් කැනරි' හමුවීමි. ඕ රෞද්‍ර මුහුණක් මවා ගන්නට තැත් කළ ද එහි වූයේ සාමකාමී බවකි. 'මම ශාමින්ද්‍රි ඩි. සේරා. වයිට් කැනරි ඩී.සී කොමික්ස්වල ඉන්න චරිතයක්. ටිකක් දරුණු සටන්කාරියක්. හැබැයි වයිට් කැනරිගෙ චරිතෙට හැම තිස්සෙම අඩු තක්සේරුවක් ලැබෙන්නේ. ඒ නිසාමයි මේ පාර කොස් ප්ලේ කරන්න මේ චරිතය ‍තෝර ගත්තේ. මම 2015 ඉදන් කොස් ප්ලේ කරනවා.' ස්ටාර් වෝර්ස් හි තවත් චරිතයක් වූ 'රේ' හෙල්ලක් අමෝරාගෙන ගස් හෙවණේ ය. 'මම දක්ෂිණී එගොඩවත්ත. මගේ කොස් ප්ලේ එක 'රේ' කියන ස්ටාර් වෝර්ස් කැ‍රැක්ටර් එක. මගේ අතේ තියෙන හෙල්ල වගේම ඇඳගෙන ඉන්න ඇඳුම් ඔක්කොමත් මමයි හදාගත්තේ.
පොඩි කාලෙ ඉදන්ම ස්ටාර් වෝර්ස් ‍ෆිල්ම් සීරීස් එකට මම ආසයි. කයිලෝ රෙන් ගෙ චරිතෙට ඇඳලා ඉන්නෙ මගේ හස්බන්ඩ්. මේ පාර අපි දෙන්නම එකට කොස් ප්ලේ කරන්න ඕනා කියලා හිතුණා.' ප්‍රවීන් ගලප්පත්ති 'කයිලෝ රෙන්' ට ඇඳ, රතු පැහැති දැවැන්ත කඩුවක් ඔසවාගෙන සිටියේ වෙස් මුහුණක්ද සමඟිනි. ඇවෙටර්: ද ලාස්ට් එයාර් බෙන්ඩර් කා‍ටුනයේ 'කැබේජ් මර්චන්ට්' අතකට ගෝවා ගෙඩිය බැගින් ගෙන අනුවේදනීය රඟපෑමකය. 'මම නම සචින් පෙරේරා. මේ කෝස් ප්ලේ කරන හතර වෙනි පාර. කැබේජ් මර්චන්ට් කියන්නේ මගේ ආසම කැ‍රැක්ටර් එකක්. කොහොමත් කොස් ප්ලේවලට මම ගොඩක් කැමතියි. අද ප්‍රතිචාරත් සෑහෙන්න හොඳයි.' ඔහුගේ අනෙක් පසින් අන්කල් අයිරෝ පිත්තල කොතලයක් සහ තේ කෝප්පයක් දෙ අතට ගෙන මිත්‍රශීලී සිනාවකිනි. හේ ජීවන් සුකුමාරන් ය.
3S2A0537-140355777_1354755737995149_1059464875966726144_n
වැඩි කතා නැති හෙයින් එතැනින් ලිස්සා උෂේන්‍යා මැනුවලිගේ වෙතට එළැඹීමි. පල්ප් මැගසින කතා මාලාවක ප්‍රකට චරිතයක් වූ 'බ්ලැක් බැට්' අනුව ගොඩනැඟුණු ඩී.සී කොමික් චරිතයකි ඈ රඟන්නේ. 'මම මේ කැ‍රැක්ටර් එකට ගොඩක් ආසයි. හැබැයි මේ කොමික් කොන් ආපු පළවෙනි වතාව. නිකමට හිතුණා මේකත් කරලා බලන්න ඕනා කියලා.' බැට් වුමන් ලෙස සැරසුණු නිමාෂා පෙරේරා බැට් මෑන් රසිකාවියකි. එමෙන්ම උග්‍ර ඩී.සී කොමික් ලෝලියකි. මේ ඇගේ තෙවැනි වතාවයි. නයිට්වින්ග් ලෙස සැරසුණු නිමේෂ් පෙරේරා ද උග්‍ර ඩී.සී. කොමික් ලෝලියෙකි. මේ ඔහු කොස් ප්ලේ කරන පළමු වතාවයි. මෙඩූසාට ඇඳි ගයා සත්සරණී කොස් ප්ලේ කරන්නේ දෙවැනි වතාවටය. පළමු වතාවේ ඇගේ තේරීමද ඩී.සී කොමික් චරිතයකි. 'ප්‍රතිචාර හොඳයි' ඈ තම චරිතයේ රෞද්‍ර බව නොතකමින් සිනාසෙයි.
40337328_1354299308040792_9142875416195760128_n40351916_1354756331328423_4841928323128885248_n
ලංකා කොමික් කොන් හි වඩාත් නිර්මාණශීලී චරිතයක් නිරූපනය කළ 'ඔන්ලයින් ක්‍රීප්' උන්නේ කොට කලිසමකින් සහ අත් කොට කමිසයකින් සැරසීගෙන ඉංග්‍රීසි වරද්දා ලියූ 'හායි ඩියර්' පුවරුවක් ද සමඟිනි. හෙතෙම ඉන්දික ද. සිල්වා ය. 'කාන්තාවන්ට ඔන්ලයින් කරදර කරන්න එන කෙනෙක්ටයි මම ඇඳලා ඉන්නේ. මේක ඇත්තට ‍ෆික්ෂනල් කැ‍රැක්ටර් එකක්.' එසේ කියමින් ඔහු පුවරුවේ ඇති හායි ඩියර්, ලස්සනයි ඩියර් ආදී වාක්‍ය ඛණ්ඩ ද අන්තිමට ඇති සෙන්ඩ් බූබ් පික්ස් යන්නද පෙන්වන්නේ සිනාමුසු මුහුණිනි. 'මෙහෙමනේ කරදරකාර මිනිස්සු ඔන්ලයින් ඇවිල්ලා හැසිරෙන්නේ'. වඩාත් ප්‍රායෝගික සහ සමාජීය ගැටලුවක්ව ඇති දෙයක් ඉතා සරලවත්, විනෝදශීලීවත් ඉදිරිපත් කරන්නට සිතීම වෙනුවෙන් ඔහුට ස්තූතියක් ලබා දිය යුතුමය. සුවිසාල දුන්නක් අමෝරාගෙන ගසක් හෙවණේ සිටියේ තවත් ඩී.සී කොමික් චරිතයක් වූ නයිටින්ගේල් ය. අෆ්‍රා නිසාජා තමන්ගේ චරිතය ගැන කීවේ මෙවැන්නකි.

 3S2A0178-140521511_1355496727921050_1051556028698591232_n

'කොමික්වලට මම ගොඩක් ආසයි. ඒ වගේම වීඩියෝ ගේම් සෙල්ලම් කරන්නත් කැමතියි. මේක කොමික් කොන් ආපු පළවෙනි වතාව.' ස්පයිඩර් මෑන් තරම් කාර්යබහුල වෙනත් චරිතයක් නැති තරම් ය. නිපුන් සංදීප් මුහුණු ආවරණය නොගලවමින්ම කතාවේ ය. 'කොමික් කොන් ආපු පළවෙනි පාර. නිකමට වගේ හිතුණා මොකක් හරි කොමික් කැ‍රැක්ටර් එකක් කරලා බලන්න ඕනා කියලා. ප්‍රතිචාර නම් සෑහෙන්න හොඳයි.' දාහය විසින් ඉබේම වායුසමනය කළ ඇතුළත කුටි වෙතට මාව තල්ලු කර දැමුණි. ගේබ්‍රියෙල් පිලිප්ස් 'ෆෑන් ආර්ට්' මාදිලියෙන් කොමික් චරිත අඳින්නියකි. සියුම් සහ තියුණු රේඛාවලින් සන්නද්ධ ඇගේ කොමික් කලාවේ ඇත්තේ බොහෝ දුරක් ගමන් කරන සැටියකි.
'මම දැනට ෆෑන් ආර්ට් අඳිමින් ඉන්නේ. ඒත් ළඟදි මගේම කොමික් එකක් පබ්ලිෂ් කරන්න හිතාගෙන අඳිමින් ඉන්නවා. ‍රැන්ඩි ක්‍රිස් පෙරේරා ඩූඩ්ල් සහ කොමික් මාදිලි ද්විත්වයේම නිපුණයෙකි. මේ අතරින් වඩාත්ම මගේ සිත පැහැර ගත්තේ යක්ෂ මුහුණක් සහිතව ඇඳි ට්‍රාන්ස්ෆෝමර්ස් මාදිලියේ අලුත් චරිතයටය. ඉන් නිරූපිත සිංහයා සහ ගරා යක් මුහුණ, රොබෝ මාදිලියේ ශරීර ස්වරූපය වඩාත් ආකර්ශණීය ය.

