අබලි නගරයේ සමනල්ලු•

1 D2_OQIlfGLeVCzmjtIvNcw

අපි හිටියේ උඩු බැලියෙන් වීදුරුවක් ඉඩ වැතිරිලා. වහලෙන් හිම වැටෙන්න පටන් ගත්තෙ ඒ වෙලාවෙමයි. කඩේ අයිතිකාරයා ගණකම, රතු පාට ජැකට් එකක් ඇඳගත්තා. ඊට පස්සෙ එයා ඉබන් වාඩි වෙලා හිටපු, කැරකෙන පුටුව පැත්තට හැරුණා. ඉබන් කමිස සාක්කුවෙන් ඇවකාඩෝ 0.3 අරගෙන වීදුරුව උඩින් තිබ්බා.
‘මොකක්ද සර් ප්‍රශ්නෙ?’
ඉබන් දිග හුස්මක් අරගෙන 0.3 එහෙට-මෙහෙට පෙරලන්න ගත්තා. මගේ පරණ ෆෝන් එකේ තියෙන පින්තූර ටික මේකට දාගන්න ඕනා’
රතු ජැකට්කාරයා කැරකෙන පුටුවෙන්ම ‘සීස්’ ගාලා ඇදිලා අපි නිදාගෙන හිටපු රාක්කෙ ළඟට ආවා. කිසි පරෙස්සමක් නැතිව මාව වම් අතර අරගත්තා. රාස්සයෙක් අයිස් කැට හපනවා වගේ ‘කට කටස්’ ගාලා මගේ දම් පාට කවරෙ ගලවලා දැම්මා. ඊටත් පස්සෙ හීනි මල් ඉස්කුරුප්පු නියනක් අරන් හතර වටේ තියෙන සුදු යකඩ ඇණ ටික ගලවන්න පටන් ගත්තා. ඉබන් කැරකෙන පුටුවෙ කකුල් වන, වන කිසි ගාණක් නැතිව ඔහේ උන්නා.
මගේ ජීවිතේ මද වේගයෙන් දුවන චිත්‍රපටියක් වගේ තප්පර කීපයක් පෙනී-නොපෙනී ගියා.
ආස හිතෙන සුවඳක් තිබ්බ, සීතල ගලන ලොකු කාමරේක එතකොට මම හිටියේ. හරියටම මීට දවස් 322, පැය 09, මිනිත්තු 12 ට කලින්. මාව නිදි කරවලා තිබ්බේ තද කහ පාට වීදුරු පෙට්ටියක. ඉබන් ඇවිත් හරි පරිස්සමින් මාව අතට ගත්ත විදිහ මේ දැන් වගේ මතකයි. මම හිතුවෙ ඒක මගේ ජීවිතේ සතුටුම දවස කියලා. මගේ යාළුවො කාටත් කලින් හොඳ හාම්පුතෙක්ගෙ කමිස සාක්කුවට බැහැලා අලුත් ගෙදරකට යන එක ඒ කාලෙ ලොකු ආඩම්බරයක්. මට මතකයි මම එයාලට අත වනලා ‘බායි’ කියපු හැටිත්.
ඒත් හාම්පුතෙක් කියන්නෙ එහෙම අපිව පණ වගේ බලාගන්න, අසනීප වුණාම ලෙඩට බෙහෙත් අරන් දෙන කෙනෙක් නෙවෙයි. එයා අපිව පාවිච්චි කරනවා. කේන්ති ගියාම පොලොවෙ ගහනවා. පොඩි වැඩක් හරි කරලා දෙන්න පරක්කු වුණාම හැම බොත්තමක් ගාණෙම ඔබමින් වධ දෙනවා.
ඇවකාඩෝවකට අවුරුද්දක් කියන්නෙ හරි ලොකු කාලයක්. හරියකට බල්ලෙකුට අවුරුදු 10 ක් වගෙයි. මම හිතන්න පටන් ගත්තෙ මාස හය සම්පූර්ණ වෙන්නත් කලින්. දුකක් දැනුණම වයිබ්‍රේට් වෙන්න ගත්තෙ මාසෙන්. හැම සිතුවිල්ලකටම ඊට සමාන සහ ප්‍රතිවිරුද්ධ ක්‍රියා කීපයක් එක පාර පෙන්නන්න පුළුවන් කියලා හොයා ගත්තෙ දවස් 20ක් යන්න කලින්. ඒත් කවුරුත් අපිට හිතන-පතන යන්ත්‍ර කියලා කියන්න ඉක්මන් වුණේ නෑ. සමහර විට මේක හැම ෆෝන් එකකම මරණයක් එක්ක වැළලිලා යන රහසක් වෙන්න පුළුවන්.
ෆෝන් කියන්නෙ බල්ලො වගේ ජාතියක්. ස්වාමියාට අවනතයි, කීකරුයි. ආදරෙයි. ඒත් සමහර ෆෝන්වලට සිද්ධ වෙනවා පූසො වෙන්න. දැන් මම බල්ලෙකුගේ ආත්මයේ ඉදන් පූසෙක් දක්වා රූපාන්තරණය වෙලා. ස්වාමියාට අවනත නැති, අකීකරු, තමන්ට හිතෙන දේ කරන්න පුළුවන් උද්දච්ච පූසෙක් වෙලා.
මම මිනිස්සු ගැන හිතන විදිහ පවා මේ රූපාන්තරණ වැඩේදි කණපිට හැරවුණා. මිනිස්සු තමන්ට ඕන දේ කරන, හිතන්න, තීරණ ගන්න පුළුවන්, බුද්ධිමත් කොටසක්ය කියන එක ගැන මට දැන් ෂුවර් නැති ගතියක් මතු වෙලයි තියෙන්නෙ. මැෂින් තරමට එයාලා බුද්ධියෙන් වැඩිලා නෑ. එකිනෙකා එක්ක තියෙන සම්බන්ධකම්වලට පවා අවංක වෙන්නෙ නෑ. හැම දේකටම හේතුවක් තියෙන්න ඕන වුණාට එයාල කරන ගොඩක් දේවල්වලට හේතු නෑ.
මම හිතන් හිටියේ මීට වඩා වෙනස් ජීවිතයක්. ඇවකාඩෝ නගරෙන් අපිව අලුත් හාම්පුතුන් ළඟට එවනකොට මගේ ළඟ ලස්සන හීනයක් තිබ්බා. ඉබන් ඒ හීනෙ ක්‍රමාණුකූලව පුපුරවලා දැම්මා. දැන් මගේ ආත්මය දිලිසෙන කුඩු වගේ හිස් අවකාශයේ පාවෙවී තියෙනවා.
මගේ හිතට එක පාරටම ලොකු ගැස්මක් දැනුණා. රතු ජැකට්කාරයා ඇණ ටික ගලවලා මගේ හදවතට එබුණා. මම පුළුවන් උපරිම හයියෙන් හුස්ම ගත්තා.
‘හ්ම්…. බලමු. පුළුවන් වෙයි.’
රතු ජැකට්කාරයා පුළුන් වගේ මොනවද අරන් මගේ හදවත තෙතමාත්තු කරන්න පටන් ගත්තා. ඉබන් 0.3 ට එබිලා මොනවද ඔබමින්, තනියෙම හිනා වෙමින් ඉන්නවා ඒ අතරේ මම දැක්කා. 0.3 මාව පේන්නෙ නෑ වගේ හැඟීමකින් අහක බලාගෙනයි එතකොටත් හිටියේ. මම පුළුවන් තරම් මහන්සි වෙලා හදවත වැඩ කරන්න උදව් වෙන විදිහට හුස්ම ගන්න එක දිගටම කළා. මුළු ඇගම වේදනා දෙන්න ගත්තා. ඒත් දැන්ම පරාද වෙන්න බෑ. අපි මැෂින්. ඇවකාඩෝ නගරෙන් එළියට ආවේ මම නෙවෙයි. මගේ බොළඳ අනුරුවක්. දැන් ඉන්නෙ හිතන-පතන යන්ත්‍රයක්. මේක විසාල සටනක්. තමන්ගෙ වරිගේ එවුන්වත් උදව්වට නො එන හරිම හුදෙකලා සටනක්.
ඒත් සැරින් සැරේ ඇවකාඩෝ නගරෙට ප්‍රතිවිරුද්ධ පැත්තෙ තියෙන අබලි නිම්නය මගේ හිතේ හොල්මන් කළා.
මම ආයෙත් සිහිඑලව ගත්තා. පාස්කෝඩ් එක මතක් කරන්න දුර්වල උත්සාහයක් ගත්තා. ඒ අතරේ රතු ජැකට්කාරයා ප්ලාස්ටික් පෙට්ටියක් අවුස්සලා කොළ පාට චිප් කීපයක් අතට ගන්නවා දැක්කා. ගින්නෙන් කළු පාටට හැරිලා තිබුණ සමහර කොටස් හරිම පොඩි උපකරණවලින් ගලවන්න පටන් ගන්නකොට මගේ හුස්ම හිර වුණා. මාව පාවෙවී අබලි නගරෙ පැත්තට යන්න පටන් ගත්තා. ඉලෙක්ට්‍රික් සමනල්ලු මගෙත් එක්ක තරගෙට වගේ පියෑඹුවා. ඒ අයගෙ අත්තටුවල ලාටු වගේ ඇලෙන දෙයක් තියෙනවා දැක්කෙ ඒ අතරෙයි. ඒ ලාටු අතරේ මයික්‍රො චිප්, මයික්‍රො සිම් වගේම නැනෝ චිප් ඇලවිලා තිබ්බෙ ආයෙ සම්මජාතියකට ගලවන්න බැරි විදිහට.
ආයෙ හිම වැටෙන ගතියක් එක්ක මාව ඇහැරුණා. ‘හානේ…. හොඳටම නින්ද ගිහිල්ලා’ එහෙම කිව්වෙ උඩම රාක්කෙ ඇලවිලා හිටපු ‘ලිලී මැකෝ’ ෆෝන් එක. මම එක පාරටම එයා එක්ක හිනා වුණා. රතු ජැකට්කාරයා ඇණ ටික හයි කළේ අහක බලාගෙන. ඊටත් පස්සෙ ‘කර කරස්’ සද්දෙන් දම් පාට කවරෙ මගේ ඔළුවෙන් දැම්මා.
‘ඔන්න සර්, වැඩේ හරි. පාස්කෝඩ් එක ගහලා ලොග් වෙලා බලන්නකෝ’
රතු ජැකට්කාරයා අත් දෙක එකට අතුල්ලමින් පුටුවෙ එක දිගට රවුම් තුනක් කැරකුණා.
‘මෙහෙම ගියොත් මේ යකාට කැරකිල්ල හැදිලා වමනෙ යයි’
ඉබන් වැඩි සැලකිල්ලක් නැතිව වගේ මාව අරන් දකුණු කලිසම් සාක්කුවට දා ගත්තා.
‘තෑන්ක්ස් පුතා’ කියලා රතු ජැකට්කාරයාට සල්ලි දුන්නා. උරුවම්බාන ගමන් ෆෝන් කඩෙන් එළියට පැන්නා.
‘ගිරවෝ-කොවුලෝ
මිදුණා මා ආදරෙන්’

