නිදං•

dcf6281d06588c6eedfb9606e969b3da

'ඇයි යකෝ තොපි හිතන් ඉන්නෙ මම හරකෙක් කියලද? හැම වෙලේම ගොම ඉල්ලන් එන්නෙ. අපේ ගෙදර ගොම නෑ යකෝ. මූසල හැත්ත. අර එහා ගෙදරින් ගිහින් අහන්න තොපේ දිවවල් නැවෙන්නැද්ද? හැම ලබ්බටම මෙහේම දුවං එන්නේ. ඇයි අපේ ගෙදර නෝනා හොඳ හින්දද මෙහෙ එන්නෙ. එයාට යකා නැග්ගොත් මෙන්න ගහන වලංවල සයිස් එක. එකයි; මළා. හොඳේ. උඹලට නැටි උස්සං දුවංඩ වෙන්නෙ.'

පාපිස්ස උඩ හිටපු බූතයා 'හචෝං පචෝං' ගාලා කිඹුහුම් අරින්න ගත්තා. දම් පාට මීදුමක් වගේ කිසි හැඩයක් නැති කීප දෙනෙක් ලැජ්ජා වෙලා උඩට පාවෙන්න ගත්තා.
බූතය සුදු පාටයි. කළු පාට අවුට් ලයින් එකකුත් තිබ්බා. ඒක පොයින්ට් පහෙන් වගේ. අර නිකං ලාවට පේන ගාණට. කේන්ති ගිය නිසාම තමයි උන්දැට කිඹුහුම් ගියේ. ඇයි පීනසේ ඇවිස්සෙනවනේ කේන්ති ගියාම. ඊටත් පාපිස්ස උඩ එක හෝසෙට දූවිලි. බූතය කියනවා වගේ මේ ගෙදරට එන බැල්ලිගෙ පුත්තු සෙරෙප්පු, සපත්තු ගස, ගස යන්නෙ ඉතිං මේ පාපිස්සෙනෙ. ඉතිං දූවිලි තමයි.

'ඉතිං තමුසෙට ඔතනම ලගින්න ඕනෙද? වෙන තැනක ඉන්නවකො'

දවසක්, බූතයගෙන්; වැඩ දන්න, බඩු අතුරුදන් කරන්න පුළුවන් වැඩකරුවෙක් වෙච්ච බූතයෙක් ඇහුවා.

'අනේ උඹ අනුන්ගෙ සීනි කිරන්නෙ නැතුව හිටපං. උඹට මොකෝ මං කොහේ හිටියත්. ඇයි උඹ බඩු අතුරුදන් කරන්න, බේත් මවන්න දන්නවා කියලා ලොකුද? දෙන්නෙ ඥාව් වෙන්න.'

උගේ මාර සද්දෙ. ඕන එකෙක්ට බණින ලයින් එකකයි ඉන්නේ. අනික පාපිස්සක් උඩ ඉන්න එක මාර ලොකු වැඩක් කියලයි හිතං ඉන්නෙ. දැං ඔය ගොම කතාව වුණත් හද්ද ගොං පිස්සුවක් වගේ ඕන කෙනෙකුට හිතෙන්න පුළුවන්. ඒත් අර කලින් ආපු දම් පාට මීදුම වගේ බූතයෝ එළවළු වවනවා. උංට තඩි එළෝළු පාත්තියක් තියෙනවා. ඒකෙ වැටකොලු, පතෝල, බණ්ඩක්කා,රාබු,කැරට්,රටකජු එහෙම තියෙනවා. ගොම ඕන කරන්නෙ බණ්ඩක්කා පාත්තියට. ඒක සරුසාරෙට වවා ගන්නයි උංට ඕන කරන්නෙ. අනික මුං දම් පාට පාවෙන බූතයොනෙ. වැඩි බලයක් මුකුත් නෑ. ඒකනෙ අර පාපිස්ස උඩ ඉන්න ගොං බූතයගෙන් බලු බැනුම් අහන්න වෙන්නෙ. නැත්නම් බැරියෑ මූව බණ්ඩක්කා පාත්තියට පොහොර විදිහට දාන්න.
මේවා නිසා ආං අර දම් පාට බල රහිත බූතයො ටික මහා කණස්සලෙන් නාගසලං වෙලයි උන්නේ. ප්‍රශ්නෙ කියන්න එකෙක් නෑ. බූතයන්ට ඇරෙන්න කියන කිසි මඟුලක් වෙන එකෙක්ට තේරෙන්නෑ. අනික් බූතයො මුංව ගණං ගන්නෑ. මහා භීෂණයක් තමයි ඉතිං සිද්ධ වෙලා තිබ්බේ.
දවසක් මුං තුන් දෙනා කරට අත දාං අමාරුවෙන් පාවෙවී ගියා මහා විහාරෙ පැත්තට. හා මොකටද?
ගොම අහුලන්න. වෙන මොකටද?
බණ්ඩක්කා පාත්තිය හාර, හාර කාලකන්නි ගොලුබෙල්ලො සෙට් එකක් මොකක්ද හොය, හොයා හිටියා දවස් ගාණක් තිස්සේ.

'මං හිතන්නෙ උං හොයන්නෙ නිධානයක්'

ටිකක් වැඩිපුර දම් පාට බූතයා එක පාරටම කිව්වා. ඒ කිව්වෙත් ගිරිය යටිං කෑ ගහලා.

'හිමිං කියහං යකෝ. බූතයොත් බය වෙනවා උඹේ කෑ ගැහිල්ලට. මේ මාව බිමටත් වැටෙන්න ගියා.'
'ඉතිං උංට මොකටද අපේ පාත්තියෙ තියන නිධාන දෙන්නෙ. අපි හාරමු නිධානෙ. ළා දම් බූතයා අනිත් දෙන්නගෙන් ඇහුවා.'
'හිටපං වාඩි වෙලා පොඩ්ඩක් කල්පනා කරන්න.'

එක බූතයෙක් බිමට බැහැලා තාප්පෙක වාඩි වුණා. අනිත් එකා ඊළඟට. ඊට පස්සෙ ඉතිරි එකා බිමට බැස්සා. දැං තුන් දෙනාම තාප්පෙ උඩ. උසේ පිළිවෙලට. කල්පනා කර කර.

'මේහ්.... උඹ දන්නවද නිදං හාරන්න'
'මං දන්නෑ බං'
'මම දන්නෙත් නෑ බං. ඇයි උඹ දන්නෙ නැද්ද?'

උං එකෙක්වත් නිධාන හාරන්න දන්නෙ නෑ. අඩුම තරමෙ නිදන් වදුළු ගැනවත් දන්නෙ නෑ. බිලි දෙන්න ඕනාය, තුන් කුළුදුල් බිලි, කුකුළු බිලි අරව මේවා ගැන කිසි දෙයක් දන්නෙ නෑ. ඒත් ගොලුබෙල්ලොන්ට නිධානෙ ගන්න ඉඩ තියන්න කැමතිත් නෑ.