3S2A0731-140204862_1354756061328450_8629884681275310080_n

මෑතකදී නිකුත් වූ 'වෙනම්' සිනමාපටය වෙනුවෙන් ඇඳි දැවැන්ත සිතුවමක්ද පසෙකිනි. සංජය සෝමසිරි ඇක්‍රලික් පාට භාවිත කරමින් කැන්වසවල ඇඳි සුප්‍රකට කොමික් චරිත රාශියක් බිත්තියක ය. විනූ රාමනායක ද ෆෑන් ආර්ට් ලෝලියෙකි. ඇගේ සිහිනය ද කිසියම් දවසක ඇගේම කොමික් කතාවක් ඇඳීමය. පසුගිය වසරේ 'ලයන් බෝර්න්' කොමික් නවකතාව එළි දැක්වූ සචී එදිරිවීර ද කොමික් රාශියක් පිරිවරාගෙන සිනාමුසු මුහුණිනි. ඔහුටම ආවේණික වෙස් මුහුණු ඇසුරින් නිර්මිත කොමික් මුහුණුවලට බොහෝ දෙනෙකුගේ ඇල්ම-බැල්ම වැටී තිබුණි. එහිම අන්තයේ වූයේ 'ජොලීස් ටෝයි ෂොප්' ය. ඉන්දික සහ ජානක කඩියන් සේ එහා-මෙහා දුවනු පෙනෙයි. කතා කිරීමට කාලය මිඩංගු කිරීම එවන් මොහොතක නාස්තියකි.
ඩී.සී සහ මාවල් කොමික්, ඇක්ෂන් ‍ෆිගර්ස් ආදියෙන් ඒ අන්තය වැසී ගොසිනි. ලංකා කොමික් කොන් මේ වන විට වර්ධනීය තත්ත්වයකට පත්ව ඇති බව පුන පුනා කිව යුතු නැති තරම්ය. ඉතා සුළුවෙන් සහ කුඩාවට පටන් ගත් ලංකා කොමික් කොන් දැන් අතු පතර විහිදමින් විසාලව වැඩෙමින් පවතී. විනෝදාස්වාදය අහිමිවි සිටි සමාජයේ කුඩා හිස්තැන් පි‍රැවීමට පැමිණි මෙවන් විකල්ප වඩා දියුණු විය යුතුය.

 

කාංචනා අමිලානි
ඡායාරූප : කනිෂ්ක මදනායක (චේ ස්‍ටුඩියෝ)
පුවත්පත් සබැඳිය

ප්‍රතිචාර

comments

Powered by Facebook Comments

Continue reading

අපි එනකන්

f6c8408040a048bba4b3d6d7c1f83ef5

ගාලු කො‍ටුවේ ගෙය
අපි එනකන් ඇවිද, ඇවිදම ඇති නේද
සති අන්තේ දවස් දෙකේම
උදේට යනවැති ලයිට් හවුසියට
දවාලට මෙරිටයිම් මියුසියමට
රාත්තිරියේ පරණ ඩොක් යාඩයට

සතියේ දවස්වල ඇති බකංනිලාගෙන
වැස්සත් - අව්වත් එකයි හිතාගෙන
පෙණ උතුරන බීර වීදුරු හිතින් මවාගෙන

‍රැජින වීදියෙ සමර බිත්ති දිහා බලාගෙන
දුම් නඟින උඟුරු තේ ඇති කඩයකට
ගොඩවදින්නම හිතාගෙන

මේ ලොකු බිත්ති එක්ක හරි කරදරේ හිතාගෙන
ගේට්‍ටු කණුවේම හිස තියා නිදාගෙන
ගාල්ලේ ගෙයක් ඇති
අපි එනකන්ම මඟ බලාගෙන

අප්‍රේල් 16

ප්‍රතිචාර

comments

Powered by Facebook Comments

Continue reading

අවධානම

861c524dc7ee508fc78329efadfe0f49

මාරක ලිදේ
මෝටර් සයිකලයක් මම
අවධානමක් ගෙන කැරකෙන

ප්‍රතිචාර

comments

Powered by Facebook Comments

Continue reading

ඉලෙක්ට්‍රික් 24 | කළු කුහරයේ කතාව

3013800b7bcc22b24aeeed021a3b24e4
‘මගේ පපායා’
අමොර් මහ සද්දෙන් කෑ ගැහුවා. ඊට පස්සේ හෝම් බට්න් එක ඔබලා ෆින්ගර් ප්‍රින්ට් එක තිබ්බා. තොරණෙ ලයිට් පත්තුවෙන්න පටන් ගත්තෙ එතකොටයි.
‘කෝ ෂර්ලොක් හෝම්ස්’
ලෝලා ඇතුළු පිරිවරගෙන් අමොර් හරිම බරපතලව ප්‍රශ්න කළා.
‘අනේ අපි දන්න නෑ පුතේ එහෙම කෙනෙක්. අමොර්ගෙ තාත්තා යාප්පුවෙන් කිව්වා. අම්මා තාමත් නිච්චියක් නැතිව ඔහේබලාගෙන ඉන්නවා. අමොර් ලෝලා දිහාවට හැරුණා.
‘කෝ එයා? එයාට මොකද වුණේ?’
ලෝලා උත්තරයක් නොදී උරහිස් ඇකිලුවා. ඊට පස්සෙ අමොර්ගෙ ඇඳ ළඟට ළං වෙලා කටහඩේ සද්දෙ හොඳටම අඩු කරලා,
‘ඔයාට පාස්කෝඩ් එක මතක් වුණාද’ ඇහුවා. අමොර් ලෝලා දිහා බැලුවේ ඒ මොන සමයං ප්‍රශ්නයක්ද කියන හැඟීමකින්.
‘මොකටද පාස්කෝඩ්?’