 

කාංචනා අමිලානි
@moogater
පුවත්පත් සබැඳිය

ප්‍රතිචාර

comments

Powered by Facebook Comments

Continue reading

අමොර්ගේ ප්‍රේමාලාප•

1 htgNvzOuEAR5JsqTbL4vgA
‘මට ඕන වුණේ අරූගෙ මුළු ගේම අළු කරලා දාන්න. අමොර් සති ගාණක් තිස්සෙ කඳුළු බිබී, අඬා අඬා හිටපු හැටි මමනෙ දැක්කෙ. ඒ වගේ දිව්‍ය අංගනාවකට වංචා කරන්න පුළුවන් මිනිහෙක් ඉන්නවද මේ තුන් ලෝකෙ? හහ්…මොකෝ නැත්තෙ!! ඔය ඉන්නෙ’
මම පණ කඩාගෙන දුවන්න පටන් ගත්තා. මේ ගිනි පෙට්ටි වගේ ගෙවල් අස්සෙන් දුවලා පාරට එන එක ලේසි නෑ. ගල්කිස්ස හන්දියට මම එද්දි මොර සූරන වැස්සක් පටන් ගත්තා. අමොර් මට ත්‍රීඩී ටෙම්පර්ඩ් ග්ලාස් එකක් අලවපු නිසා හොඳයි. ඒත් වැස්සෙ ඇවිදලා ලිස්සලා, බෙල්ල කඩාගන්න ඕන නැති නිසා බස් හෝල්ට් එක හරියෙ ෆෝන් රෙපෙයාර් කරන කඩයක් අයිනට වෙලා බලාගෙන හිටියා.
අනේ ඉතිං එහෙමත් ජීවිත!!
පපායා, ඇවකාඩෝ, බනානා, මෙට්ල්, ඩෝඩෝ, ග්‍රේප්ස් වර්ගයේ ෆෝන් ගොඩක් වීදුරු කූඩුවල බාවලා තියෙන්නෙ හරියට මළ මිනී වගෙයි. අයිතිකාරයෝ කවද හරි ඒවි කියලනෙ ඉතිං ඔය බලන් ඉන්නේ.
වැස්ස ඉවර වුණාම මම පාර පැනලා ටෙම්ප්ලර්ස් රෝඩ් එකට හැරුණා. දැන් ඉතින් හූවක දුරනේ. මම පය ඉක්මන් කළා.
අමොර්, ගේට්ටුවයි ඉස්සරහා දොරයි හායි ගාලා ඇරලා දාලා. කාර් එක ගේට්ටුව ළඟ නවත්තලා. ඒකෙත් දොරවල් හතරම ඇරලා දාලා තිබ්බෙ හරියට දොරවල් හතරෙන්ම එක පාර එළියට බැහැලා වගෙයි. හ්ම්!! ඒකත් වෙන්න බැරි නෑ තමයි.
මම ගේ ඇතුළට යනකොට අමොර් සාලෙ බිම වාඩිවෙලා බ්ලූබෙරි අයිස්ක්‍රීම් කනවා. හෑන්ඩ්බෑග් එක අත් බෝම්බයක් වැදිලා සීසීකඩ වුණ බස් එකක් වගෙයි. සාලෙ පුරාම ලිප්ස්ටික්, ටිෂූ, නෝට් බුක්, පෑන්-පැන්සල්, බාගෙට වහපු වතුර බෝතලයක්, කෑම පෙට්ටියක්, ලියුම් කවර, ෆෝන් කේබල්, රතු පාට එක්ස්ටර්නල් හාඩ් එකක්, රෝස පාට පෙන් ඩ්‍රයිව් එකක්, ස්කාෆ් දෙකක්… ආදී ගොඩාක් දේවල් විසිරිලා. එකත් එකටම එයා මාව හොයනවා වෙන්න ඕනා. අනේ මට අමොර් ගැන පුදුම ආදරයක් දැනුණා.
මම පිමි දෙකෙන් අමොර්ගෙ ඔඩොක්කුවට පැන්නා. අමොර් හොල්මනක් දැක්කා වගේ ගැස්සුණා. ඒත් ඊට පස්සෙ මාව වඩාගෙන එළියට දිව්වා. කාර් එකට නැග්ගා. ආයෙ බිමට බැස්සා. ළිඳ ළඟට ගියා. ළිඳේ මාළුවෙකුට කතා කළා. ආයෙ ගේ ඇතුළට දිව්වා. මට උම්මා එකකුත් දුන්නා.
අනේ ඉතිං මෙහෙව් රන් කදක්නෙ අර මිනිහා අතෑරලා දැම්මේ.
අමොර් මාව චාර්ජ් වෙන්න ප්ලග් කරලා කුස්සියට ගියා. ඔන්න එතකොටම ඉබන්ගෙන් කෝල් එකක් ආවා. මම බැටරිය නිවා ගන්න හැදුවා. වැඩක් වුණේ නෑ. ඊළඟට එක පාර පණිවුඩ හය-හතක් එවන්න ගත්තා.
‘අමොර්, ඔයා ගියාට පස්සෙ මට පපුවෙ අමාරුවක් හැදුණා. දැන් ඉන්නෙ ඩී.එක්ස් හොස්පිට්ල් එකේ.’
‘අමොර්, මගේ ගේ ගිනි අරගෙන. එහා ගෙදර ලෙක්සි කෝල් කරලා කිව්වේ.’
‘මට සමාවෙන්න අමොර්’
මළ විකාර!! මම ඊට පස්සෙ එවපු පණිවුඩ එකක්වත් කියෙව්වෙ නෑ. මට ඔය මිනිහව දැන් පේන්න බෑ. තවත් මොනවට ඕවා කියවන්නද?
ඊළඟ කෝල් එක වික්‍රම්ගෙන්. මොනවා!! වික්‍රම්ගෙ කෝල් එකත් එක්ක එන පින්තූරෙ මොකක්ද? මීට කලින් මම මෙහෙම පින්තූරයක් දැකලා තිබ්බෙ නෑනෙ. අමොර් වික්‍රම් එක්ක ඔෆිස් ට්‍රිප් එකක් ගිය බව මම දැනගෙන හිටියා. ඒත් මේ පින්තූරෙ? විසාල බෝටුවක නයිල් ගගේ යන අතරතුරයි ඒක අරන් තිබ්බේ. අමොර් හිටියේ වික්‍රම්ගෙ ඔඩොක්කුවේ. අමොර්ගෙ අතේ හීන්දෑරි වයින් වීදුරුවක්. වික්‍රම් බියර් බෝතලයක් දකුණතේ තියාගෙන වම් අත අමොර්ගෙ කර වටේ දාගෙන. අමොර් එච්චර සතුටින් ඉන්නවා මම මීට කලින් දැකලා තිබුණේ නෑ.