'එක්කො ඕක බොරුවක් වෙන්නැති බං. කළුතර කොහෙද බං නිදං? රජෙක්වත් හිටියැ කියලැයි බං මෙහේ. ආං අර අනුරාජපුරේ නං ඕන හැටියෙ නිදං ඇති. දුටුගැමුණුගෙ කඩුවත් අර වැවක් පතුලෙං ගොඩ ගත්තය කියන්නෙ බං.'

'අනේ ගොනෝ. ගොං රජෝ. මොන කළුතරක්ද බං. අපි ඉන්නෙ මේ අනුරාජපුරේ තමයි. දුටුගැමුණු විතරයි ඉතිං උඹ දන්න රජා. ඌයි උගේ කඩුවයි. මළකඩ කාපු හත්ජරාවක් වෙන්නැති. යකෝ තව කොච්චර රජවරු හිටියද? වලවල් හාර හාර කොච්චර නිදං වළලන්න ඇතිය කියලද උඹ හිතන්නෙ. ලස්සයක් විතර නිදං.'

අනිකගෙ කට හෝයි ගාලා ඇරුණා.

'ලස්සයක්?'

'ඔව් බං. ලස්සයක් විතර නිදං. ඔය අරූ, මූ හෑරුවා කිව්වට අර ප්‍රසිද්ධ නිදං කප්පිත්තා මේවා කාබාසිනියා කළා කිව්වට ඔක්කොම කොහේ හාරන්නද බං. තව තීනවා. අපේ බණ්ඩක්කා පාත්තිය යට මොනව ඇතියි කියලද උඹලා හිතන්නෙ?'

'ගෑනුන්ගෙ ඇඳුම් හෙම ඇති නේද මචං? බිසෝවරුන්ගෙ? සේවිකාවන්ගෙ? තණපට එහෙම?'

'චීයා!!! වනචරයා!!!'

ටිකක් ළාමක පාට ළා දම් බූතයා තාප්පෙන් බිමට පැන්නා. ඌව බිමට වැටුන්නෑ. සිගරට් දුමක් වගේ ටිකක් වෙලා පා වෙවී තිබ්බා. ඊට පස්සෙ යාන්තමට හැඩයක් හැදිලා බිම නලියන්න ගත්තා.

'මේක හරියන්නෑ. අර ඒ දවස්වල උඹ කිව්වා නේද ඕන කුණු කේස් එකකට ගෙන්නන්න පුළුවන් බාප්පා කෙනෙක් ප්‍රේත අපායෙද කොහෙද ඉන්නවා කියලා. ආං ඌට කතා කරපංකො. අර ලස්සන නමක් හෙම තියෙන්නෙ.'

'ආ...ඔය කියන්නෙ පංසුපිසාචක බාප්පා නේද? ඒක නමක් නෙවෙයි බං. කරපු පව්වල පවර් එකට හම්බ වෙච්ච රෑන්ක් එකක්. ඒ මිනිහා ඉන්නකම්ම අනුන්ගෙ දේපොළ කොල්ල කෑවා. හොරට තාප්ප හැදුවා. කඩං වැටෙන්න ගෙවල් හැදුවා. ඊට පස්සෙ පිං කළා. ඒත් පව් බැලන්ස් වුණේ නෑ. කෙලින්ම ගියේ ප්‍රේත අපායෙ.'

'අනේ බාප්පෙ වරෙංකො!!'

ළා පාට බූතයා අනිත් එකාගේ බාප්පාට අඩ ගැහුවා. මේ පංසුපිසාචක කියන්නෙ පස් ගොඩැලිවල, කුණු ගොඩවල්වල, අසූචි වලවල්වල, කඳු බෑවුම් වගේ අපිරිසිදු තැන්වල උපදින අයට. මේ අය මුළුමනිනම සැපෙන් තොරයි. ඉතිං පව ඇත්තේ කොතනද එතනට කාන්දම් වගේ ඇදිලා එනවා.
පුතා කතා කරන්න කලින් පුතාගේ යාළුවා 'අනේ වරෙංකො' කියපු වචනෙ ඇහිලා තාප්පෙ ළඟට ආපු බාප්පා හති දාන්නත් ගත්තා.
හැබැයි බාප්පාගේ පෙනුම නම් අන්තිම අජූතයි. පසුයි, කුණුයි තියෙන තැන්වල හිටිය නිසා ඔක්කාරෙට එන ගඳකුත් එයා ළඟින් ආවා.

'අපෝ බාප්පෙ මොකක්ද බං ඔය ගඳ?'

'ඇයි උඹලා දිව්‍ය ලෝකෙ ඉන්නවයි කියලද හිතන්නෙ. මාත් බූතයා, උඹත් බූතයා. අපි අපායෙ ඉන්නවා කියලා කොන් කරන්නෙපා. උඹලා මනුස්ස ලෝකෙ හිටියාය කියලා ලැබිච්ච බක්කක් තියෙනවැයි. අර පාපිස්සෙ බූතයගෙන් උඹලා ලැජ්ජා වෙන තරම මදිද?'

ඒක ඇහුවා විතරයි බූතයෝ තුන් දෙනාම තුන් විදිහකට ඇඹරෙන්න ගත්තා.

'හා...කියහං වැඩේ මොකක්ද? වැඩි වෙලා ඉන්න බෑ. මේ ආවෙත් මෙහේ එන එකෙක්ගෙ ඇගේ එල්ලිලා. ඌ ආයෙ යනකොට ඌත් එක්කම යන්න ඕනා. අපිට මෙහේ තහනං කියලා බොලා දන්නවනේ.'

ඒ පාර කටකාර බූතයා කාරණේ පැහැදිලි කරන්න ඉදිරිපත් වුණා.

'අපිට නිධානයක් ගන්න තියෙනවා. බාප්පා දන්නවැයි නිදං හාරන්න?'

'හා... මොකෝ මං නොදන්නෙ!! මොනවැයි ඒකෙ තියෙන්නෙ? '

'අපි තාම තියෙන දේ දන්නෑ බාප්පෙ. ඒත් වටින දේවල් තියෙනවා කියලා දන්නවා. දැනටමත් බාගෙට හාරලයි තියෙන්නෙ. බාප්පට තියෙන්නෙ කුකුල් බිල්ලක් හරි කුප්පියක දාපු ගිනි ගන්න ප්‍රේතයෙක් හරි අරං එන්න. ගල බිඳලා ඇතුළට යන්න ඌව පාවිච්චි කරන්න පුළුවංනෙ.'