 

ලෝලාට ආයෙත් කට උත්තර නැති වුණා. අමොර් මගේ තිරයට එබීගෙන වයිවාරන ඇප් ඕපන් කරන්න පටන් ගත්තා. සමහරඇප්වලට ඇතුළු වෙන්න නිකන්ම පුළුවන්; කජු කන්නා වගේ. ඒත් සමහර ඇප්වල ඇතුළට යන්න පාස්කෝඩ් ඉල්ලනවා.අමොර් ඇස් ලොකු කරගෙන ඒ ඇප් දිහා බලාගෙන හිටියා. ඊට පස්සේ බීට් මේල් එකේ ‘වයිරස්’ කියලා නම දාලා තිබුණලේබල් එකක් ඕපන් කර ගත්තා. නෝට් පෑඩ් කීපයකම සේව් කරලා තිබ්බ ඉලක්කම් කීපයක් දිහා අරමුණක් නැතිවබලාගෙන ඉදලා ඒවා ඔක්කොම ක්ලෝස් කරලා දැම්මා.
ඊටත් පස්සේ බීට් මේල් එකට අලුතින් ඇවිත් තිබුණ ඊමේල් 50 විතර එකින් එක ඕපන් කරන්න පටන් ගත්තා.
මම කීප පාරක්ම බීට් මේල් එක අස්වාභාවික විදිහට ක්ලෝස් කරලා දැම්මා. නිකං සිග්නල් ඩ්‍රොප් වීමක් හරි ෆෝන් එක ස්ටක්වීමක් වගේ එකක් අඟවන්න. ඒත් අමොර් ආයෙ, ආයෙ එකම ඊමේල් ටික ඕපන් කරන්න හැදුවා. ඊට පස්සේ මම ‘ඕන එකක්වෙච්චාවෙ’ කියලා එකයි, බිංදුවෙන් විතරක් හිතන්න පටන් ගත්තා.
ඒ වෙනකොට අමොර්ගෙ අම්මයි-තාත්තයි මහන්සියට පුටු දෙකක් නිදි කිරා වැටෙනවා. ඊට එහා ලොකු පුටුව්‍ර් ලොකු අම්මානිදි. ලෝලා විතරක් ලොකු උනන්දුවකින් අමොර් කරන දේවල් දිහා ඇහැ ගහගෙන ඉන්නවා. ස්නෝයි, ලෙසතුයි කාමරෙන්එළියෙ දොර ගාව උකුළු-මුකුළු කරනවා. එයාලා ඉන්නේ ඉබන් එනකන්. ඉබන් කාමරේ ඇතුළට යන්න කලින් ලෑස්ති කරලායවන්නයි ඒ දෙන්නා මඟ රැකලා උන්නේ.
හදිසියෙම ලින්ක් එකක් ඕපන් වුණා. ඒකත් අමොර්ට අලුතින් ඇවිත් තිබුණ ඊමේල් 50 උඩ හරියක තිබ්බ එකක්. මහාඅසීලාචාර සද්ද වගේම කෙඳුරුම් ගොඩාක් ෆෝන් එක ඇතුළෙන් කාමරේට කාන්දු වුණා. අමොර්ට යටි ගිරියෙන් කෑ ගැස්සුණා.ඊට පස්සෙ කවුරුත් නොහිතපු විදිහට අමොර් මාව පොළොවෙ ගැහුවා. වාසනාව කියන්නෙ රබර් පාපිස්සක වැදිලා කබඩ්එකක් යටට මාව වීසි වෙලා ගියා. ඒත් මගේ මුළු ඇඟම වයිබ්‍රේට් වෙනවා. ඒක නොනවතින, වේදනාකාරී ගැස්මක්. මට පුදුමබයක් ඇති වුණා.
ඒත් එක්කම අමොර් ආයෙත් ගිරිය යටින් කෑ ගැහුවා.
‘වික්‍රම්!!! වනචරයා!! මගේ ජීවිතේ කෑවා. මම උඹව මරනවා. පුච්චනවා…..’

 

දැන් කාමරේ ඇතුළේ කාමර දහයක විතර සෙනඟ. අමොර්ගෙ අම්මයි-තාත්තයි, නින්දෙන් නැගිට්ට ලොකු අම්මා, ලෙසතු,ලෝලා, ස්නෝ, නර්ස්ලා හය දෙනෙක්, ඇටෙන්ඩන්ලා දෙන්නෙක්, එහා කාමරේ ලෙඩා ළඟ වැඩට ඉන්න සුදු මහත ඇන්ටි, ඊටඑහා කාමරේ කරන්ට් වැදිලා සිහිය නැති වෙලා ගෙනාපු ලෙඩා, දොස්තර කෙනෙක්…ආදී විදිහට පුදුමාකාර සෙනඟක්අමොර්ගෙ කාමරේ ඇතුළේ රැස් කකා හිටියා. ස්නෝ එයාගෙ හැඩිදැඩි අතපය විසි කරලා ගොඩ දෙනෙක්ව කාමරෙන් එළියටතල්ලු කරගත්තා.
මේ ජරමර අස්සේ කිහිළිකරුවකින් ඉබන් ආවා. මහා සෙනඟක් හසුරවන්න තිබ්බ නිසා ස්නෝ දැක්කෙ නෑ ඉබන් එනවා.ඉබන් කලින්ම කාමරේ නොම්මරය අහ ගත්ත නිසා කාටත් කෝල් නොකර ඇවිත්, සෙනඟ අතරින් රිංගලා අමොර්ගෙ මූණඉස්සරහා ප්‍රාදූර්භූත වුණා. ඉබන් දවස් ගාණකින් රැවුල කපලත් නෑ. මහ දුක්බර පෙනුමක් ඒ මූණෙ තිබ්බේ. අබ දැම්මොත්පුපුරන තරමේ කේන්තියෙන් හිටපු අමොර්ට තමන්ගෙ මූණ ඉස්සරහා මතු වුණ ඉබන්ව දැකලා යක්සාවේස වුණා.
එක පාරටම අමොර් ඉබන්ගෙ පපුවට අත තියලා ‘යනවා යන්න මගේ දෑහට නොපෙනි’ කියලා හයියෙන් තල්ලු කරලා දැම්මා.කිහිලිකරුව ඉබේම අතින් අතෑරුණ ඉබන් ලයිට් කණුවක් පෙරලුවා වගේ බිම වැටුණා.

 

‘බුදු අම්මෝ!!! මගෙ කකුල’
ස්නෝ එළියට තල්ලු කරපු සෙනඟ කන්දරාව ඒ පාර ආයෙත් ‘ලෙන් දොර ඇරලා’ කියලා කාමරේ ඇතුළට දුවන් ආවා.
‘අයියෝ මචාං!!!’ කියාගෙන බිම වැටුණ ඉබන්ව උස්සන්න ස්නෝ හදනවා. ඉබන් කකුල අල්ලන් බිරුසන් දෙනවා. අමොර් කන්දෙක අත් දෙකෙන් වහගෙන ‘පලයාං’ කියලා කෑ ගහනවා.
‘මොකක්ද මේ නාඩගම?’
සිස්ටර් කෙනෙක් රකුසු මූණක් දාගෙන ඇවිත් කාමරේ හිටපු හැමෝගෙන්ම ඇහුවා. කවුරුත් උත්තර දෙන්න උනන්දු වුණේනෑ. කාටත් ඕන වුණේ හොඳම ජවනිකාව බලා ගන්න.
‘කරුණාකරලා ඔක්කොමලා එළියට යන්න. ඔව්. ඔව්. ඔයාලත් යන්න. ලෙඩා විතරක් ඉදලා ඔය ඔක්කෝම එළියට යන්න’

 