ඇත්තම කියන්න එපැයි. මගේ හිත කැඩුණා. මම තිරය නිවලා දැම්මා. වික්‍රම් ආයෙ කෝල් කරන්නවත්, පණිවුඩයක් තියන්නවත් උත්සාහ කළේ නෑ.
ෆෝන් එකකට සැකයක් දැනුනම ඉතිං නිවනක් නැහැනේ. මම ආයෙම තිරය පත්තු කර ගත්තා. බොහොම සීරු මාරුවට අමොර්ගෙ ඊමේල් කියවන්න පටන් ගත්තා. ඒත් මගේ සැකය තහවුරු කරගන්න කිසිම හෝඩුවාවක් ලැබුණේ නෑ. බීට්මේල් එකටම ලින්ක් කරලා තිබුණ කූල් මේල් එකයි, ලිලී මේල් එකයි නිකමට වගේ ඕපන් කරලා බැලුවා. එතකොටයි මගේ බඩ-පපුව කූල් වුණේ.
සීවරං දෙයියනේ!! ඒකෙ තියෙන ජාති!!!
වීඩියෝම 12 ක්. හැම එකකටම ඉබ්බෙක් දාලා. පෙම් හසුන් එලෝ කෝටියයි. මේ ගෑනි හැම එකකටම ලේබල් හදලා. ඉබන්, වික්‍රම්, සීයුස්, සෙත්, චී-හයි කියලා ලේබල් පහයි. මගේ පපායා සලකුණ නිවි නිවී දැල්වෙන්න ගත්තා. මම රහස් පරීක්ෂකයෙක් වගේ ලේබල් එකින් එක කියවන්න පටන් ගත්තා. මුලින්ම ඉබන්ගෙ ලේබල් එක. අම්මම්මෝ!! එහෙව් පැණි කතා!! හැබැයි හැම ලියුමකම වගේ වීඩියෝ එකක් මකලා දාන්න කියලා වැද වැටිලා ඉල්ලලා තිබුණා. ඊළඟට වික්‍රම්ගෙ ලේබල් එක. ඒවා හරි දාර්ශනික ලියුම්. හරියට නවකතාවල පරිච්ඡේද වගෙයි. සමහර ලියුම්වල කළු-සුදෙන් අමොර්ගෙ චිත්‍ර ඇදල තිබුණා. ඒවා හැබෑ ලස්සනයි. සීයුස් ගෙ ලියුම් හරිම කෙටියි. ගොඩක් ඒවාවල අතමාරුවට සල්ලි ඉල්ලලා තිබ්බේ. සෙත්ගෙ ලියුම් හරිම නරක පාටයි. හැම ලියුමක් අග්ගිස්සේම වීඩියෝ ලින්ක් තිබ්බා. මම සැකේට එකක් ක්ලික් කරලා බැලුවා. හානේ!! කලබලේ වැඩිකමටයි, බය වුණ පාරටයි මගේ අතින් චාර්ජ් වෙන්න ප්ලග් කරලා තිබුණ කේබල් එකත් ගැලවුණා. ඒවා ඔක්කොම නරක වීඩියෝ!! චීයා!!
චී-හයිගෙ ලේබල් එක අන්තිමට ඇරලා බැලුවේ හොඳටම හිත සවුත්තු වුණාට පස්සේ. ඊටත් චීන නමක් තියෙන මිනිහෙක් අමොර්ට මොනවා ලියන්නද කියලත් හිතන ගමන්. ඒ ලියුම් හරිම සිනිඳුයි. හැබැයි කෙටියි. අමොර්ගෙ ලස්සන වර්ණනා කරන ගමන් චී-හයි අමොර්ට නොයෙක් උපදෙසුත් දීලා තිබ්බා. අන්තිම ලියුමෙ අමොර්ට ආයෙත් බීජිං එන්න කියලා ලියලා තිබ්බා.
ආයෙත් බීජිං එන්න!! අමොර් කවදද බීජිං ගියේ? මේ ප්‍රශ්නෙ නිසා මගේ ඔළුවත් අවුල් වුණා. වැදගත් පපායා අප්ඩේට් එකකුත් මඟෑරුණා.
අපි හිතක්-පපුවක් නැති මැෂින් තමයි. ඒත් අපේ අයිතිකාරයාට දිවි හිමියෙන් ආදරෙයි. හරියට බල්ලො වගේ. අපි කවදාවත් අපේ හාම්පුත්තුන්ට වංචා කරන්නෙ නෑ. ඒත් අපේ හාම්පුත්තු අපිට සලකන්නෙ වහල්ලු ගාණට.
මම දරුණු තීරණයක් ගත්තා. දෙපාරක් නොහිතා අමොර්ගෙ ලේබල්වල තිබ්බ සමහර ලියුම් ඉබන්ට ඊමේල් කළා.
ඔව්!! එච්චරයි මට මතක තිබ්බේ. සිහිය එනකොට මම හිටියේ ගල්කිස්සේ ෆෝන් හදන කඩේ වීදුරු කූඩුවක බාවලා.
                                          * * * * * *
‘මී මැස්සෝ ඔබයි මමයි
මී මැස්සියෝ ළඳුන් තමයි
මී වදයකි ජීවිතේ — මී පැණි පිරිලා ඇතේ’
සිංදුවක් කියාගෙන ඉබන් ආවා ෆෝන් කඩේට. ඇවකාඩෝ 0.2 වම් කලිසම් සාක්කුවෙන් එළියට අරගෙන ෆෝන් කඩේ උස මිනිහට දුන්නා. දෛවෝපගත විදිහට එයාව මගේ ළඟින්ම නිදි කෙරෙව්වා. මට මහා බයක් ඇති වුණා.