මෙහෙම ගිනි ගන්න ප්‍රේතයො ඉන්නවා කියලා අහලා තිබ්බට දම් බූතයො කවදාවත් උංව දැකලා හෙම තිබ්බෙ නෑ. ඒත් බාප්පා දැකලා ඇතිය කියලා උං තුං දෙනාම හිතුවා.

'ආ... බොලා කියන්නෙ නිජ්ඣාමතණ්හිකයො ගැන. උං එකෙක්ව චාටු කරං බෝතලේක දාගන්න මට පුළුහං. ආං පුතේ ගින්දර පොරවල්. ඇවිදින ගිනි ගොඩවල්.'

පංසුපිසාචක බාප්පා හිටපු ගමන් දුවන්න ගත්තා.

'මං යනවා. මං යනවා. අන්න අරූ යනවද කොහෙද'

ඒත් එක්කම ළා නිල් පාටට වලාකුළු වගේ හැදිච්ච ප්‍රේතයෙක් පංසුපිසාචක බාප්පවත් උස්සගෙන කුණු වලක් යටින් නොපෙනී ගියා.
ඊට පස්සෙ ආයෙමත් දම් පාට බූතයො තුන් දෙනා ඉතිරි වුණා. උං තුං දෙනා ආයෙම ලොකු කල්පනාවකට වැටුණා. දැං මේ නිදං වැඩේ උංට යස්ස කරදරයක්. ඒ මදිවට පංසුපිසාචක ප්‍රේත බාප්පා. දැං උං තුං දෙනාට හොරාට බාප්පා නිධානෙ ගනීවි කියලත් බයයි. අනික හාරං, හාරං යන ගොලුබෙල්ලො සෙට් එක!!

.................................................................

'අයිං වෙයල්ලා...අයිං වෙයල්ලා...'

එහෙම කියං මංසපිණ්ඩික ප්‍රේතයො හත් දෙනෙක් උදලු, නාරස්සන, වේවැල් කූඩ, මිටි, විසිකැති වගේ ආයුධ මහා රාසියක් උස්සං පෙරහරක් වගේ යනවා පෙනුණා.

'කවුද බං ඒ'

දම් බූතයෝ එක, එකාගෙ මූණු බලනවා. අරුං ටික කුණු ගොඩක් දෙබෑ කරං මතු වුණේ මහා බයානක විදිහට. අනික බාප්පා ගියා විතරයිනෙ. පංසුපිසාචක බාප්පා ළඟ මොබයිල් ෆෝන් එකක්වත් තිබ්බෙ නෑනෙ. ඉතිං කෝමැයි එහෙව් පණිවිඩ දෙන්නෙ? උංට දැං මේ කිසි දෙයක් තේරුං ගන්න බෑ. ඇයි හත්වලාමෙ මේවා කාට කියන්නද?

'උං අපේ නිධානෙ හාරන්නවත් ආවද ලොකු අයියෙ?'

බාල දම් බූතයා ලොකු එකාගෙන් ඇහුවෙ කඳුළු පුරෝගෙන. ලොකු එකා පොඩි බූතයට උත්තර දුන්නෙත් සෙම, සොටු පුරෝගත්ත මුහුණින්.

'අනේ මං දන්නෑ පුතේ. මට නම් කිසී දෙයක් තේරෙන්නෑ.'

උං බැරි මරගාතෙ තාප්ප උඩින්, ගෙවල් උඩින්, කුකුළු කොටු උඩින්, කුණු ඇලවල් උඩින්, ලයිට් වයර් උඩින් පියාඹගෙන යන්න වුණා. බණ්ඩක්කා පාත්තිය දැන් පේන මානෙ තියෙන්නෙ. එතන මහා ගිනි විජ්ජුම්බරයක් පාටයි. ගොලුබෙල්ලො රටෙත් නෑ. එතැන කුකුළු කොටුවෙ හිටපු මහ කුකුළා 'කොක් කොක්' ගගා එහේ-මෙහේ දුවනවා. කිකිළියෝ පොඩි භාජනවලට වතුර අරගෙන එහේ-මෙහේ දුවනවා.

'කවුද බං අර බණ්ඩක්කා පාත්තිය හාරන්නෙ'

'උං මංසපිණ්ඩිකයොලු. රජ කෙනෙක් හොයන්නලු ඇවිත් ඉන්නෙ. කඩුව උං ළඟ තියෙනවලු. රජ්ජුරුවො නෑලු.'

'ඉතිං රජ්ජුරුවො මොකටද උංට?'

'ජාඩි දාන්න'

 

කාංචනා අමිලානි• පෙබරවාරි 21•

ප්‍රතිචාර

comments

Powered by Facebook Comments

Continue reading

ජිනදාස; ආසාව විනාස කළ

16684651_10211071414114830_1565258202_n

ජිනදාස; ආසාව විනාස කළ
නන්දාව වරා මලක් කොට
උඩු හුළඟේ පාවෙන්න ඉඩ හැරිය
සිංහලේ වෙළෙදාම;
මුඩු බිමක මිලා'ධික මල් සිටවුව
පොහොර ලන්නටවත් මුදල් නැති වුව

කිසිදු පැළයක් ගලවා විසි නොකළ
වරා මල් අල්ලා ගැට නොගැසුව
ජිනදාස; කෘශව එහෙම්මම පැවතුණ

අබලන් නිවසකට අලුත් පහනක් ඕනෑ බව සිතුව
දල්වන්න තෙල් සන්තකව තිබුණ
එහෙත් පහන පිරිසිදු කර තබන්නට අමතක කළ
නන්දා; කෘෂිනාශක ඉස මරන්නට තැත් කළ වගා බිම
සුර පුරයක් බවට පත් කළ

පව් කළ අය අපායේ නොයන
කොහේවත් නොයන
පින් කළ අය සමඟම එකට ගැවසෙන
ඊටත් ටිකක් සතුටෙන් පසුවන
සමහර විට දත් පෙන්නා සිනාසෙන•

ප්‍රතිචාර

comments

Powered by Facebook Comments

Continue reading

සිඹින්නේ නම් විස

bride-1637473_960_720

විස බදුන පෙරලා
වැළැකිය හැකිද මරණය

දෙතොලේ තවරගෙන විත්
සිඹින්නේ නම් එකම විස ඔබ

ප්‍රතිචාර

comments

Powered by Facebook Comments

Continue reading

අල්මාරියට විසි කළ ලියුම්

nanda

නන්දාටත් වඩා බරපතලව
අල්මාරියට ලියුම් විසි කළ
ටැල්කම් පුයර ඉස ඉස ඒවාට
නිරතුරු සුවඳ පැතිරුව
කෙසඟ අතක රැදි වළල්ලක් මෙන්
සියලු රහස් දනිමි මම

ඔබ ඉකිබිඳින වේලාව
ඔබ දුම්බොන වේලාව
මාව මඟ හරින හෝරාව
පරණ කඳුළු වේලන්නට
කණ්ණාඩිය පිසින ඡායාව
සියලු දේ මායාකර්මයක් සේ
පෙනෙනවා මට

අල්මාරියේ ලූ
පසුව පුළුස්සා
අමතක කර දැමූවා යැයි සිතූ
නන්දා ලැබූ ලිපිය වාගේ
හැමදේම පවතින්නේ
නොපිටට ම නේද?