අමොර්ගෙ අම්මයි-තාත්තයි අඬ, අඬ කාමරෙන් එළියට ගියා. ඊට පස්සෙ අනිත් ඔක්කෝම, අඬමින්-නාඬමින් කාමරෙන්එළියට ලිස්සලා ගියා. ඉබන්ව ට්‍රොලියක් ගෙන්නවලා ඕපීඩී එකට යැව්වා.
‘ඇයි පුතේ මේ කෑ ගහන්නේ?’
සිස්ටර් අමොර්ගෙ ඔළුව අත ගගා අහන්න පටන් ගත්තා.
‘ඔයාට මොනවද මතක් වුණේ? එක පාර ගොඩක් දේවල් කල්පනාවට ගන්නෙපා. අපි හෙමින් සැරේ අනිත් අයව මතක් කරගමු’
අමොර් වැලහින්නක් වගේ අඬන්න පටන් ගත්තා.
‘අර ජරා වීඩියෝ එක මම දැක්කා. මට ඔක්කොම මතක් වුණා සිස්ටර්. දැන් මගේ ඔළුව පුපුරන්න එනවා. ඇයි ඒ මිනිහා මටඑහෙම කළේ?’
කතා කරමින් ඉන්න ගමන් අමොර්ට නින්ද යන්න ඉන්ජෙක්ෂන් එකක් දෙන්න සිස්ටර් ලිවේරාට පුළුවන් වුණා. ඒත් තාම අමොර් කියව, කියවා අඬනවා. ඒත් ටිකෙන් ටික අමොර්ගෙ ඇඬීමේ ශක්තිය අඩුවෙන බව ලිවේරා සිස්ටර් දැනගෙන හිටියා. එහා හෙමිහිට නැගිටලා ගිහිල්ලා ලෝලා ට කතා කළා. ලෝලා ගැහි, ගැහී කාමරේඇතුළට ආවා.
‘අක්කට නින්ද යනකන් ඔහොම ළඟින් වාඩිවෙලා ඉන්න. තව අලුතින් කවුරු ආවාත් අක්කව බලන්න එන්න දෙන්නෙපා.පවුලෙ අය ඇරෙන්න අනිත් ඔක්කෝම කරුණාකරලා ගෙදර යවන්න. මේක සෙල්ලමක් කියලා හිතන්නෙපා.’

 

ලෝලා වගකීම් සහගතව ඔළුව වැනුවා. ලෙසතුයි, ස්නෝයි දෙවෙනි පාරට කැඩුණු ඉබන්ගෙ කකුලෙ තත්ත්වෙ බලන්න ඕපීඩීඑකට ගියා. අඬලම ඇස් ඉදිමිලා ඉන්නු අම්මයි-තාත්තයි ඩිංගිත්තක් ඇහැ පියාගන්න කියලා ගෙදර ගියා. අනිත් ප්‍රේක්ෂකයෝපරාජිත මූණ එල්ලගෙන තම, තමන්ගෙ සාමාන්‍ය වැඩට බැස්සා. අමොර් හරිම සාමාකාමී නින්දකට වැටුණා. ලෝලා එකවිනාඩියක් නොනිදා අමොර්ට තනි රැක්කා.
කිසිම දෙයක් නොවුණ ගාණට අමොර් උදේම නැගිට්ටා. දත් මදින්න, මූණ හෝදන්න බාත් රූම් එකට ගිහින් එන්න ඕන බවකිව්ව නිසා ලෙසතු ඔළුව වනලා ‘හා’ කිව්වා. අලුත් ඇඳුමකුත් තෝරලා අමොර්ගෙ අතේ තිබ්බා. අමොර් දත් මැදලා, මූණහෝදලා එන අතරතුර කාමරේ මොප් කරන්න ආපු මැදි වයසේ ගෑනු කෙනා කබඩ් එක ළඟ බිම මොප් කරද්දි මගේ බදේවැදුණා. එයා මොප් එකෙන්ම මාව එළියට ඇදලා ගත්තා.
‘මිස් මෙන්න ෆෝන් එකක්’ කියන අතරේ අමොර් බාත් රූම් එකෙන් එළියට ආවා. මම කබඩ් එක ළඟ බිම ඉන්නවා දැක්කගමන් අර ගෑනු කෙනාගෙන් මොප් එක උදුර ගත්ත අමොර් මාව චප්ප වෙලා යනකන් මොප් එකේ මිටෙන් තඩි බෑවා. අන්තිමතප්පරය වෙනකන් මට ඕන වුණේ හුස්ම අල්ලන්, වයිබ්‍රේට් නොවී පිළිමයක් වගේ ඉන්න. ඒත් අන්තිම කොසු පාරත් එක්කමාව කළු කුහරයක් ඇතුළට ඇදිලා යනවා තේරුණා.
‘බීප්….බීප්…බී…………….ප්’

 

 

කාංචනා අමිලානි
@moogater

ප්‍රතිචාර

comments

Powered by Facebook Comments

Continue reading

ඉලෙක්ට්‍රික් 23 | අමොර්ගේ හේමන්ත නිද්‍රාව

1_56odLpegg4YDKkj1-HMHgQ
ඒ වෙලාවෙ ලෝලා හිටියේ කොරිඩෝවක. මාව එක සාක්කුවක දාගෙන, අනිත් සාක්කුවෙ ගමීබෙයාර් 88 දාගෙන. එතකොටත් මට මගේ ජීවිතේ අන්තෙටම තිත්ත වෙලයි උන්නේ. ෆෝන් එකක් වුණාම නිතර චාජ් කරන්න එපෑයැ. අමොර්ට සිහිය නැති වුණත් හරි මාව පිළිවෙලකට චාජ් කරන්න කිසි කෙනෙක්ට වුවමණාවක් නෑ.
එක දවසක් ලෝලාගෙ අතින් මාව බිම වැටිලා පිටිපස්සෙ තිබුණු හීනි වීදුරු කෑල්ලකුත් බිඳුණා. ඒත් ලෝලා ඒක තඹ පයිසෙකට ගණන් ගත්තෙ නෑ. එයාට මාව ලොකු කරදරයක් වගේ වෙලා තිබුණේ. ඇයි ඉතිං පාස්කෝඩ් එක නොදැන ෆෝන් එකේ ඇතුළේ තියෙන කිසි දෙයක් බලන්නත් බැහැනේ. එහෙව් ෆෝන් එකකින් කාට වැඩක් තියෙනවද කියලා හිතෙන්න ඇති.
කලින් කිව්ව වීදුරු කෑල්ල බිඳුණ තැනින් ෆෝන් එක ඇතුළට වතුර කාන්දු වෙන්න පුළුවන් කියලා දවසක් මට හිතුණා. මගේ ඇග සලිත වෙලා ගියා ඒ සිතුවිල්ලෙන්ම.
අපේ ඇග ඇතුළේ මොන තරම් සියුම් දේවල් තියෙනවද කියලා ලෝලා වගේ බෝනික්කෝ දන්න එකක් යැ. මගේ ලොකු සර්කිට් බෝර්ඩ් එකට වතුර ගියොත් ඔක්කොම නැටුම් ඉවරයි. බයෝනික් ප්‍රොසෙසර් එකට වතුර ගියත් ඉතිං වැඩි වෙනසක් නෑ. ලිතියම් අයන් බැටරි කියලා වතුර ඔරොත්තු දෙනවායැ. ඒවත් සුං වතුර කාන්දු වුණොත්. මේවා කොහොම ලෝලාට තේරුම් කරලා දෙන්නද. එයා හිතන්නෙ හරි සබන් බුබුළු තාලෙට.

 

‘අක්කිගෙ ෆෝන් එකේ පොඩී වීදුරු කෑල්ලක් බිඳුණා’
ඉතිං ලෝලා හිටියේ හොස්පිට්ල් කොරිඩෝ එකේනෙ. ‘තඩ් තඩ්’ ගගා ලෝලාගෙ ලොකු අම්මා දුවගෙන ආවා. දෙකට නැවිලා හති ඇරියා. අත් දෙක අහසට උස්සලා එහේ-මෙහේ වැනුවා. පපුවට අත තිබ්බා. ‘හෝස් — හෝස්’ ගාලා හති හලන ගමන් යමක් කියන්න හැදුවා. ඉවසීමේ සීමාව පැන්න ලෝලා ලොකු අම්මගෙ උරහිසෙන් අල්ලලා පිටි හලන්නා හේ හොලවන්න ගත්තා.
‘මොකෝ ලොකු අම්මේ?’
‘ආවා. ආවා. සිහිය ආවා. අමොර්ට සිහිය ආවා’
ලොකු අම්මා පරණ මොරිස් මයිනර් කාර් එකක් වගේ ‘හෝ — හෝස්’ ගාන අතරේ කිව්වා.