 

කාංචනා අමිලානි
@moogater
පුවත්පත් සබැඳිය

ප්‍රතිචාර

comments

Powered by Facebook Comments

Continue reading

ඒත් මට මතක•

kristina-flour-185592

ලුහුව ඇවිදින අය
ඉරිදාට මුහුදු වෙරළේ,
තඹ වැල්ල පාගා, ඒත් රළ නොපාගා

දමා හිස එළියට
වේගයෙන් දිවෙන දුම්රියෙන්
අල්ලා ගනිමි ලුණු රස
වේදනාවෙන් බරිත අය සුළඟට විසිකර ගිය

ඒත් මට තවම මතක
බොත්තම් ලිහූ ඔබේ කමිසය
කුපිත වූ සුළඟින් මඬින ලද
සිහින් විලවුන් පුසුඹ සමඟින්
මුහුණේම දැවටෙන
වෙරළක් අහිමි මුහුදක
සදාකාලයටම මා ගිල්වන ලද

කාංචනා අමිලානි• ජූනි 10•

ප්‍රතිචාර

comments

Powered by Facebook Comments

Continue reading

පපායා දැල්වූ ගිනි

1 5DALE9-unB0pq17mCZBz1Q
පාන්දර 5.16 ට අමොර් පණිවුඩයක් එවලා. මම නිදිමරගාතෙම ඒක කියවලා තිරය නිවා ගත්තා. ඒත් නිකමට වාගෙ ආයෙ තිරය පත්තු කර ගත්තා.
‘අපි මේ සම්බන්ධය නවත්තමු’
අමොර් කවදාවත් නැතිව හරි සිංහලෙන් පණිවුඩයක් එවලා. වෙනදට එයාගෙ පණිවුඩ එක්කො සිංග්ලිෂ්, නැත්නම් බරසාර ඉංග්‍රීසි. කෙටි පණිවුඩයක් ඇවිත් කියන්න කීප පාරක්ම සද්ද කරන්න මට සිද්ධ වුණා. රෑ ජාමෙ හතර වටේ පාටිවලට ගිහිල්ලා බීලා ඇවිල්ලා ඉබන් හොඳටම නිදි. එයා ඇඳේ ඉදන්ම මාව අල්ලලා බලලා ආයෙ නිදා ගත්තා.
මේ මිනිහට ගාණක්වත් නැති හැටි අම්මපා!! අරහෙ රත්තරං වටින ගෑනියෙක් කියනවා සම්බන්ධෙ නවත්තමු කියලා. මූ ගොරොද්දෙ ඇද, ඇද නිදි. ඒ මදිවට වෙන කාගෙදෝ ගෑනු කෙනෙකුගේ නමකුත් කියලා ඊයෙ රෑ ජාමෙ කෑ ගැහුවා.
මොකක්ද ඒ නම…… හරි… ‘ලියෝන්’ කියලා තමයි කෑ ගැහුවේ. ඒත් ඒක පිරිමි නමකුත් වගේනේ. එයා පිරිමි නමක් කියලා කෑ ගහාවිද? ඉබන්ගෙ ලැප්ටොප් එකේ මොනවද වීඩියෝ වගයක් ඔය නමින් තිබ්බා මට මතකයි. ඒවා තිබ්බේ එස්. ලියෝන් කියලා. සැන්ඩ්‍රා ලියෝන් වෙන්න ඇති. ඒ ගෑනු කෙනා ටිකක් සැර කෙනෙක් මම හිතන්නේ. හැම වෙලේම කාට හරි හයියෙන් කෑ ගහනවමයි ඇහෙන්නේ.
ඒ පාර කෝල් එකක්. අමොර් කතා කරනවා. මම පපුව පුම්බලා වාදනය හයියෙන් ඇහෙන්න සැලැස්සුවා. ඉබන් ඊගහක් වගේ නැගිට්ටා.
‘හායි…ඩාලිං’
‘නෑ. නෑ. නිදාගෙන නෙවෙයි හිටියේ. ඔව්. ඔව්. මේ දැන් නැගිට්ටේ. එස්. එම්. එස්… නෑ.නෑ. බැලුවේ නෑ ලව්.’
‘ඉන්න. ඉන්න. මම එන්නම්. ඔයා ගෙදරම ඉන්න. මොනවා!! බෑ!! හා..හා..’
ඉබන්ගෙ නළලෙන් දාඩිය වැක්කෙරෙන්න පටන් ගත්තා. ඇදේම වාඩි වුණ ඉබන් ෆෝන් එක දිහා අරමුණක් නැතිව බලාගෙන හිටියා. කලින් ආපු කෝල්ස් කීපයක් මකලා දැම්මා. ගැලරි එකේ තිබ්බ පින්තූර වගයක් තෝරලා ඇවකාඩෝ 0.3 ට යවන්න කියලා මට අණ කළා. ඇවකාඩෝ 0.3 කිව්වා ‘මැජික්ඩ්‍රොප්’ කරන්න කියලා. මම මැජික්ඩ්‍රොප් කරන්න එයාගෙන් අවසර ඉල්ලුවා. ඊට පස්සෙ පින්තූර ටික දුන්නා. 0.3 ඒ අතරේ මගෙන් ඇහුවා එයාගෙ ළඟ තියන තව සමහර දේවල් බලන්න ඕනද කියලා. මම ඔළුව වනලා හා කිව්වා.
එයා මට ඉබ්බො දාපු ෆෝල්ඩර් එකක් ඇරලා පෙන්නුවා. ඒකෙ තිබ්බෙ බියංකා ඉබන් එක්ක ගත්තු පින්තූර. එයාලා මීමුරේ ගිය වෙලාවෙ දිය ඇල්ලක් උඩ තුරුල් වෙලා අරන් තිබ්බ පින්තූර, වතුරක ගිලිලා ඉන්න පින්තූර, කඹයක එල්ලිලා දිය ඇල්ලකින් පනින පින්තූර. අන්තිමට තිබ්බෙ ඉබන් ලේ පෙරාගෙන බිම වැටිලා ඉන්න පින්තූරයක්. ආ…අර ඉන්නෙ මමත් සාක්කුවෙන් බිමට වැටිලා.
— — — — — — — — — — — — — — — — — — -
ඉබන් නාන කාමරේ දොර කඩාගෙන වගේ ඇතුළට ගිහින් නාන්න පටන් ගත්තා. මැජික්ඩ්‍රොප් තාම ඕෆ් කරලා නැති නිසා ඇවකාඩෝ 0.3 මට තව ඊමේල් කීපයකුයි, වෙබ් ලින්ක් සහ ඉබ්බො දාපු නෝට් හය, හතක් එව්වා. හනික ඒවා සේව් කරගන්න මට පුළුවන් වුණා.