මම; අර රන් වළල්ල
කෙසඟ අත; ඒ මගේ අත
ඔබ
කියවා; නොකියවූවා සේ හැසිරෙන ලියුම.
ආහ්!!! ඒ පියල්ගේ අත් අකුරු•

Save

Save

Save

ප්‍රතිචාර

comments

Powered by Facebook Comments

Continue reading

පිළිමය;

5272628d71c2019620f6e9a22837066d

බටහිර දිය අගලෙන් මතුව
සංරක්ෂණය කරන්නට යෙදුණා නොවේ

'මම ඔබව නිම කළෙමි
බාල මැට්ටෙන් ම' *
විශ්වකර්මයක් සේ
රත්‍රන් කුඩක් ඉස
වාත්තු කළෙමි

පරිපූර්ණ මුහුණකින්
නූස් සිහින් සිරුරකින්
හදිසියේ පණ ලැබ
සකපෝරුවෙන් මිදී
පැන ගියෙහි ය

නුවරුන් සමඟ වාසය උගහට ය
පිළිමයක් සොයා ඇවිදීම උමතුම ය
ඒත්; සොයා ගත යුතු කෙනෙකි
අන්තිම පිරියමත් අවසන් කළ යුතු හෙයින

බටහිර දිය අගලෙන් මතුව
සිහගිරිය නැංගේ වී ද
රත්‍රන් කුඩු කැවී
ජීවයට පැමිණී ද

පිළිමය; අනේ ඔබව මං සොයා ගත යුතු විට
පණ ලැබීම මොන තරම් අභාග්‍යක්ද?

*සමර විජේසිංහ ගේ කවියක එන්නකි.

ප්‍රතිචාර

comments

Powered by Facebook Comments

Continue reading

මේ සෙල්ලම;

IMG_1101

ඔබට වුවමණා තරම
සිදී ඇති
මා උත්පාදනය කළේ යැයි වරදවා වටහා ගත්
සුසුදු රැලි ගහන
කෘත්‍රීම තඩාගය

ඒ මා නොවේ;
ඔබ සමඟ ගමන් ගිය වෙන අයෙක්
ඔබ සමඟ මල් නෙළූ වෙන අයෙක්
මල් කූඩය තවම මා සන්තක
ඒත් ඒ මා නොවේ;
මගේ මිටියාවතේ
දඩයමට මිස, නරඹන්න
කුරුල්ලන් නොවේ

දැන් සිදුරු කළ නොහැක
ඔබ සිදුරු සාදා අවසන්ය
ඒ මගේ යැයි සැක කළ හදවතේ
යුද්ධයකට මැදි වුණ
නිස්කාරනේ තැනූ තාප්පයක් මෙන්
එහා-මෙහා පෙනෙන
ඒත්; කඩා නොවැටුණ

මේ සෙල්ලම;
වසර ගණනාවක් කළ
අනුන් සනසන
දැන් ඇති නේද?
මට ගිලී ක්ෂය වෙන්නට ඕනෑ
මම තැනූ කෘත්‍රීම තඩාගයේ ම

ඔබට පුළුවන් දැන්
වෙනත් මිටියාවතක;
ක්ෂීර පථයක;
කිරි මුහුදක;
දෙව් ලොවක;
මල් ද; ඵල ද; මල් පෙති ද; මී විත ද;
ඉහිරවන්න•

ප්‍රතිචාර

comments

Powered by Facebook Comments

Continue reading

හලාහල විස උනුන් මුව

16427677_10210968856390951_5543969559750799251_n

වළ දමන්නැයි නො ඉල්ලා
මිනී වළ කණින්නට
ආයුධ පෙන්වන්නෙ ඇයි ඔබ

සියල්ලට පෙර
මරා දැමිය යුතුයි නේද ඔබව
වස පොවන්න ද
විස දමන්න ද
සිර කරන්න ද ගෙළ
ඒකත් තෝරා ගන්න
ඉඩ හරින්නේ ද ඔබ ම මට

තවත් විස මොකට ද
අලුත් වස වැඩක් වේවි ද
හලාහල විස උනුන් මුව තබා ඇත අප
තව ටිකක් ඉවසන්න
නිකරුණේ මිය යනු නියතය
අප දෙදෙන

ප්‍රතිචාර

comments

Powered by Facebook Comments

Continue reading

විකල්ප සාහිත්‍ය සයුරේ ගාලු කැළැඹීම

15965788_10210847945528255_5292455304350740747_n_edited
කල් වේලා ඇතිව ගියෙන් වෙනදා නොයන ප‍ටු පාරකින් මෙවර ගාලු කො‍ටුවට ඇතුළු වුණෙමි. සීතලය; මද පින්නක් සහිත සුළඟ ය; සමර ගොඩනැගිලිවල තැවරෙන්නට බලා සිටින උදෑසන අව්ව ය; මම ය. බයිසිකල්වලින් මන්දගාමී ගමනින් පාතරාසය ගෙනෙන්නට බේකරියට යන අය ය. පාට සිලි උරවල පාන් ඇතුළු වෙනත් සුළු කෑම ලාගෙන නැවත ගෙදර යන අය ය. ඒ අතර විදේශිකයෝ ද කිහිප පොළකි. අයකු ප‍ටු පාර අසල සුඛෝපභෝගී තේ හලකින් තේ කෝප්පයක් ගෙන තේ හල ඉදිරිපිට හිටගෙන ම තේ බොයි. නිදිමත රේඛා මඟ හරිමින් හේ දුම් වැටියක් දල්වන්න තතනයි. දැන් මම ලේන් බාන් වීදියේ ය. එතැනිනුත් නොම්මර 68 ළඟ ය. සිහින් දිගු ලී පටියක කළු තීන්තෙන් පින්තාරු කළ ඒ නම සමඟ සබැදෙන වෙනත් නම් ද බොහොමයකි. මම උදෑසන කිස අමතක කොට ලේන් බාන් වීදියෙන් හැරී යළිත් ගාලු කො‍ටුව තුළට වන්නෙමි.