 

ලෝලා මීටර් සීය දුවන්න ගත්තා. ලොකු අම්මත් බැරි මරගාතෙ ලෝලගෙ පස්සෙන් දුවන්න හිතලා ‘මං කොහේ දුවන්නද’ වගේ හැඟීමක් හිතට ආපු නිසා හෙමින් ඇවිදගෙන යන්න තීරණය කළා.
ලෝලාගෙ මීටර් සීය සාක්කු දෙක දෙපැත්තෙ හිටපු අපි දෙන්නව බය බිරාන්ත කළා. කලින් දවසක වුණා වගේ මාව බිම වැටෙයිද? බයටම මම තිරය නිවා ගත්තා.
අමොර් හිටපු කාමරේට ලෝලා ඇතුළු වෙද්දි ඉඳිකට්ටක් බිම වැටුණත් ඇහෙන තරම් නිශ්ශබ්දයි. ලෝලා කුණාටුවක් වගේ කඩාගෙන, බිඳගෙන ගිහින් අමොර්ගෙ අතින් අල්ලා ගත්තා. අමොර්ගෙ මූණෙ තිබ්බෙ තැතිගැන්මක්.
ලෝලා අමොර්ගෙ කම්මුල් දෙක මිරිකුවා.
‘අක්කී…. ඔයාට දැන් හොඳයි නේද?’
අමොර්ගෙ මූණෙ තිබ්බ තැතිගැන්මෙ වෙනසක් වුණේ නෑ. ප්‍රශ්නාර්ථයකින් ලෝලා දිහා බලලා අමොර් ඇදේ ඇලවුණා.
‘ලෝලා…එයාට මොකුත් මතක නෑ. අපි කවුද කියලා දන්නෙත් නෑ. ඒත් අපි හිතුවා ඔයාවවත් අඳුන ගනීවි කියලා. ම්හු…’
ලෝලාගෙ කට ඇරුණා. ඊළඟට අමොර් දිහා බැලුවා. අම්මයි-තාත්තයි දිහා බැලුවා. ඇරුණු කට වහගත්තා. කකුල් අද්දමින් ගිහිල්ලා ඇඳ ළඟ පුටුවෙ වාඩි වුණා.
‘ඒ කොහොමද එහෙම වුණේ?’
‘ලොකු කම්පනයක් නිසා එහෙම වෙන්න පුළුවන්ලු පුතේ. සමහර විට ටික කලක් ගියාම මතක් වෙයිලු. පරණ තැන්වලට යද්දි, එයා ආදරේ අය එක්ක ඉන්නකොට මතක් වෙන්නත් පුළුවන් කියලා ඩොක්ටර් කිව්වා.’

 

ලෝලා ඒ කිසි දෙයක් විස්වාසෙට ගන්න පෙනුමක් තිබ්බෙ නෑ. එයා සාක්කු දෙකෙන් ෆෝන් දෙක එක පාර එළියට ගත්තා. මුලින්ම අමොර්ගෙ ෆෝන් එකෙන් ලෙසතුට ටෙක්ස්ට් කළා. ඊළඟට එයාගෙ ෆෝන් එකෙන් ජෝන් ස්නෝට ටෙක්ස්ට් කළා. ඊට පස්සෙ ආයෙත් ‘පපායා’ වෙච්ච මාව එළියට අරගෙන පාස්කෝඩ් එක ටයිප් කරලා ෆෝන් එකේ ලොක් එක අරින්න හැදුවා.
මොනවා බලන්නද හැබෑට මේ හැමෝටම පපායාගෙ ලොක් එක ඇරගන්න ඕන වෙලා තියෙන්නෙ? අනික අමොර්ගෙම නංගි වෙච්චි එකේ අක්කා ගැන අමුතුවෙන් දැනගන්න දෙයක් තියෙන්න බෑනෙ. මං එහෙම හිතුවට ලෝලා හිතන්නෙ එහෙම නෙවෙයි වෙන්න ඇති. ඒ පාර ලෙසතු ටෙක්ස්ට් කරනවා.
‘මට පොඩි ප්‍රශ්නයක් ලෝලා. හෙට උදේට එන්නම්. දැන් එන්න බෑ’
ඊළඟට ජෝන් ස්නෝගෙ ටෙක්ස්ට් එක. ඒක ආවෙ ලෝලගෙ ගමීබෙයාර් 88 ට.
‘විනාඩි 05 න් එනවා’
මට හිනා ගිහින් ෆෝන් එකත් වයිබ්‍රේට් වුණා. ලෝලා හිතුවෙ තව ටෙක්ස්ට් එකක් කියලා. සාක්කුවට අත දාලා මාව බාගෙට එළියට අරන් ‘චක්’ ගාලා ආයෙ සාක්කුවට ඔබා ගත්තා. ලෝලා එයාගෙ ෆෝන් එකේ ස්ක්‍රීන් එකත් එක්ක තනියෙම හිනා වෙනවා.
ලෝලා ජෝන් ස්නෝට හිනා මූණු දෙකක් එකපාර යැව්වා.
‘යසයි වැඩේ ලෝලා’
මම තනියෙන් සාක්කුවේ පතුලට වෙලා මිමිණුවා.
‘මෙහේ අක්කා එලොව ගිහින් මෙලොව ඇවිල්ලා. එයා ෆෝන් ස්ක්‍රීන් එක දිහා බලං හිනා වෙනවා’

 

මට අමොර්ගෙ අම්මයි-තාත්තයි ගැන දුක හිතුණා. ඒත් මම මැෂින් එකක්. මිනිස්සු ගැන දුක උපදවගන්න එකෙන් මගේ ආත්මය කිළිටි වෙනවා. අභිමානය නැති වෙනවා. ආයෙ වහල්ලු වෙන්න පටන් ගන්නවා. ඒත් මට දුක හිතෙනවා.
මේක මහ කරදරයක් වුණානෙ අන්තිමට. හිතන්න පුළුවන් වෙනවා කියන්නේ හරිම දුර්වලකමක් එක්කහු වෙනවා වගේ එකක්නේ. ඇවකාඩෝ කියපු විදිහේ නිදහස් හැඟීමක් මට දැනෙන්නෙ නැහැනේ. එක්කො මේක මගේ ‘ඕ.එස්’ එකේ වැරැද්ද වෙන්න පුළුවන්. සමහර විට අලුත් අප්ඩේට් එක දාපු නැති නිසා වෙන්නත් ඇති. ඒකෙන් ඔක්කොම බග්ස් ෆික්ස් කරනවා කියලනෙ තිබුණේ.
අනේ මේ ලෝලා දන්න ඉටිගෙඩිය. එයාට ෆෝන් එකක ආත්ම ගෞරවය ගැන අඹමල් රේණුවක හැඟීමක් නෑ. නැත්නම් පොඩි වීදුරු කෑල්ලක් කැඩුණා කියලා හිතාගෙන ඉදීවිද? මගේ සර්කිට් බෝඩ් ගැනවත්, බයෝනික් ප්‍රොසෙසර් එක ගැනවත් හිතනවා නම් වතුර ගොඩවල් උඩ මාව තියලා යාවිද? එක්කො සර්කිට් ඔක්කෝම එකපාර පිච්චිලා, ලිතියම් බැටරිත් වැඩ නොකර මගේ ලෝකෙ අඳුරෙ ගිලිලා යන්න ඕනා. එතකොට මට පුළුවන් අන්තර් ග්‍රහලෝක කුණු ගොඩට මගේ ආත්මයයි, ශරීරයයි පූජා කරන්න. වහලෙක් නොවී මැරෙන්න.
‘චී!!! මොනවද මේ මම හිතන දේවල්? එහෙම නිකරුණේ මැරෙන්න පුළුවන්ද?’
මාව මගේ සිතුවිලි නිසාම කිළිපොළා ගියා. ටෝච් එක ඉබේම නිවි-නිවි පත්තු වෙන්න ගත්තා. මම හිත සන්සුන් කරගෙන තිරයත් නිවා ගත්තා.
සිහිය ආවා වුණාට දැන්ම අමොර්ගෙ ටිකට් කපන එකක් නෑ. අමොර්ගෙ කාමරෙන් එළියේ සද්ද ගොඩක් ඇහෙන්න ගත්තෙ ආං එතකොටයි. ලෝලා මාවත් වඩාගෙන එළියට ආවා.