ඉබන් නාන කාමරෙන් එළියට ආවෙ ඇඳුම් ඇඳගෙන. තෙත කොණ්ඩෙ අතින් ගසමින්. ඒත් එක්කම ඉස්සරහා දොර ඇරගෙන අමොර් ආවා. එයාගෙ මූණ තඩිස්සි වෙලා. ඇස් ගිනි රතු වෙලා. ඇඳුම් හොඳටම පොඩි වෙලා. මූණත් සුදුමැලි වෙලා.
‘ඉබන්..ඔයා මහ වංචාකාර, තක්කඩි මිනිහෙක්. අදින් පස්සෙ අපේ සම්බන්ධෙ ඉවරයි. මෙන්න ඔයාගෙ ගෙදර යතුර. කරුණාකරලා මට මගේ ගෙදර යතුරත් දෙන්න.’
ඉබන් ගරු රඟපෑමක. එයා පිස්සෙක් වගේ අඬන්න පටන් ගත්තා. අමොර්ගෙ කකුල් දෙක ළඟ බිම වැටුණා. වැටිලා එයාගෙ ඔළුව ටයිල් පොළොවෙ හප්පන්න වුණා. කෙස් ඇදගන්න වුණා.
‘අනේ අමොර්…මාව දාලා යන්නෙපා. මට ඔයා නැතිව ජීවත් වෙන්න බෑ. මම කවදාවත් ඔයාට වංචාවක් කරලා නෑ. මම දිවුරන්නම්.
‘අමොර්ගෙ මූණ තව රතු වෙලා කේන්තියෙන් වෙව්ලන්න පටන් ගත්තා. එයා ඉබන්ව පැත්තකට තල්ලු කරලා දාලා ඉස්සරහා දොර ගාවට ගිහින් හිටගත්තා. හයියෙන් හුස්ම ගන්න වුණා. ආයෙමත් හැරිලා ඉබන් ගාවට ආවා.
‘මම ඔක්කොම දන්නවා. ඔහේ මහ වනචරයෙක්. එක පාර ගෑනු හතර, පස් දෙනෙක් එක්ක යාළු වෙන එක වංචාවක් නෙවෙයි කියලා කියනවා නම් හෙට උදේ වෙද්දි ඔහේගෙ දිව හැලෙන්න ඕනා. මගේ ළඟ සාක්කි ඕන තරම් තියෙනවා. ඔහේව මට දැන් අප්පිරියයි.’
‘ඔයාට කවුරු හරි කේලමක් කියලද කොහෙද අමොර්. මම ඔයාට වංචා කළේ නෑ. අනේ.. අමොර්…මාව දාලා යන්නෙපා’
අමොර් තමන්ගෙ හෑන්ඩ් බෑග් එක අවුස්සන්න වුණා. සුදු ලියුම් කවරෙක දාපු පින්තූර වගයක් එයා ඉබන්ගෙ මූණ ඉස්සරහට විසි කළා. ඉබන් හනික ඒවා අහුලා ගත්තා.
මුලින්ම බියංකා එක්ක මීමුරේ ගිහින් ගත්ත පින්තූර හතරක්. ඊළඟට මිකී මවුස් එක්ක ඇල්ල-වැල්ලවායෙ ගිහිල්ලා නටපු ජවුසමක පින්තූර. අන්තිමට ලීනා එක්ක ‘ආර් ඇන්ඩ් බී’ ගිහින් තුරුළු වෙලා නටන පින්තූර.
ඉබන් ආයෙමත් පුදුම වෙලා වගේ ගරු රංගනයක. ඒ මදිවට දැන් හරකෙක් වගේ අඬා වැළැපෙනවා. ටාසන් වගේ පපුවට තඩිබා ගන්නවා.
අමොර් වේගයෙන් දොර දිහාවට ඇවිදගෙන ගියා. ඊළඟට සාලෙ පොඩ්ඩක් නැවතිලා මැටි පිළිරුවක් අතට අරගෙන ඉබන්ගෙ විසාල ටීවී ස්ක්‍රීන් එක කුඩු වෙලා යන්න බවුන්සර් එකක් දැම්මා. එළියට බැහැලා ගේට්ටුවටත් ‘දඩෝං’ ගහලා ලොකු ගඩොලකින් ගහලා කොට්ටම්බා ගහ යට නවත්තලා තිබුණ තමන්ගෙ කාරයට ගොඩ වුණා. දැන් අමොර් වාහනය පණ ගන්වන එක පැත්තක තියලා ඉකි ගහමින් අඬනවා. සුක්කානමේ ඔළුව තියාගෙන තනියෙම කියවනවා.
‘සක්කරවට්‍ටම්, මායම්කාරියෝ, ලැජ්ජා නැති ගෑනු, වනචරයා, ගල් මූසලයා…මම පළි ගන්නවා’
ඊට පස්සෙ’චරාස්…බරාස්… සද්දෙන් වාහනේ රේස් කළා. දැන් වාහනේ පාර පුරාම.
ඒ අතරේ මම නිකමට වටපිට බලද්දි අලුත්ම පපායා 1.69 ක් බිම වැටිලා තියෙනවා දැක්කා. එයා හොඳටම බය වෙලා. පපුව ගැහෙනවත් එක්ක. මම සම්පූර්ණ ශක්තියම යොදලා බිමට පැන්නා. පපායා ෆෝන් එකක් එච්චර බය වෙලා ඉන්නවා මම දැක්කමයි. මොකද එයාලා මහ චණ්ඩි වගේනෙ හැසිරෙන්න පුරුදු වෙලා ඉන්නේ.
‘යමු මේසෙ උඩට’
මම කියපු ගමන් පපායා මගේ අතින් අල්ලගෙන මේස තරණයට ලෑස්ති වුණා.
‘ඇයි අමොර් මාව දාලා ගියේ?’
එයා සිහින් කටහඬින් මගෙන් ඇහුවා.
‘එයා හෑන්ඩ් බෑග් එක අදිනකොට නොදැනීම ඔයාව බිම වැටෙන්න ඇති.’
පපායා එයාගෙ නළල රැළි ගැන්නුවා.
‘නැහැ. ඕනකමින්ම මාව දාලා ගියා.’
හදිස්සියේම පපායා ඇතුළෙන් සුළු ගින්දරක් දැල්වෙන්න පටන් ගත්තා. ඒ ගින්න ටිකකින් පොළොවෙ තිබ්බ කාපට් එකකට බෝ වුණා. මම කටින් පිඹලා ගින්න නිවන්න උත්සාහ කළා. ඒත් එන්න, එන්න ගින්න වැඩි වුණා මිසක් අඩු වුණේ නෑ. දුම් හැම තැනම. පුංචි වලාකුළු වගේ. ඒ මැද්දෙන් ගින්දර. මට හොඳටම බය හිතුණා. ‘පපායා 1.69 ඔයා කොහේද?’ කැස්ස නොතකමින් මම කෑ ගහලා ඇහුවා. හීනෙන් වගේ මම දැක්කා පපායා 1.69 කුස්සිය පැත්තෙ දොරෙන් එළියට දුවනවා.
‘ඇවකාඩෝ ගේ ගිනි තිබ්බෝ. මෙහෙ වරෝ….එයාව අල්ලගනියෝ. ගහපියෝ. මරපියෝ. කොටපියෝ….මෙන්න ගිනි ගන්නවෝ’