IMG_2279_edited

උසට උසේ හිටගෙන ඉන්න කොඩි කණු එල්ලාගෙන උන්නේ ‘ගාලු සාහිත්‍ය උළෙලේ’ බැනර් ය. නිල් පසුබිමේ සුදෙන් කුකුළෙකි. ඒ යට කො‍ටුවක ‘ෆෙයාර්වේ ගෝල් ලිට්‍රිචර් ෆෙස්ටිවල්’ යන්න අවධාරණය කර ලියූවකි. ඒ 13 වැනි සිකුරාදා උදැහැනැක්කයි. වැඩසටහන ආරම්භ වන්නේ උදෑසන 9.00ට ය. ඒ සා උදයක කුහුඹුවන් මෙන් වැඩසටහන් විස්තරය සහිත කුඩා අත්පොත අතැතිව දුවන්නෝ ය. සාහිත්‍ය ගැන මේ සා ප්‍රබෝධයක් තිබිය හැකිදැයි ඔබට ඕනෑ නම් දැන් මගෙන් අසන්නට පුළුවන. එහෙම ප්‍රබෝධයක් සහ ලාලසාවක් පසුගිය වසරේ ද ගාලු සාහිත්‍ය උළෙලෙන් මම දිටිමි. සාමාන්‍ය සාහිත්‍ය උත්සව සමඟ එන වචන කඩු, කිණිසි, ‍තෝමර සහ ක්ලේමෝ බෝම්බ නොපෙනුණ, අදාළ කටයුත්ත පමණක් ප්‍රධාන කරගත් මෙවන් සාහිත්‍ය සැනකෙළි අත්‍යවශ්‍ය සමයකය අප සිටින්නේ.
IMG_2040
හෝල් ඩි ගෝල් ශාලාව ඉදිරිපිට නවතා තිබුණු කැරවෑනයකි. ඒ බඳ වටා ඩූඩ්ල් ය. ඇතුළේ කට ඇරගෙන නිදන මිනිසෙකි. ඊට හූවක දුරින් කුඩා ඩීමෝ බට්ටෙක් ඇතුළත ක්‍රියාත්මක ජංගම කෑම කඩයකි. ගැහැනියක් ‘සූස්’ ගාමින් වතුර පැහෙන කේතලයක් ලිපෙන් බාගෙන තේ සාදයි. ‘ටක ටොක’ හඬින් කිරි තේ සාදන්නේ වූයෙන් එතැන ඉමිහිරි සුවඳ ගුලාවකි. අග්ගලා ද, හැලප ද, පෑන් කේක් ද, මාළු පාන් සහ බිත්තර පාන් මෙන් ම රෝල්ස් ද වූයෙන් කිරි තේවලට කැපෙන කෑම කුමක්දැයි කෙනෙකු සිතිවිල්ලේ ය. දැන් ඒ තේ සාදන්නීගෙන් ප්‍රශ්නයක් නාසා එතැන පහු නොකරන්න සිතන මගේ සිත ය.
‘බිස්නස් හොඳ ද?’
කලින් තේ බිව් දෙදෙනෙකුට ගණන් බේරන තේ සාදන්නිය කලබලයට පත්ව කෝප්පයට දමමින් හුන් කිරි තේ එක ඉහිරිවා ගත්තී ය. විළියෙන් සිනාසෙන්නී ය.
‘ඔව්. බිස්නස් නම් හොඳට ම හොඳයි. ගොඩක් සෙනඟ එනවනේ. ගාණත් වැඩි නැති නිසා අපේ කඩෙන් ගොඩක් අය කනවා. අනිත් තැන්වල ඉතිං ටිකක් ගණන් වැඩියිනේ.’
ඕ කලබලයෙන් මුත් කීවේ සීරියස් කතාවකි.

IMG_1621

‘හෝප් ඇන්ඩ් ෆ්රී අමන්ග් ඉන්දියාස් යන්ග්’ සංවාදය සෝමිනී සෙන්ගුප්තා සමඟ ය. හෝල් ඩි ගෝල් ශාලාවේ අඩකට වඩා සෙනග ය. ඒ උදෑසන 9.30 ටය. ඊට සමාන්තරව තවත් සංවාද ත්‍රිත්වයකි. ‍තෝරා ගැනීමේ පරාසය වැඩි හෙයින් අතරමං වූ මම, අවසන ‘තින්කින් අවුට් ලවුඩ් ‘ ‍තෝරා ගත්තේ කේට් ටෙම්පස්ට් කියන දේ දැන ගැනීමේ කුහුලෙනි.
1.00 ට ඉවුම්, පිහුම් සැසියකි. නම ද වතුර මෙන් ගලා යයි. ‘ද ආර්ට් ඔෆ් ද ටාට්’ ජේසන් ලිකර් විසින් පවත්වන පේස්ට්‍රි සෑදීමේ සැසියකි. මේවා මුදල් ගෙවා කලින් වෙන් කරවා ගත යුතු සැසිවාර ය. ගාලු සාහිත්‍ය උළෙලේ හැඩය සහ පැහැය වෙනස් යැයි මා කියන්නේ මෙවැනි මුසු කිරීම් හේතුවෙනි. මා වඩාත් ප්‍රිය කළ සංවාදය පැවැතියේ 11 ටය. ෆෙයාර්වේ පැවිලිනයේ ය. ‘බෑඩ් නිවුස්:ලාස්ට් ජර්නලිස්ට් ඉන් අ ඩික්කේටර්ෂිප් ‘ ලියූ ඉන්දියානු ලේඛකයා, අන්ජන් සුන්දරම් වන් වේ ටිකට්ටුවක් ගෙන හිතුමනාපේ කොංගෝවට ගිය මාධ්‍යවේදියෙකි. විනාඩි 45 ක සංවාදයක් සහ විනාඩි 15ක ප්‍රශ්න ඇසීමේ වාරයක් සමඟ මමත් ඔහු සමඟ ග්‍රෙනේඩ් පිපිරෙන රුවන්ඩානු වීදියක ගසක් මෙන් උසට, උසේ හිටගෙන උන්නෙමි.
‘ඔයාල සැපෙන් නිදියන්න; මම ඔක්කොම බලාගන්නම්’ කී ඒකාධිපති පාලකයකුගේ කතන්දර රාශියක් සමඟ අන්ජන්, සංවාදය ම අයිස් කුට්ටියක ගිල්වා දැමුවේ ය. අපි අධික රශ්මිය සහිත ගාල්ලේ එළිමහනක ගැහෙන සීතලෙන් උන්නෙමු. මේ සමාන්තරව කෝල්ම් ටොයිබින් හෝල් ඩි ගෝලයේ සිටි අතර කැතී මේරි උන්නේ මෙරිටයිම් මියුසියමයේ ය. එපමණක් නම් ඉවසා සිටිය හැකිය. ඒ වෙලාවේ ම අනීතා නායීර් සහ ආනන්ද් පද්මනාභන් ගෝල් හෙරිටේජ් විලාවේ උන්නෙන් කාල සටහන අවුල් වෙන සුළු විය.