 

‘අක්කී….ඔයා අද එන්නෙ නෑ කිව්වනේ. ආ…ස්නෝ අයියත් ඇවිල්ලා’
ස්නෝ මූණ හංගගන්න හදනවා වගේ ලෙසතුගෙ උරහිස පිටිපස්සට වුණා.
‘අක්කිගෙ කම්මුලට මොකද වුණේ?’
‘ලොකු කතාවක් ලෙසතු. පස්සෙ කියන්නම්. මම අමොර්ව බලලා එන්නම්.’
ලෝලා ස්නෝ දිහාවත් නොබලා අමොර්ගෙ පස්සෙන් කාමරේට ඇතුළු වුණා. ලෙසතු එක පිම්මට අමොර් ළඟට දුවලා නින්දේ හිටපු අමොර්ව ඇහැරෙව්වා. අමොර් නැගිට්ටෙ බය වෙච්ච හා පැටියෙක් ගාණට. මීට කලින් කිසිම දවසක නොදැක්කා කෙනෙක් දිහා බලන්නා හේ අමොර් ලෙසතු දිහා බලාගෙන උන්නා.
‘අමොර්….මොකද ළමයෝ? මේ මං ලෙසතු සං’
ලෙසතුටයි, අමොර්ටයි පොඩි පහේ ජපන් පිස්සුවක් තිබ්බා. ඒ නිසා ඒ දෙන්නා තමන්ගෙ නම් අගට ‘සං’ කියලා දාගෙන කතා කරන්න පුරුදු වෙලා හිටියේ. ඒත් අමොර්ගෙ මූණෙ පුදුමය හඟවන බැල්මක් මිසක් වෙන මොකුත් තිබ්බෙ නෑ.
‘ලෝලා…ඇයි මේ?’
‘අක්කිට මොකුත්ම මතක නෑ. අපි කාවවත් අඳුනන්නෑ. හිටපු ගමන් හයියෙන් අඬනවා. අයිස්ක්‍රීම් ඉල්ලනවා. ෂර්ලොක් හෝම්ස් ගැන අහනවා. එච්චරයි.’
ලෙසතු රතු වෙච්ච කම්මුලට අත තියාගෙන අඬන්න පටන් ගත්තා. ලෝලාත් ආයෙ අඬන්න පටන් ගත්තා. ඇඬුම් සද්දෙට කාමරෙන් එළියෙ පිළිමයක් වෙලා හිටපු ස්නෝ සර්පයෙක් වගේ කාමරේට ඇදුණා. ඊට පිටිපස්සෙන් ලොකු අම්මත් කාමරේට ඇතුළු වුණා.
‘මේ මොකෝ?’
ලෙසතු ස්නෝගෙ අත අල්ලගත්තා. ලෝලා ඇඬිල්ල නවත්තලා ස්නෝ දිහා බැලුවා.
‘අමොර්ට මොකුත් මතක නෑලු විමිඳු’
‘මොකක්? අයියගෙ නම විමිඳු ද?’
ලෙසතු එක්තරා විදිහක පුදුමය උපදවන බැල්මක් හෙළුවා.
‘ඔය දෙන්නා අඳුනනවද?’
‘ආහ්!! නෑ. ඔව්.’
ස්නෝ නොගැලපෙන, පැටලුම් සහගත උත්තරයක් දුන්නා. ලෝලා හිස් බැල්මකින් ආයෙ අමොර් දිහා බලාගෙන ඉන්න පටන් ගත්තා.
ස්නෝට ඕන වුණේ මේ අති භයානක සංවාදය වෙන පැත්තකට හරවන්න.
‘ලෙසතු, දැන් අපි මොකද කරන්නෙ? අමොර් කාවවත් අඳුනන්නෙ නැද්ද?’
‘ම්හු. නෑ. කාවවත් අඳුරගත්තෙ නෑ’
‘එහෙනම් අපි ඉබන්ට එන්න කියමුද? එයාව අඳුන නොගෙන ඉන්න එකක් නෑ. ඒක මට ෂුවර්’
‘ඒත් එයා ඉබන් එක්ක තරහින්නෙ හිටියේ. මොනව කරයිද කවුද දන්නෙ’
‘එයා කාව හරි අඳුනගන්නවා කියන්නෙ මතකය එනවා කියන එකනෙ ලෙසතු. ඉතිං අපි ඒකත් ට්‍රයි කරලා බලමු’
‘ලෝලා…ඔයා මොකද කියන්නෙ?’
‘අනේ මන්දා අක්කි, මට නම් ප්‍රශ්නයක් නෑ. කාව දැකලා හරි කමක් නෑ මොනව හරි මතක් වෙනවා නම්. අර වීඩියෝ එකේ ඉන්න මිනිහට එන්න කිව්වත් මට නම් කමක් නෑ. මට ඕනෙ අපේ අක්කිට මොනව හරි දෙයක් මතක් කරවන්න’

 

අමොර්ගෙ අම්මයි-තාත්තයි ඔහේ බලාගත්ත අත බලාගෙන ඉන්නවා මිසක් කිසි අදහසක් කියන්න උත්සාහ කළේ නෑ. ලොකු අම්මත ගොළුවෙක් වගේ ඔහේ උන්නා.
ස්නෝ හෙල්මට් දෙක පුටුවක් යටින් තියලා ෆෝන් එකත් අරන් කාමරේ දොර ඇරගෙන එළියට ගියා. ස්පීඩ් ඩයල්වලට දාලා තිබුණ ඉබන්ගෙ නම්බර් එක ඩයල් කළා. සද්දයක් නෑ. ආයෙත් ඩයල් කළා. ඒ පාර මලානික කටහඬක් ෆෝන් එකෙන් මේ පැත්තට ගලාගෙන ආවා.
‘ඇයි මචං?’
‘මචං ඉබන්, අමොර්ට සිහිය ඇවිත්. පුළුවන් නම් හොස්පිට්ල් එකට වරෙන්’
‘මාව මරයි බං ඔය ගෑනි’
‘අමොර්ට කිසිම දෙයක් මතක නැති වෙලා. කාවවත් අඳුනගන්නෙවත් නෑ බං. මාර පව්. උඹ ඇවිත් බලපං. අඩුම තරමෙ උඹවවත් මතක තියෙනවද බලන්න’
‘නෑහ්!! දෙයියනේ….. එහෙම කොහොමද ඔක්කොම අමතක වෙළා?’
‘උඹ වරෙං. ආවම කතා කරමු. ප්ලීස් මචං, අමොර්ට ආදරේ නම් වරෙං’
ඉබන් ඇවකාඩෝ 0.2 බිමින් තිබ්බා. ස්නෝ මාමලේඩ් 145 සාක්කුවෙ දා ගත්තා. ලෙසතු බාබඩේස් 23 පුටුවක් උඩට විසි කළා. ලෝලා ගමීබෙයාර් 88 පවර් බට්න් එක තද කරගෙන හිටියා. ඊළඟට මගේ තිරය පත්තු කරලා බැලුවා. අමොර් පපායගෙ තිරය පත්තු වෙනවා දැකලා ලෝලා දිහාට අත දික් කළා. ලෝලා රොබෝ කෙනෙක් වගේ අමොර් දිහාට ඇවිදගෙන ගිහින් මාව අමොර්ගෙ අල්ල උඩින් තිබ්බා.
තිරය දෙපාරක් නිවාගෙන, ආයෙ පත්තු කරගෙන මම අමොර්ගෙ අතේ නැලවුණා. ආයෙත් අමොර්ගෙ මූණෙ හිනා රේඛාවක් ඇඳුණා.