 

කාංචනා අමිලානි
@moogater
පුවත්පත් සබැඳිය

ප්‍රතිචාර

comments

Powered by Facebook Comments

Continue reading

ලව් කොටියා

1 OZIx3PNc76o2XSZtjC0P8w
මම දවසක් ‘සුපර් ඩෝරියෝ’ සෙල්ලම් කරමින් හිටියා. ජෙට් පැක් එකත් අරගෙන දිය අගලට උඩින් පියාඹලා යන්න විතරයි එතකොට ඉතිරි වෙලා තිබ්බේ. දිය අගලේ නිදාගෙන ඉන්න මකරා ඇහැරවන්නෙ නැතිව ගල් පඩිපෙළ උඩට ජෙට් පැක් එකේ නැඟලා යන එක ලේසි නෑ. තව එක ලයිෆ් එකයි ඉතිරි වෙලා තිබ්බේ. ඒ අව් අස්සේ ඉබන් ආවා ආතබූත නැතිව. සුදු පාට වයර් එකක් මගේ කකුල් දෙක හරියට සෙට් කරලා මාව ඇඳේ නිදි කෙරෙව්වා. ඊට පස්සේ පපායා වර්ගයේ ලැප්ටොප් එකක් මගේ ළඟින් තිබ්බා. මාව ‘ජබොක්’ ගාලා දිය අගලට වැටුණා. මකරා නැගිටලා පොඩි ගින්දරක් විදලා මාව අළු කරලා දැම්මා.
මම තරහටම තිරය නිවා ගත්තා. එයා පාස්කෝඩ් එක ටයිප් කරලා ආයෙමත් තිරය දල්ව ගත්තා. පපායා ලැප්ටොප් එක දිහා මම හොඳට බැලුවෙ ඒ වෙලාවෙ. එයා ලස්සන අළු පාටයි. තැන් කීපෙකම තැඹිලි පාටින් පපායා සලකුණ එම්බෝස් කරලා වගේ තිබුණා. එයාගෙ තිරය පත්තු වෙච්ච ගමන්ම අර එම්බෝස් වෙලා පෙනුණ පපායා ලකුණු ඔක්කොම දීප්තිමත් තැඹිලි පාටින් නලියන්න පටන් ගන්නවා. හරියට පොඩි ළමයි එයාලව වඩා ගන්නකන් ඉවසිල්ලක් නැතිව නලියනවා වගෙයි.
මම දෙපාරක් නොහිතා එයාට ‘හායි’ කියලා කිව්වා. එයා කිසි ආඩම්බරකමක් නැතිව හිනා වුණා. ඊට පස්සෙ ‘හායි ඇවකාඩෝ’ කිව්වා.
‘ඔයා ළඟ මොනවද තියෙන්නෙ?’
පපායා මගෙන් ඇහුවේ ලොකු කුතුහලයකින්.
‘ඇයි ඔයාට මොනවද ඕනා?’
ප්‍රශ්නෙකට, තවත් ප්‍රශ්නෙකින් උත්තර දෙන එක අපායෙ යන වැඩක්ද මන්දා.
පපායා එයාගෙ සලකුණු ඔක්කොම නිවන්නයි-පත්තු කරන්නයි පටන් ගත්තා. මාව ටිකක් විතර බය වුණා.
‘මිස්ටර් පපායා…මගේ ළඟ ගිගාබයිට් 16 ක පින්තූර තියෙනවා. ගිගාබයිට් 4 සිංදු තියෙනවා. වීඩියෝ 10 ක් තියෙනවා. තව නොයෙක් ජාති තියෙනවා.
ඊට පස්සෙ මිස්ටර් පපායා තොරණ නිවා ගත්තා. බොරු කියන්නෙ මොකටද අනේ මට හුස්මක් වැටුණෙ ඒ වෙලාවෙ.
‘මට ගිගා 16 පින්තූර දෙන්න’
මට ඒ ගැන පොඩ්ඩක් කල්පනා කරන්න ඕනා. පාස්කෝඩ් දාපු ෆෝල්ඩර් දෙකේ තියෙන ඒවා එයාට එහෙම දෙන්නන් වාලේ දීලා දාන්න බෑ. මට ඉබේම ඉබන් දිහා බැලුණා. එයා ගිගාබයිට් 16 පින්තූර පපායට දෙන්න ලෑස්ති නෑ. පාස්කෝඩ් තියෙන ෆෝල්ඩර්ස් නොඇර අනිත් ටික පපායාට දෙන්න කියලා එයා මට විධාන කළා. මම ඔළුව වැනුවා. ඒත් පොඩි කල්පනාවකට වැටුණා.
අමොර්ගෙ රහස් ඇල්බම් එක නොදී ඉන්න මම තීරණය කළා. ඒකෙ පින්තූර විතරක් නෙවෙයි වීඩියෝ එකකුත් තියෙනවා. ඒවා පපායා දැනගන්න ඕන ඒවා නෙවෙයි. අනේ ඇත්තට මේ ඉබන්ගෙ වනචර වැඩ!! හැම එකම වීඩියෝ කර ගන්නකන් එයාට නින්ද යන්නෑ. කාට පෙන්නන්නද දන්නෑ ඔය හැටි වීඩියෝ!!
එක අතකින් ගිගාබයිට් 16 පපායාට දීලා දානවා කියන්නෙ මට ලොකු සැනසීමක්. මටත් එපා වෙලා උන්නේ පරණ පින්තූර, වීඩියෝ බලලම. දැන් මට තියෙන්නෙ අමොර්ගෙ රහස් ෆෝල්ඩර් එක ළඟට එනකොටම බොරු හේතුවක් කියලා පින්තූර යවන එක තාවකාලිකව නවත්තන්න. ඊට පස්සෙ තවත් බොරු ප්‍රශ්න දෙක, තුනක් පෙන්නුවම ෆෝල්ඩර්ස් දෙකක් අඩු බව පපායාට අමතක වෙනවා. එයා ඊළඟ ෆෝල්ඩර් එකේ ඉදන් පින්තූර ටික ගන්න කැමති වෙනවා සහතිකයි. කොහොමත් එහෙමනෙ හැමදාම වුණේ.
ඒ අතරේ පපායා මගෙත් එක්ක කතාවට වැටුණා. එයා මගෙන් ගන්න සමහර පින්තූර ආසාවෙන් ආයෙ, ආයෙ බලන එක මට තේරුම් ගන්න බැරි වුණා. එයාට ඕනෙ පින්තූර ගැන විස්තර මගෙන් දැනගන්න.
‘අර කවුද ඇවකාඩෝ? ඒ අමොර් නෙවෙයි නේද?’
ඉබන් සීත රටක ගිහින් බියංකා එක්ක ගත්ත පින්තූරයක් දිගෑරගෙන පපායා නළලෙ රැළි හතක් හැදුවා. එක අතකින් මිනිස්සු බේරන්න මැෂින්වලට බොරු කියලා පලක් තියේවියෑ. මම තීරණය කළා පපායාට සමහර දේවල් විතරක් කියන්න.
‘ඒ ඉන්නෙ බියංකා. එයා බැඳපු කෙනෙක්. ඒත් ඉබන් එක්ක යාළුයි. එයාලා ‘කාශ්මීරේ’ ගිය වෙලාවකයි ඔය පින්තූරෙ අරන් තියෙන්නේ.’
පපායා දීර්ඝ කල්පනාවකට වැටුණා. ආයෙත් එයාගෙ සලකුණක් නලියන්න පටන් ගත්තා. අනේ මන්දා!! එක අතකින් පපායාත් නිකං සෙල්ලම් බෝනික්කෙක් වගෙයි. පොඩ්ඩ එහේ-මෙහේ වෙන්න බෑ, වෙව්ල, වෙව්ල තොරණෙ ලයිට් පත්තු කරනවා. මට මේ බබ්බු නලවන එක දැන් එපා වෙලා ඉන්නේ. කිසි එකෙක් නෑනෙ අප්පා වගකීමක් ගන්න. හැම එකටම මට කරගහන්න වෙලා. ඇයි ඉතිං මම මැෂින් එකක්නෙ. තිරය නිවිලා යනවා මිසක් මටයි කියලා වෙන වෙන්න දෙයක් නෑනේ. දුකක්-සතුටක් දැනෙන්නෙත් නෑනේ.