IMG_1753

සුළු දේ සහ වටිනා දේ එකතු කිරීමේ ආශාවෙන් මඬනා ලද හෙයින් මාධ්‍ය සගයන් සියල්ල බසයක පටවාගත් සලූකා, තල්පේ බලා යන්නට පටන් ගත්තේ. ඒ ‘අව්ල් ඇන්ඩ් පුසිකැට්’ හෝටලයට ය. කාව්‍ය සඳහා පිරිනමන එඩ්වර්ඩ් ලියර් ත්‍යාගය පළමු තැන සඳහා 2,50 000ක මුදලක් ද, දෙවැනි තැන සඳහා රු.1,50 000 ක් මෙන්ම තෙවැනි තැන සඳහා රු. 75 000 ක මුදලක් ද ලබා දෙන ලදී. කවි ගායනා කිරීම පිළිබඳ ආශාව වැඩි කරමින් තරුණියක දිගු කාව්‍යයක් කීවේ සභාවේ අත්පොළසන් වට දෙකක් සොරකම් කරමිනි. මේ අතරතුර ලේඛකයන් සමඟ දිවා ආහාර වේල් සහ රාත්‍රී ආහාර වේල් ලබා ගැනීමේ සැසිවාරයන් ය.
මුදල් ගෙවා කලින් වෙන් කරවා ගත යුතු මේ සැසිවාර අතිශය ජනප්‍රිය ඒවා විය. හවස් වරුවේ ගාල්ලේ ප‍ටු වීදි පුරා පින්තූර ගනිමින් ඇවිදීමේ නිරත මට එවන් දිවා ආහාර වේලකට පැමිණි යුවළක් මුණ ගැසුණි. කාන්තාව නම කීවත්, නම නොලියන්න කීවේ පෞද්ගලික හේතුවක් මතය. එදින දහවලේ ප්‍රකට ලේඛකයකු සමඟ දිවා භෝජනය ගැනීමේ ප්‍රීතියෙන් ඉස්මුරුත්තා වී සිටි ඕ ප‍ටු පාරේ ලී බංකුවක දිග ඇදී භෝජන සංග්‍රහය ගැන විස්තර කරන්නට විය. ඈට කියන්නට අමතක වූවක් ඇත්නම් ඒ මුළුතැන්ගෙයි කෑම සැකසූ ආකාරය පමණක් වන්නට ඇත. එතරම් ප්‍රීතිමත් පාඨකයකු මට මීට පෙර හමුවී නැතුවා ය. සාහිත්‍ය නම් විසාල සාගරයේ කොතරම් අලංකෘත මුතු බෙල්ලන් ඇති ද? සිප්පි ක‍ටු සහ මට්ටි ආදිය ඇති ද? ඒවා නොදැක බෝට්ටුවක් ගෙන දුර ගමන් යමින් සිටින අප; හදිසියේ හමු වූ වර්ණවත් සිප්පි ක‍ටු දැක පුදුම වන්නෝ ය.

IMG_2034

ෆෙයාර්වේ සාහිත්‍ය උත්සවයේ මට පෙනෙන හරස් කැපුම එවන් අරුමැසි කුඩා සිදුවීම් ය. අනෙකා මඟ හැර දමන සුළු වූ දිය සුළි ය. සවස 2 ට පැවැතියේ ෆෙයාර්වේ සම්මානය සඳහා නිර්දේශ වූ දෙමළ සාහිත්‍ය කෘති ලියූ ලේඛකයන් සමඟ සංවාදයකි. 2.30 ට සුනිලා ගලප්පත්ති හමු විය හැකිව තිබුණි. ‘අ ලෝන්ග් වොච්: වෝර්, කැප්ටිවිටි ඇන්ඩ් රිටර්න් ඉන් ශ්‍රී ලංකා ‘ පැවැත්වූයේ මැරිටයිම් මියුසියමයේ ය. ඊළඟට මගේ සිත් ගත් කවි කියැවීමේ සැසිය පැවැත්වූයේ ලූක් රයිට් සහ අනීතා නායර් සමඟ ය. ඒ ලිප්ටන් තේ සලේ දුම් දමන ගම්මිරිස් මුසු තේ සමඟ ය. මේ ජවනිකාව ඔබව වෙනත් ඉවුරකට ගෙනගොස් අතාරින්නේ සාම්ප්‍රදායික නොගලන ජල පහරක් මැද කුඩාවට සිටගෙන සිටින නිසා ය. සවස 4 ට ද ප්‍රසාංගික කාව්‍ය සැසියකි. ඒ, මයිකල් ෆ්‍රේර් විසිනි. ඒ සමගාමීව ‘ද ඩීප් රීඩ් ‘ හෝල් ඩි ගෝල් හි දී පැවැත්වෙන්නේ පිලිප් ග්‍රෙගරි ඔන් ත්‍රී සිස්ටර්ස්, ත්‍රී ක්වීන්ස්, ද අදර් බොලියන් ගර්ල් ඇන්ඩ් ද වයිට් ක්වීන් මැයෙනි. ජෙමී ෆොක්ස්ට්‍රොට් සමාරම්භක කාව්‍ය කියැවීම මෙහිදී සිදු කෙරුණි.

IMG_1750

එදින සවස 6.00ට ෆෙයාර්වේ ගාලු සාහිත්‍ය උළෙලේ සම්මාන ප්‍රධානය පැවැත්වූයේ අග්‍රාමාත්‍ය රනිල් වික්‍රමසිංහ සහ මෛත්‍රී වික්‍රමසිංහ ගේ ප්‍රධානත්වයෙනි. සම්මානනීය නවකතාකරුවන් රාශියක් සහභාගී වූ මේ සම්මාන ප්‍රධානෝත්සවයේදී වසරේ හොඳම සිංහල, දෙමළ සහ ඉංග්‍රීසි නවකතා වෙනුවෙන් සම්මාන සහ මුදල් ත්‍යාග ලබා දුනි. වසරේ විශිෂ්ටතම සිංහල නවකතාව ලෙස ‘මහාරාවණ ‘ කෘතිය ලියූ ටෙනිසන් පෙරේරා ටත්, හොඳම ඉංග්‍රීසි නවකතාව ලෙස තීනා කුමාරගුරුනාදන් ලියු ‘first utterance ‘ය හොඳම දෙමළ නවකතාව සඳහා හිමි සම්මානය දිනා ගනු ලැබූයේ එම්.සිවලිංගම් විසිනි. ඒ ‘Pancham Pilaika Vantha seemi’ වෙනුවෙනි. ජයග්‍රාහකයන් සඳහා ලක්ෂ පහක මුදල් ත්‍යාගයක් ද, නිර්දේශිත නවකතා වෙනුවෙන් ලක්ෂයක මුදල් ත්‍යාගයක් ද මෙහිදී පිරිනමන ලදී.