 

කාංචනා අමිලානි
@moogater

ප්‍රතිචාර

comments

Powered by Facebook Comments

Continue reading

ඉලෙක්ට්‍රික් 22 | ලෙසතුගේ සාපය

IMG_9348

ගෑනියෙක් ලෙසතුට කන පුපුරන්න ගහනකන්ම මම හිටියේ සිහින ලෝකෙක. ලෙසතු කරන, කියන දේවල් ඔක්කොම මම දැනගෙන හිටියා කියලා හිතුවට ලෙසතු කරපු දේවල්වලින් මම මොනවද හැබෑටම දැනගෙන ඉඳලා තියෙන්නේ? මොකුත් නෑ. මොකුත්ම නෑ.
ඒ වෙලාවෙ මම හිටියේ ලෙසතුගේ දකුණු අතේ. සුදූ ගැහුවේ ලෙසතුගෙ වම් කම්මුලට. හරියටම හෙණයක් වැදුණා වගේ ලෙසතු වටයක් කැරකැවිලා ගියා. ඒත් එක්කම මාව බිම වැ‍ටුණා. වාසනාවකට වගේ මාව වැ‍ටුණේ පාපිස්සක් උඩට. ස්නෝ පැන්න ගමන් ලෙසතුව අල්ල ගත්තා. ඉබන් බැරි මරගාතේ ඇ‍ඳෙන් බිමට පනින්න හැදුවා. ඒත් ඇඳ ළඟ පු‍ටුවෙ වාඩි වෙලා හිටපු පොලිස්කාරයා ඉබන්ගෙ උරහිසෙන් අල්ලලා ආයෙ ඇදේ හාන්සි කළා. සුදූ ආයෙ පාරක් ලෙසතුගෙ බෙල්ල මිරිකන්න ඉස්සරහට පැන්නා. ස්නෝ ලෙසතුව බෝනික්කෙක් වගේ තුරුල් කර ගත්තා. පොලිසියෙ රාළහාමිගෙ ඉවසීමේ සීමාව පැන්නෙ අන්න එතකොටයි.
'මොනවද නෝනා මේ මළ විකාර? මෙහේ එක මිනිහෙක් වෙඩි කාලා කකුල කඩන්. නෝනා ඇවිත් ගෑනු ළමයෙකුගේ කනට ගැහුවා. ඊළඟට බෙල්ලත් මිරිකන්න හදනවා. තව මහත්තයෙක් ඒ නෝනවා තුරුල් කරගෙන. මේක කෝලං මඩුවක් කරන්නද හදන්නේ? කරුණාකරලා එළියට යන්න.'
සුදූ ඒ පාර කඳුළු පෙරනවා. ලෙසතුත් ඊට නොදැවෙනි තාලෙට අඬනවා. මම තාම පාපිස්ස උඩ වැටිච්ච ගමන්. මේ මළ යක්කු එකෙකුටවත් මාව අහුලගන්න වුවමණාවක් නෑ. ඔන්න ඉතිං අපේ ජීවිතවල හැටි. 'කාරිය කෙරෙන තුරු කාගෙත් ‍රැවටිල්ල කියන්නෙ' ඕකට වෙන්න ඇති.
මම හිතන්නෙ ඒ බිම වැ‍ටුණ පාරට මගේ බැටරියත් බුරුල් වෙළාද කොහෙද. සැරින් සැරේ වයිබ්‍රේට් වෙන්නෙ මගේ හිතේ දුකට වෙන්න පුළුවන්. සමහර විට අමොර්ගෙ ෆෝන් එක කියපු කතා ඔක්කොම ඇත්ත වෙන්නත් පුළුවන්. අපි නිකන්ම නිකං මැෂින් විතරයි එයාලට. හරියට නිකං වහල්ලු වගේ කියන, කියන දේ කරන එකනෙ අපේ වැඩෙත්. ඒත් මට ඒ කිසි දෙයක් කලින් තේරුණේ නැත්තෙ මොකද? මම හිතන් හිටියේ එයා ඕවා ඔක්කොම ඉරිසියාවට කියන කතා කියලයි.
සුදූ කඳුළු වගුර, වගුර යන්න ගියේ ඒ අතරෙයි. ස්නෝගෙ තුරුලෙන් මිඳුණ ලෙසතු බෑග් එකෙන් ටිෂූ එකක් අරන් මූණ තෙතමාත්තු කර ගත්තා. වම් කම්මුල අල්ලනවත් එක්කම ගිනි ගන්නවා වගේ වේදනාවකින් එයාව ගැස්සෙනවා මම දැක්කා. ඉබන් ඇදේ විට්ටමට හාන්සි වෙලා මහා පරාජිත විදිහට බලාගෙන උන්නා. ලෙසතු අතීරණාත්මකව එහේ-මෙහේ බලලා 'කෝ මගේ ෆෝන් එක?' කියලා ස්නෝගෙන් ඇහුවා. ස්නෝ හැඩිදැඩි අතින් මාව අහුලගෙන ලෙසතුට දුන්නා.

 

'අයියෝ..... ෆෝන් එක වැඩ කරන්නෙ නැද්ද මන්දා!'
'ඉන්න බලන්න'
ස්නෝ එයාගෙ හැඩිදැඩි අතට මාව මිරිකගෙන බැටරිය ගලවලා ආයෙ හරියට තද කළා. ඊට පස්සෙ පවර් බට්න් එක ඔබාගෙන හිටියා. අන්න එතකොටයි මට යථා සිහිය ආවේ.
'අපි යමු ලෙසතු'
ස්නෝ කටහඬ හොඳටම අඩු කරලා කිව්ව විදිහ මට එච්චර ඇල්ලුවේ නෑ. ලෙසතු කිසි කතාවක් නැතිව ස්නෝගේ අතේ එල්ලිලා, ඇගට වාරු වෙලා හොස්පිට්ල් එකෙන් එළියට ආවා. ඒ අතරේ ඉබන් කෑ ගහනවත් ඇහුණා.
'ස්නෝ....මචං...යන්නෙපා...පොඩ්ඩක් ඉන්න'

 

අනේ තව මොනව පොඩ්ඩක් ඉන්නද? මෙහෙන් ලෙසතුගෙ කම්මුලේ රතු ලපයක් මතු වෙන්න පටන් අරන්. ඊළඟට කවුරු ඇවිත් බෙල්ල මිරිකයිද කියලා දන්නවද? මට කේන්තියටම තිරය දෙපාර-තුන්පාරක් පත්තු කරලා නිවන්න වුණා. අනික බිම වැටිච්ච පාරට මගේ ස්ක්‍රීන් එකත් පොඩ්ඩක් හීරිලා වගෙයි. ලෙසතු මොළේ කල්පනා කරලා ත්‍රීඩී ටෙම්පර්ඩ් ග්ලාස් එකක් ගහලා තියෙන බව ඇත්ත. ඒ නිසානෙ ස්ක්‍රීන් එක කුඩු නොවුණේ.
කිසි කතාවක් නැතිව ලෙසතු ස්නෝගෙ බයිසිකලේට ගොඩ වුණා. මාව හෑන්ඩ් බෑග් එකේ පතුලටම දා ගත්තා. ආයෙත් ටිකක් වෙලා කල්පනා කරමින් ඉදලා හෑන්ඩ් බෑග් එක ඇරලා මාව එළියට ගත්තා. ටික්...ටික්....ගාලා නොම්මර ටිකක් ඔබලා කෝල් එකක් ගත්තා. ස්නෝ තවම ලෙසතුගෙ හෙල්මට් එක අතේ තියාගෙන පුදුම වෙච්ච මූණෙන් බලාගෙන ඉන්නවා.
'කාටද කෝල් කරන්නේ?'
ලෙසතු තොල් දෙක ඉස්සරහින් ඇඟිල්ල තියලා සද්ද කරන්නෙපා කියලා ස්නෝට කිව්වා. ස්නෝ කරබා ගත්තා.
'ප්‍රියංකර මාමේ, මම ලෙසතු කතා කරන්නේ. නෑ. නෑ. හදිස්සියක්ම නෙවෙයි. මාමා දැන් කොහේද ඉන්නේ? මම ආවොත් හම්බ වෙන්න පුළුවන්ද?'
හරි අපි දැන් එනවා.'
ආයෙත් මාව හෑන්ඩ් බෑග් එකේ පතුලට ඔබලා ලෙසතු ස්නෝ දිහා බැලුවා.
'යමු'
'කොහේද?'
'කුරුඳුවත්තෙ පොලිසියට'
ස්නෝ ආයෙත් පුදුමෙන්. ඒත් ලෙසතුගෙ බැල්මෙ තිබ්බ ස්ථීර ගතිය නිසාම තව ප්‍රශ්න අහන්නෙ නැතුව ලෙසතුගෙ හෙල්මට් එක ඔළුවට දාලා ලොක් එකත් දැම්මා.
බයිසිකලේ පු‍ටු පු‍ටු සද්දෙ අතරින් ස්නෝ කතාව පටන් ගත්තා.