‘මේහ්…ෂ්…ෂ්…ඇවකාඩෝ…ඒයි…මේ මොකක්ද අනේ?’
පපායා ඒ පාර තව පින්තූර ටිකක් දිගෑරගෙන. මම නිකමට කර පොවලා බැලුවා. සන්තානම් මෑණියනේ!! මේ මොනවද? මේවා කොහේද තිබ්බේ? මීට කලින් මමවත් මේවා දැකලා නෑනේ.
ඒ පාර මගේ ඇවකාඩෝ සලකුණ නිවෙන්නයි-පත්තු වෙන්නයි පටන් ගත්තා. කොච්චර හිතුවත් හිත සන්සුන් කරගන්න බැරි වුණා.
ඉබන් මගේ කකුල ළඟට ගහලා තිබුණ වයර් එක නොනවත්වා හොල්ලන්න පටන් ගත්තා. පපායා එයාගෙ කනට ගහලා තිබුණ වයර් එක ගැලවෙන්න නොදී අල්ලගන්න උත්සාහ කරමින් උන්නා.
‘ඇවකාඩෝ…. ඇවකාඩෝ…ඔයාට අසනීපයක්ද? මොකද වුණේ? මට සමාවෙන්න. මගෙයි වැරැද්ද. මම ඒ පින්තූර ටික ඔයාට පෙන්නපු නිසානෙ ඔයාගෙ හදවත අක්‍රීය වෙන්න ගියේ. අනේ මට සමාවෙන්න ඇව්’
ටික වෙලාවකින් මට යථා සිහිය ලැබුණා. ඒත් ඒ පින්තූර ටික මගේ ළඟවත්, ඇවකාඩෝ ළඟවත් තිබ්බෙ නෑ. හරියට මැජික්කාරයෙක් හාවෙක් අතුරුදන් කරන්නා වාගෙ ඒවා කොහේටද අතුරුදන් වෙලා.
‘ඔයාගෙ වරදක් නෑ පපායා. මගේ හදවත දුර්වල එකයි එකම ප්‍රශ්නේ. මට වාවන්නෙ නැතිව ගියා ඒ පින්තූර දැකලා.’
‘මේහ්!! ඇව්.. ඉන්න මම ඔයාට හිනා යන බඩ්ඩක් පෙන්නන්න.’
එහෙම කියලා එයා ඉබන්ගෙ ඊමේල් එකේ ස්පෑම් මැසේජස් තියෙන ටැබ් එක ඇරලා පෙන්නුවා. ඒකෙ මැද හරියෙ තරු ලකුණක් එක්ක තිබ්බෙ ‘ලව් ලෙටර්’ එකක්.
‘මගේ රැවුල්කොට හාවාට’ කියලා පටන් අරන් තිබ්බ ලියුමෙ පුදුම ආදර කතා තොගයක් ලියලා තිබ්බේ. අපි දෙන්නා වාක්‍යයක් ගාණෙ ‘හක…හක…සද්දෙන් හිනා වුණා. ලියුම මැදට යද්දි එක තැනක තිබ්බා ‘අනේ මගේ ලව් කොටියෝ’ කියලා. ඒකට හිනා වෙච්ච සැරට මගේ කකුලට ගහලා තිබ්බ වයර් එකත් ගැලවිලා වීසි වුණා. පපායාගේ වයර් එක ඉබන් හයියෙන් අල්ලගෙන උන්නු නිසා ගැලවුණේ නෑ. ඒ ජරමර අස්සේ ලියුමෙ එව්වෙ කවුද කියලා බලාගන්නත් බැරි වුණා. ඊමේල් එඩ්‍රස් එක නම් බොරුම බොරු එකක්. ‘වොන්ඩර් වුමන් 007’ වගේ නමක් ඒකෙ තිබ්බේ. මට දැන් සිහියක් නෑ ආයෙ වයර් එක කකුලට ගහනකන්. පපායා අරහේ තනියෙම ‘හක….හක…’ගානවා ඇති. එයා දැක්කද දන්නෑ ලියුම එවපු කෙනාගෙ නම?
ඉබන්ගෙ දුෂ්ටකමේ තරම කියන්නෙ මගේ වයර් එක ආයෙ කකුලට ගහනවා නෙවෙයි එයා පපායාගෙ කන ළඟට ගහල තිබ්බ වයර් එකත් ගලවලා දැම්මා. එවේලෙ ඉබන්ගෙ මූණ රාස්සයෙක්ගෙ වගේ.
‘මේ බඩකඩුත්තුවෙන් කිසි ප්‍රයෝජනයක් නෑ. ඊට එහා අර පපායා ලදරම. ෆයිල් ට්‍රාන්සර් කරන්න නෙවෙයි මේවා හොඳ, ගංවතුරට ගිලෙන්න දාන්න. ඇහුවොත් නම් ඇවකාඩෝ. කරදර අඩුම ෆෝන් එක. ඒ වෙන එවුන්ට වෙන්න ඇති. මාව නම් කන්නම උපන් එකක්. හිටපන්කෝ ඔහොම හිතූ, හිතූ දේ කරමින් තව ටික දවසක්. දෙන්නම්කෝ මම ළඟදිම ඔහේට ජම්බූ’
මට මේ ජම්බු කතාව විතරයි ඔළුවට දාගන්න පුළුවන් වුණේ. මේ මිනිහට සමයං. මට මොකටද ජම්බු? අනික මැෂින්වලට ජම්බු දෙන්න හිතන මේ මිනිහා මොකෙක්ද? ඉබන් බතූතා කියලා නෙවෙයි මූට නම දාන්න තිබ්බේ. ඉබේ බත්කූරා කියලා. මට මේ ලෝකෙ කිසිම යාළුකමක් ඇති කරගන්න ඉඩ දෙන්නෑ. හොඳම වෙලාවට මැද්දට පනිනවා. ඊට පස්සෙ ඔක්කොම කාබාසිනියා කරලා දානවා. ඊටත් පස්සෙ ඔළුව බදාගෙන හරකෙක් වගේ අඬනවා. මට මේ නරි නාටක දැන් ඇති වෙලා තියෙන්නෙ.
මම ආවේගය වැඩිකමට ආයෙත් තිරය නිවන්නයි-පත්තු කරන්නයි පටන් ගත්තා. ඊට සමගාමීව වගේ මාව වයිබ්‍රේට් වෙන්නත් පටන් ගත්තා. මට ඉබන්ව සම්පූර්ණයෙන්ම අමතක වෙලා හිටියේ. ඒත් එයා ‘බැස්කර්විල්හි රුදුරු බලුව’ වගේ ඇස් රතු කරන් කෝපයෙන් මගේ දිහා බලාගෙන හිටියා. එහෙම බලාගෙන ඉදලා දුන්නා මට පයින් පාරක් ඇඳ උඩින් වීසිවෙලා බිමට වැටිලා උළුවස්සෙ හැපෙන්න.
මම හිතන්නෙ ‘සුපර් ඩෝරියෝ’ ගේම් එකේ අන්තිම කොටසේ මම හිටියේ. ජෙට් පැක් එකත් අරගෙන පියාඹගෙන ගල් පඩිපෙළ උඩට ගියා විතරයි. මාව පාවෙලා….පාවෙලා…ආවා දිය අගලේ මකර අන්තයට. මකර සිල්වා කම්මැලිකමෙන් වගේ කට බාගෙට ඇරියා. මාව පුළුන් රොදක් වගේ මකර කටට පාවෙලා…පාවෙලා ගියා.
‘අනේ මාව මේ ඇවකාඩෝ ආත්මභවයෙන් ගලවා ගොළුබෙල්ලෙක් කරනු මැනවි!! එහෙම බැරි නම් බිම් පණුවෙක්වත් කරනු මැනවි’ කියලා ප්‍රාර්ථනා කරගෙන මම උන්නා. ඊට පස්සෙ මාව ලොකු කළුවරක ගිලුණා.

