හිතනලන්තය

සොරෙක් එන තෙක්
මඟ බලමින්

පිහියා මුවත් තබා සඟවමින්
වටිනා දේ කරා යාමට
ඊතල අදිමින්

තෙත පාපිසි අයින් කරමින්
කකුල පැටලී නොවැටෙන්නට
මල් පෝච්චි සඟවමින්

නිදි වරමින්
කෝපි බොමින්
හැඬූ කඳුළින්
එන තෙක් ම
කුමන හෝ සොරෙකු අප බලන්නට

Continue reading

මිහිරි නැති බව නොදැන
සවන් දී කළ වරද
සිය වරක් යළි කරමි මම
හැබෑ ලෝකේ තත් බිඳුණු තැන සිට

මිහිරි විය යුතුද හැම සිහිනයම
නින්දකට පෙර සිට ම
ලබන්නට යන පින්තූර පෙළ
කාට නම් කල් සිටම
දැන ගන්න හැකි වෙද

මිහිරි කටහඬ දිනෙක ඇසු විට
පසුතැවෙන්නට දිරිය නැති බව
සියක් වර-සිය දහස් වර
මුමුණ මුමුණා කියමි මම මට

Continue reading

දඩයක්කරුවන්ව
මුව පොව්වන්ව
එකම කාසියෙ දෙපැත්තක අප

දුනු හී දරාගෙන
මහා බය උසුලගෙන
දඩයමෙන් දඩයමට පැන යන
ඊතල හැරී ආපස්සටත් එන

දඩයමෙන් දඩයක්කරුව
ලුහු බැදීමෙන් – පැන දිවීමෙන්
හති හලන – බිය දෙවන

එකම කාසියෙ දෙපැත්තක අප

Continue reading

කළු කණ්ණාඩි රාමුව
තවමත් නිදි
වැසූ කන්තෝරු බෑගයක
අපහැදිලි වීදුරු ලෙන්ස මත
මේ දිලිසෙන්නේ
ඔබ තබා ගිය අකුරක්ද අපට

නතර වී ගෙදර ලී ඔරලෝසුව
බැටරි ඉල්ලන විට
පෙන්වා තම අලුත් හදවත
බෑගය ඇතුළෙන් ඇසෙන
ටික්-ටික් හඬ
නිදන මැදියමේ
මොනවාද කියනවා මට

යන්තමින් පාට වියැකී ගිය
රන් පැහැති පාකර් පෑන
මුතු වැනිම අකුරු ලිවූ බව
අද දු‍ටුවොතින්
අදුනන්නවත් බැරිමය
ඒ තරමට ම අබලන්ය එය

අවසන් වරට ගෙන ආ
‘දෙනුවර අන්දරය’
ඔබේ පොත් රාක්කයෙන්
මවෙතට මාරු වූ බව
දු‍ටුවේ අදයි සොයන විට සේකර

ණය ගෙවනු පිණිසක ලියනු නොහැකිව
කාබන් පෑනකින් ඉරි අදිමි
කාලය ආ බව අදහනු නොහැකිව
අලුත් ඔරලෝසුවෙන් වේලාව නොබලමි
ඔබේ අතකුරු මගේ අතකුරු බව
වෙනත් අය කියන තෙක් නොසිතීමි

මම තවම ඔබේ පැ‍රැණි ඔරලෝසුව බලමි
ටික්-ටික් හඬින් මදක් කලබල වෙමි
පාකර් පෑනකින් කිසිමදා නොලියමි
අකුරු දහසකින් ඔබේ එක් අකුරක් හදමි

තාත්තා අහස බව මේ දැනුත් මම නොදත්තෙමි

Continue reading

තත් සිදුණු සිතාරයකි
මේ නොකියූ පෙම
ගයන්නට නොහැකි බව
දැන දැන ම
ඔහේ වැතිරී සිටින

තත් ඉල්ලා හඬක් නැඟිය නොහැකිව ම
ඉඟියකින් කියා-නොකියා වෙහෙසව

පියානෝවක මිහිරි බවටම ඉරිසියාවක
ළය පැලී මිය යන්නත් නියමිතව

ඔහේ වැතිරී සිටින
සිතාරය මම
තත් සිඳුණ

Broken Strings

can’t make a sound
asking for strings
yet,
getting tired of the allusion
and being jealous of the sweet melodies
playing on a piano
and destined to die of a broken heart

the sitar, I am
merely lying down
with broken strings!