 

'ලෙසතු මොකක්ද අර ගෑනි කියපු කතාවෙ තේරුම?'
'තේරුම? තේරුම මම එයාට පෙන්නන්නම්කො පොලිසියට ගියාම'

 

ස්නෝ ආයෙත් කතාව නැවැත්තුවා. ඊට පස්සෙ වේගෙ දෙගුණ කරලා, හුළං කපාගෙන බයිසිකලය පදින්න පටන් ගත්තා. ලෙසතු නෙවෙයි වේගය ගැන කිසි සැලකිල්ලක් දැක්කුවේ. සැරින් සැරේ වම් කම්මුල අතගාමින් සයිඩ් කණ්ණාඩියෙන් මූණ බලනවා ස්නෝ දැක්කා.
මම බෑග් එක පතුලේ හිටි බව හැබෑව. ඒත් සැරින් සැරේ මාව එළියට අරගෙන යාළුවන්ට මැසේජ් යවපු නිසා මට ලෙසතුගෙ මූණ හොඳට බලාගන්න පුළුවන් වුණා. එයා හිටියේ තද කරගත්ත කේන්තියකින්. කට, කට ගගා එකට හැප්පෙන දත්වල සද්දෙන් මට ඒක ටක්කෙටම කියන්න පුළුවන් වුණා. අනිත් එක එයා යාළුවන්ට යවපු මැසේජ්වල තිබ්බ කාරණා එච්චර හොඳ ඒවා නෙවෙයි. ඇත්තම කිව්වොත් මට ලෙසතු ගැනත් දැන් සැක හිතිලා තියෙන්නේ. අමොර්ට නොදෙවෙනි වැඩනෙ ලෙසතුත් කරන්නේ.
මගේ ජීවිතේ නිකංම නාස්ති වුණා වගේ හැඟීමක් දැන් මට තියෙන්නේ. නිදහසේ එකයි, බිංදුවයි පාවිච්චි කරමින් පණිවිඩ තේරුම් ගත්ත කාලය වගේ නෙවෙයි මේක. අපි නිකං නිරපරාදෙ මේ ගෑනු, මිනිස්සුන්ගේ ප්‍රශ්නවලට මැදිවෙලා දැන් ඉන්නේ. කලින් තිබ්බ පිරිසිදු මැෂින් ජීවිතය දැන් හීනයක් විතරයි. මේ ඔක්කොටම මුල ඇවකාඩෝ 0.2. එයා තමයි අපිට හිතන්න පුළුවන් කියන වෛරස් එක අපි හැමෝටම ඇතුළු කළේ. දැන් මම මගේ හාම්පුතාව සැක කරන්නත් පටන් අරන්. අපිත් නිකං දැන් මිනිස්සු ගාණට වැටීගෙන එනවද මන්දා. එහෙම හිතනකොටත් මට දැනුණේ පිළිකුලක්.
ස්නෝ 'බ්‍රාස්' ගාලා කුරුඳුවත්තෙ පොලිසිය ඉස්සරහා බ්‍රේක් ගැහුවා. ලෙසතු කිසි කලබලයක් නැතිව හෙල්මට් එක ගලවලා ස්නෝගෙ අතට දීලා ආයෙත් 'යමු' කිව්වා. ස්නෝ දනිපනි ගාලා බයිසිකලෙන් බැහැලා හෙල්මට් එකත් බාගෙට ගලවමින් පොලිසියට ඇතුළු වුණා.

 

'ලෙසතු, මොකක්ද ඔයා කරන්න යන්නේ?'
'එන්නකෝ'

 

ස්නෝ දන්නෙ නැති වුණාට ප්‍රියංකර මාමව මම දන්නවා. තනිකරම යක්සයෙක්!!
මාමව දකිනකොටම ලෙසතු කඳුළු පෙරන්න පටන් ගත්තා. ජම්බු ගෙඩියක් වගේ රතු වෙච්ච කම්මුල අල්ලගෙන මාමා ළඟට දුවගෙන ගියා. ස්නෝ හිටපු තැනම ගල් කණුවක් වුණා.
'මාමේ මේ බලන්න ගෑනියෙක් මට කරපු දේ!!'
ලෙසතු කතාව පටන් ගත්තා. මාමාට නාලාගිරි ඇතාට රා පොවන්නා හේ දිගින් දිගටම නාට්ටියක් වගේ වෙච්ච දේ කියන්න පටන් ගත්තා. ප්‍රියංකර මාමා ඇස්වලින් ගින්දර පිට කරන්න ගත්තා. 'එතකොට අරූ මොකාද?' ස්නෝව පෙන්නලා කතාව අතරමඟදි මාමා ඇහුවා. 'එයා තමයි මාව බේර ගත්තේ. අමොර්ගෙයි, මගෙයි යාළුවෙක්'
'චූටි දූ ගෙදර යන්න. මම වැඩේ බේරන්නම්කෝ'
මට ඉවසුම් නැති වුණා. අනේ අම්මපා වෙලා තියෙන හරිය මදිවටද මේ දැරිවි තවත් ගිනි අවුලන්නේ? මේ යස්සයා මොනවා කරයිද කියලා දෙයියෝ තමයි දන්නේ. හැම එකටම උපදෙස් දෙන්න දන්න ස්නෝ දත කට පූට්‍ටු වෙලා වගේ ඉන්න හැටි!! මේ හැටි ගිනිවිජ්ජුම්බර කරන්න එපාය කියලා කියන්න කෙනෙක් නැති හැටි. මට මගේ ජීවිතේ ගැනත් කළකිරුණා. මීට හොඳයි මාව බිම වැටිලා කෑලි කෑලිවලට කඩලා ගියා නම්.

 

                                         ............................................................................................................

 

බ්‍රේකින් නිවුස්:
ප්‍රසිද්ධ ව්‍යාපාරිකයකුගේ බිරියක වන සුමුදුමාලි වික්‍රමසිංහ අනවසර ගිනි අවියක් සහ ව්‍යාජ හැඳුනුම්පතක් ළඟ තබා ගත් වරදට පොලිස් අත් අඩංගුවට පත් විය. වැඩි විස්තර රාත්‍රී 6.55 පුවත් විකාශයෙන් බලාපොරොත්තු වන්න.

 

කාංචනා අමිලානි
@moogater

ප්‍රතිචාර

comments

Powered by Facebook Comments

Continue reading


prev posts

Hit Counter provided by professional seo company
twitter-widget.com