IMG_1752

ඉනික්බිතිව වයින් රස බැලීමේ සැසි කිහිපයකි. ජින් මාස්ටර් ක්ලාස් සහ සන්සෙට් සීරීස් ඉනුත් පසුව ය. රාත්‍රිය විවෘත වූයේ ලේඛකයන් සමඟ පැවැත්වෙන රාත්‍රී භෝජන සංග්‍රහ වෙනුවෙනි. කොල්ම් ටොයිබින්, ඩිනා ජෙෆරීස්, කේට් ටෙම්පස්ට් සහ ජෝන් ගිම්ලට් ය. මේ සියල්ල අතර නිදහසේ ගාලු කො‍ටුව පුරා සැරිසරන සාහිත්‍ය ලෝලීන් ය. ‍ෆ්‍රී වයිෆයි දෙන ලිප්ටන් තේ ශාලාවේ බීන් බෑග් මත දිගෑදී පොත් කියවන අය ය. හදිසියේ එතැන දොර විවර කරගෙන පැමිණ ගී පහක්, හයක් ගයා යන උමාරියා සිංහවංශ ය. ලිප්ටන් තේ ශාලාව ඇතුළත විසාල බොයිලේරුවක පැහෙන උණුවතුර කල්දේරමකි. පැතැලි නොගැඹුරු සුදු පෝසිලේන් කෝප්ප මත අඩක් පි‍රැවූ තේ වර්ග ය. එතැන සිටි ප්‍රියමනාප මිනිසා වහා පැමිණ කුඩාම කෝප්පයක් මට දී බී බලන්නැයි කීවේ ය. මුලින් ළා පාට ය. ක්‍රම, ක්‍රමයෙන් ඒ තද පැහැය ගනී. රස ද ඒ සමානව ම වෙනස් වෙමින් පවතී. අන්තිම කෝප්පය තිත්ත රසැති හෙයින් ‘අම්මෙහ් ‘ කියා කියැවුණි. ‘හහ්...හහ්...හා ‘ කියමින් සිනාසුණු ප්‍රියමනාප මිනිසා මට වතුර වීදුරුවක් දුන්නේ සියලු රස කැපී යන්නට විය යුතුය.
IMG_1522
සෙනසුරාදාව උදා වූයේ ගාල්ලට සිංහල සාහිත්‍ය සමාජයේ බොහෝ දෙනෙකු අතින් අල්ලාගෙන ම පැමිණෙමිනි. ෆෙයාර්වේ සාහිත්‍ය උත්සවයේ ප්‍රථම වතාවට සිංහල දිනයක් සංවිධානය කර තිබූ හෙයින් ‘සිංහල කවියේ හරස්කඩක් ‘ මැයෙන් පැවැති මේ සංවාදයට නූතන කාව්‍ය අවකාශය නියෝජනය කරන කවීන් වන මාලතා කල්පනා ඇම්බ්‍රෝස්, ඉසුරු චාමර සෝමවීර සහ සුනන්ද කරුණාරත්න සහභාගී විය. සංවාදය මෙහෙයවන ලද්දේ මහාචාර්ය ලියනගේ අමරකීර්ති විසිනි. සිංහල දිනයේ පැවැති සාර්ථකම සංවාදය වටය මෙය බව මගේ අදහසයි. කවි කියැවුම් වට කිහිපයක් සහ මෘදු සංවාද හරහා ගලා ගිය මේ සැසිය වෙනත් සංවාදවලට ද ආදර්ශයක් සරි ය. උදෑසන 10 ට පැවැතියේ සේපාලි මායාදුන්නේ, සුනේත්‍රා රාජකරුණානායක සහභාගී වූ ‘සිංහල නවකතාව සහ කාන්තාව ‘ සහ ෆෙයාර්වේ සම්මාන සඳහා නිර්දේශිත කතුවරුන් සහ ඔවුන්ගේ කෘති පිළිබඳ කළ සංවාදයකි.
මේ සඳහා ලියනගේ අමරකීර්ති, කපිල කුමාර කාලිංග, එරික් ඉලයප්පාරච්චි, ටෙනිසන් පෙරේරා සහ සමන් වික්‍රමාරච්චි ආදීන් සහභාගි වූහ. සංවාදය මෙහෙයවන ලද්දේ ප්‍රකට ලේඛිකා සුනේත්‍රා රාජකරුණානායක විසිනි. ‘චයිනමන් ‘ නවකතාවේ ලේඛක සහ එහි සිංහල පරිවර්තක දෙපළ ද හවස් වරුවේ පැවැති සංවාද මණ්ඩපයට එකතු විය. ක්‍රිකට් පසුබිම් කරගත් අතිශය දේශපාලනික නවකතාවක් ලෙස පොදු පාඨක සමාජය හඳුනාගත් චයිනමන් සමඟ එහා-මෙහා ඇවිදීම ආනන්දජනක විය. ශෙහාන් කරුණාතිලක සහ දිලීප අබේසේකර පෙනී සිටි මේ සංවාදය මෙහෙයවන ලද්දේ හර්ෂණ රඹුක්වැල්ල විසිනි.

IMG_1574_edited

ගාලු කො‍ටුව ආශ්‍රිත සාමාන්‍ය ජීවිතය ද සාහිත්‍ය උළෙල පැවැත්වෙන අතරතුර උඩු යටිකුරු වූවක් මෙන් විය. ත්‍රීවිලර් රථ පදවන්නන්, තැඹිලි විකුණන්නන්, ස්වීප් ටිකට්කරුවන් සහ පළතුරු වෙළෙන්දන් තැන තැන කඳවුරුලාගෙන සිටිනු දක්නට ලැබුණි. හෝල් ඩි ගෝලය ඉදිරිපිට ප‍ටු අන්තයේ උන්නේ ජංගම අඹ සහ රඹුටන් වෙළෙන්දෙකි.
‘මේ රඹුටන් ආවාරෙ නේද? කොහෙන්ද මේවා ගෙනාවේ?’
ඔහු මවිතයෙන් මගේ දෙස බලාගෙන සිට මා ඇසූවක් ගණනකටවත් නොගෙන මටත් ප්‍රශ්නයකින් ම දමා ගැසුවේ ය.
‘නෝනා අඹ හරි රඹුටන් හරි ගන්නව ද?’
දැන් ලජ්ජාව මට ය.