Continue reading

මේ කඳුළු සීතාගාරයක ලා තබන්න
තනියක් නොදැනෙනු පිණිස
වියළි පිච්ච මල් කිහිපයක්
ඒ අසල රඳවන්න

අපට කඳුළු නැති දිනෙක
ප්‍රයෝජනයට ගන්න

ඉතා ඉක්මනින් එන දිනයක,
කඳුළක හැඩය බලා ගන්න
සුරකිව තබා ගන්න

Continue reading

මැදියමක
සිහිනෙන්
මා සිප ගන්න දිරි ලැබුව
මනස්කාන්තය
මේ ‍රැය තව දිගු කරව
ගැඹුරු හුස්මක්
මට ලබා දෙව

ලිහී සසැලී
මඳ විරාමයක් ලබනු පිණිස
දැඩි ශීතලක් ලබා දෙව
උනුන්ට තුරුළුව
ගිලී යන්නට
මඳ අන්ධකාරයක් ලබා දෙව

මනස්කාන්තය
මේ සිහිනයෙන් ම
ඉක්මනින් නොපැමිණිය හැකි තැනක
මා අතරමං කරව !

Continue reading

ක්ලාන්තය අඩු හැන්දෑවට
කිටි කිටියේ තදව
කෝච්චි පෙට්ටියක ගාල්ව
එළු ‍රැළක් මෙන්
එමු
එමු
එමු
හන්දි-හන්දි පසු කර

මහත්වරු උර වඩාගෙන
තනි අතින් දහදිය පිසිමින්
අනෙක් අත කරුවක්ව
තබාගෙන
මඳ සිනා නඟන්නෙමු
එයාටත්
මෙයාටත්
එක ලෙස ම

කොණ්ඩා විහිදාගත්
ලලනාවන් අතින් පරක් කර
දහදිය පිසිමින් එක අතකින්
වාරු කරගමි අනෙක් අත
ලලනාවන්ගේ මුහුලස වෙත

සිග්නල් කණුවෙන්-කණුවට
හිස හරවා පසුපසට
එස්.එම්ට බනින්නෙමු
ඩ්‍රයිචර්ට බනින්නෙමු
ගාඩ් මහතාටත් බනින්නෙමු
වෙලා ඇතොත්
පවුලේ අයටත් බනින්නෙමු

හවසට විත්
පිච්ච මල් මෙන්
හිනාවෙන්නට සිටින
අපි
අපි
අපි

පව් !

Continue reading

එතරම් පෙම්වත් ‍රැයක්
මවා ගන්නවත් හැකිද
බිම වැ‍ටුණු මාර්ස් කවරයකට
බිත්තිය අසල හේත්තු වී සිටින
හිස් දොඩම් පැකට්‍ටුවකට

අන්ධකාරය මැදින්
දුම් රො‍ටු ඉහළ නඟින
වලාකුළු රවුමකට ගොඩ වී
කාමරය පුරා එහා-මෙහා පියඹන

විසුරුණු කෙහෙ‍රැළි එකතු කර
සිහින් කඹයක් ගොතන
ප්‍රේමයේ උස් කඳු මුදුනින්
බිම වැ‍ටුණු විට
ගොඩ එනු පිණිස
එය පරෙස්සමට තබන

මේ තරම් උමතු ‍රැයක්
සඳකටවත් තිබිය හැකිද
අපට මිස
තිබුණා මිස

Continue reading