IMG_2272

ඒ අතර උදේ-දවල් නොබලමින් මංගල ඡායාරූප ගන්නා මනාල යුවළ ය. හරියට ම සේයාරුව ගන්නා විට ඒ මැදින් උමතුවෙන් මෙන් ඇදී යන ස්කූටර ආදී බයිසිකල් සමූහයා ය. නළලේ ද මුහුණේ දා දාඩිය පිසිමින් මනමාලියගේ මුහුණ නරඹන මනමාලයන් ය. ගාලු කො‍ටුව අසල සමර බිත්ති මතට සෙවනැලි වැටෙන තෙක් කල් මරණ ඡායාරූප ශිල්පීන් ය. ඒ අතර පැ‍රැණි පල්ලිය අසල තණ කොළ බිස්සේ නයි නටවන්නෙකි. උරය උඩ රිලවෙකි. රිලවා ඉවසුම් නැතියෙන් උරයෙන් ලිස්සා එයි. හිස කසයි. බලා සිටින අයට උසුළු විසුළු කරයි. එකම තාලයට නටා වෙහෙසට පත් දළත් නැති නයා දැන් නටන්නේ ස්ලෝ මෝෂන් ය. ස්ලෝ මෝෂන් නටන නයි ගාල්ලේ සිටින බව අනේ කවුරුත් නොදන්නා සෙයකි.

IMG_2028

15 වැනි ඉරිදාව උදා වූයේ කෙඩර් මහත්මිය සමඟ ගාලු කො‍ටුව පුරා ඇවිදීමේ වැඩසටහනක් සමඟිනි. ඇගේ පවුලේ ඉතිහාසය වසර සියයකට එහා ය. ඒ පවුලේ අය තරම් ගාලු කො‍ටුවේ ‍තෝම්බු දන්නා වෙනත් අය නැති තරම් ය. දහවල ‘බුම් බුම් ‘ ශබ්ද සමඟ ඇ‍රැඹියේ මහා ජෑස් සංගීත උළෙලක් සමඟිනි. විදෙස් ජෑස් ගායන, වාදන ශිල්පීන් රාශියක් සහභාගී වූ මේ උළෙල පැවැති උසාවි පරිශ්‍රය ඉදිරිපස ඉඩ දැන් එකම හිස් ගොඩකි. බීර බොමින්, කුරුම්බා බොමින් එහා-මෙහා නැලවෙන පිරිස අතර සාහිත්‍ය සංවාද ද අතරින් පතර නැඟී එයි. වචනයේ පරිසමාප්ත අරුතින්ම මේ නම් කදිම සැණකෙළියකි.

IMG_2222

ෆෙයාර්වේ හෝල්ඩින්ග්ස් සමාගම අනුග්‍රහය දක්වන ෆෙයාර්වේ ගාලු සාහිත්‍ය උළෙල ආරම්භ කරන ලද්දේ 2015 වසරේදීය. සාහිත්‍ය වෙනුවෙන් කැපී පෙනෙන මෙහෙවරක් ඉදිරිපත් කරන ෆෙයාර්වේ ගාලු සාහිත්‍ය උළෙල වෙනම තලයක සංවාදයට භාජනය කළ යුත්තකි. සාහිත්‍ය උළෙලේ නිර්මාතෘවරයා ලෙස සලකනු ලබන්නේ ජෙෆරි පීටර් ජොබ්ස් ය. අම්රිතා පීරිස් සාහිත්‍ය උළෙලේ අධ්‍යක්ෂවරියයි. ගාලු සාහිත්‍ය උළෙලේ භාරකරු ලෙස කැපී පෙනෙන මෙහෙයක් ඉ‍ටු කරන්නේ ‘ෆනී බෝයි ‘ ලියූ ශ්‍යාම් සෙල්වදුරෙයි ය.
විකල්ප සාහිත්‍ය උත්සව නැතැයි ළතැවෙන, එහෙත් එවන් විකල්ප සාහිත්‍ය උත්සව පටන් ගත් විට ඒවාට සමෝසමේ බැණ වදින අපේ කුඩා ලෝක කවදා පුළුල් වේදැයි සිතමින් මම ලේන් බාන් වීදිය දිගේ සමර බිත්ති පසු කරමින් ආපසු එන්නට වීමි. නොම්මර 68 යළිත් මුලිච්චි වූයෙන් ඒ අසල මදක් තාවරව යළිත් ගමන පටන් ගතිමි.

IMG_2247

ලාංකීය සාහිත්‍ය සමාජය කළඹන බොහෝ උත්සව අතර වැඩි කලබලයක් නැතත් කළබල විය යුතු යමක් කරන ගාලු සාහිත්‍ය උළෙලේ ආලෝකය දිගු දුර විහිදෙන්නේ නම් ඒ මගේ පරම සතුටයි. සුළු දේ ද, අලුත් දේ ද නොතකන දූපත් සිහින මහාද්වීප දක්වා දුවන ‍රැවුල මෙන් ඇදී යතොත් ඒ ද පරම සංතුෂ්ටියකි.

IMG_2008

සේයාරූ සහ වියමන : කාංචනා අමිලානි
පුවත්පත් සබැඳිය : දිනමිණ 'තරු ලකුණ'
(මේ ලිපිය 2017 ජනවාරි මස 27 වැනි සිකුරාදාවේ දිනමිණ 'තරු ලකුණ' අතිරේකයේ පළ විය.)

 

ප්‍රතිචාර

comments

Powered by Facebook Comments

Continue reading

වලකටවත් වැටෙන්න

3c0f01bbd51ea86018b99566705aa899

'පාළු ළිං කටක් ඇතුළට
කාටත් නොකී රහස් අත හරින්න
කිසිදා නෑසූ ගී අසා
නහය බර වෙන තෙ හඬන්න'

එහෙම උපදෙස් දුන් ඔබව
මඟ යනකොට
වලකටවත් වැටෙන්න

ප්‍රතිචාර

comments

Powered by Facebook Comments

Continue reading

සබඳකම් එවැනිය

16344385_10212015336127311_1514257598_n

කලාලය රතු මේස් වඩා ගත්තෙන්
නූස් පාවහන පතිත විය බිම
ඇල්ම බැල්ම නොබලාම

සබඳකම් එවැනිය;
එකවර එක් දෙයක් උසම තැන
සෙසු සියලු දෑ දෙවැනි,තෙවැනිව
බැල්මකුදු නොලැබ
ඒත්, ඔබේ ඇස ගැටෙන මානයේ
නිතර පසු වන

පයලා ගතැයි සිතන
ඇගලා ගතැයි පතන
සන්තක වෙතැයි සිහින දකින
ජීවී-අජීවී බොහෝ දේ පවතින
ඒත්, කිසි විට නොදකින

ගල් වී අවසන්‍ යැයි ඔබ
හිතන ලෝකයේ තැනකම

පින්තූරය : හිමාලි එන්. ලියනගේ

ප්‍රතිචාර

comments

Powered by Facebook Comments

Continue reading

prev posts

Hit Counter provided by professional seo company
twitter-widget.com