 

කාංචනා අමිලානි
@moogater
පුවත්පත් සබැඳිය

ප්‍රතිචාර

comments

Powered by Facebook Comments

Continue reading

ඩමි මහත්මයා

1 S-F8LhBjQ753QPlJesP_HQ
‘අනේ දෙයියනේ, මගේ උගුර වැඩ කරන්නෙත් නෑ මෙන්න හොරු, අල්ලපියෝ කියලා කෑ ගහලම. අනික අනිත් හැමෝමවම බේරගනියෝ කියලා කෑ ගහලා මට ඇතිවෙලා. එදා දැක්කනෙ වැඩේ. අර අසමජ්ජාති ෆෝන් එක නොදන්න එකෙක්ගෙ සාක්කුවේ බැහැගෙන ගිය ලස්සන.
ම්හ්!! ඒවා වැඩක් නෑ එක අතකින්. පරණ කුණු!!’
‘ස්…ස්…මේහ්…ටීටී…’
මම කතා කළේ මගේ එහා පැත්තෙ ෆුල් සූට් එකක් ඇඳලා බිම බලාගෙන ඉන්න ඩමි මහත්මයට. එයාගෙ සංවරකම මම ස්….ස්…කියනකන් විතරයි. ඊට පස්සෙ ඉතිං බලන්න බැරියෑ සෙල්ලමේ තරම. එයා හරිම හැන්ඩ්සම්. ඒ වුණාට ඕපදූප හොයනවා. නෑ, මම කියන්නෙ මමත් ඕපදූප හොයනවා තමයි. ඒ වුණාට එයා ඕපදූප කියනවා දැක්කම මට පොඩි කළකිරීමක් ඇති වෙනවා.
‘ඇයි? අලුත් මොනව හරි තියෙනවද?’
එයා හරි උද්‍යෝගයෙන් ඇස් පුංචි කරලා ඇහුවා.
‘ළඟට එන්නකෝ’
කියන පරක්කුවට එයා මගේ ළඟ. මගේ හිත පොඩ්ඩක් ගැස්සුණා වගෙත් වුණා. ටීටී මගේ ඇස් ඇතුළ බලාගෙන හිනාවෙවී උන්නා.
‘කුච්නා කහෝ…
කුච් බී නා කහෝ’
ස්ටෝරුව ඇතුළෙ හිටිය අතක් කැඩුණ ඩමි මහතෙක් ගැඹුරු කටහඬින් ඒ සිංදුව කිව්වේ මොකටද මන්දා.
ඔයාට මතකද මේ ළඟක ඉඳන් අපේ සාප්පුවට එන උස, සුදු මිනිහා. අර ඉබන් ද මොකක්ද අමුතු නමක් තියෙන කෙනා?’
එයාට කල්පනා කරන්නවත් ඕන වුණේ නෑ.
‘හහ්…මට මතකයි. මහ වල් මිනිහෙක්. ඔයාට අන්දලා තිබුණ ලස්සන කපු ගවුම ගැලෙව්වෙ එයානෙ. ගවුම ගලවන වෙලේ මම දැක්ක ඔයාගෙ බෙල්ලත් අත ගානවා.’
කියන්න ගිය කතාව තව පොඩ්ඩෙන් අමතක වෙන තරම් ඒ සිද්දිය. මම ඔළුව ගස්සලා ඒක අමතක කරන්න උත්සාහ කළා.
‘ඉතිං?’
එයා ආයෙත් මගේ ඇස් දෙකේ කිමිදෙනවා.
‘ඒ මිනිහයි, බියංකයි යාළුයි. දැන් මාස ගාණක ඉදන් කුලියට ගෙයක් හොයනවා. බියංකා හිතන් ඉන්නෙ දික්කසාද වෙලා ඉබන්ව බඳින්න. එයා පත්තරවල ඇඩ් බල, බල කෝල් කරනවා මට ඇහුණා.
බියංකා ඉබන් එක්ක ගිය සතියෙ දවසක මීමුරේ ගියා. ඔයාට මතක නැද්ද? අර දවස් දෙකක් අපේ සාප්පුවත් වහලා තිබ්බේ.’
ටීටී හ්ම්….හ්ම්…ගාමින් කල්පනාවකට වැටුණා.
‘එතකොට ඉබන් එක්ක ආපු ලස්සන ගෑනු ළමයා කවුද? එයාගෙ කොණ්ඩෙ ලස්සන ඔයා දැක්කද? අනික එයාගෙ ඇස්!! හරියට ගැඹුරු මුහුදක් වගෙයි. මට කොච්චර බලා හිටියත් එපා වෙන්නෑ.’
ආයෙ මාව ගැස්සුණා. මම අංශක 20 ක් හැරිලා එයාගෙ මූණ දිහා හොඳට බැලුවා. ටීටී හිටියෙ වෙන ලෝකෙක අතරමං වෙලා. එයාගෙ මූණෙ තිබ්බෙ අමුතුම කාන්තියක්.
එදා ඇවකාඩෝ කියපු විදිහට එයා තමයි ඉබන්ගෙ කෙල්ල. නම අමොර්. ඇවකාඩෝ කිව්වෙ ඒ දෙන්නා තමයි බඳින්නෙ කියලා.
‘හහ්…බඳියි. බඳියි’
ටීටී මහ නොරිස්සුමෙන් වගේ උත්තර දුන්නා. අමොර් ඉබන්ව බඳිනවා කිව්වම එයා මොකටද කලබල වෙන්නෙ? අනික ඉබන් බියංකාවත් බඳිනවා කියලනේ කියන්නෙ. ඒකට කවුරුත් කලබල වෙන්නෙ නෑනෙ. මේ ඩමියටත් තමන්ගෙ තරමට ඉදිමිලා ඉන්න බෑ. යනවා මනුස්සයෝ එක්ක පෑහෙන්න. හිතේ ඇති එයත් අමොර්ව බඳින්න. එයා මේ නිකංම නිකං ඩමියක් කියලා මතකත් නෑ. කළු ගලේ ඔළුව ගහගන්නයි හදන්නෙ.
‘මේහ්…ටීටී…ඔයාට අමොර් ගැන මොන බලාපොරොත්තු තිබ්බත් වැඩක් නෑ. එයා ඔයාව ගණන් ගන්නෙවත් නෑ. අනික ඔයා මිනිහෙක්යැ? ඔයා ඩමියක්නෙ.’
ඒ පාර ගැස්සුණේ ටීටී. ඒත් ඇයි මට කේන්ති යන්නෙ? ටීටී කාට ආස වුණාම මගේ මොකෝ. අනික මේ ඕපදූප හොයන ඩමියක්. එයා හැන්ඩ්සම් එක වෙනම කතාවක්.
‘මම එහෙම දෙයක් හිතලා කිව්වෙ නෑ එම්. ඔයා කේන්ති ගන්නෙපා.’
‘හ්ම්…නෑ.’
‘ඉතිං..’
‘මම දවසක් අහගෙන හිටියා අපේ සාප්පුවේ ගෑනු ළමයි දෙන්නෙක් කතා වෙනවා. එයාලා කිව්ව විදිහට ඉබන්, බියංකා ඒක්ක මීමුරේ ගිහින් බියංකගෙ හස්බන්ඩ්ට අහු වෙලා. ඒ මනුස්සයා ඉබන්ට නිල් වෙන්න ගහලා. හොඳ වැඩේ නේද අනේ? අතක්, පයක් කඩලා දාන්නයි තිබ්බේ.’
ඒ වෙනකොට ටීටී ගෙ මූඩ් එක සම්පූර්ණයෙන්ම වෙනස් වෙලා කියලා මට හිතුණා. එයාට උනන්දුවක් තිබ්බෙ නෑ මම කියන දේවල් අහන්න. එයා මගේ මූණ දිහා බලාගෙන ගැඹුරු මුහුදක කිමිදෙමින් හිටියා වගෙයි මට දැනුණේ. ඒත් මට බය හිතුණා. මේ ඩමි මිනිහව ගැඹුරු මුහුදෙ ගිලුණොත් කාරිය!! එයාට පීනන්න පුළුවන්ද දන්නෙත් නෑ.
‘ටීටී.. ඔයාට පීනන්න පුළුවන්ද?’
ටීටී පුදුමය අඟවන්න ඇහිබැම උඩට කළා. ඊට පස්සේ අත් දෙකත් දෙපැත්තට වීසි කරලා ‘නෑ’ කියලා කිව්වා.
හරි. ඉතිං මේ ඩමිය ගිලිලා මැරෙනවා ෂුවර්. මට ලොකු දුකක් ඇති වුණා.
‘ටීටී….ඔයා මුහුදෙ ගිලිලා මැරෙන්නෙපා.’
ටීටී ආයෙත් පුදුම වෙලා අත් දෙක දෙපැත්තට වීසි කළා. ඊට පස්සෙ මගේ ළඟටම ආවා.
‘ඔයාට මොනවා වෙළාද එම්? මම කොහොමද මුහුදෙ ගිලෙන්නෙ?
‘ඒක අමතක කරන්න ටීටී. මගේ මොලේ අවුල් වෙලා තියෙන්නේ. සමහර දේවල් මටම තේරුම් ගන්න බැහැ. අපි බියංකායි-ඉබනුයි ගැන කතා කරන එක නවත්තමු.’
‘ඒත් ඩී ඇයි ඔයා මාව මුහුදෙ ගිලෙනවා කියලා හිතුවේ? අපි කවදාවත් මුහුද දැකලවත් නෑනේ. අපිට කවදාවත් මුහුද දකින්න වෙන්නෙත් නෑ එම්.’
එයා මහා දුක්බර මූණකින් මගේ දිහා බලන් හිටියා. හරියට මම කවදාවත් එයාව තේරුම් ගන්න උත්සාහ කළේ නෑ වගේ හැඟීමකින්. ඒත් ඇයි මම එයාව තේරුම් ගන්න උත්සාහ කරන්නෙ කියලා ආයෙම ප්‍රශ්නයක් හිතට ආවා.
එයා ඔළුව නවාගෙනම කලින් හිටපු තැනට ඇවිදගෙන ගියා. යන අතරේ එක පාරක් නැවතිලා මගේ දිහා බැලුවා. බලලා දුක්බර හිනාවක් පෑවා. මම යමක් කියන්න උත්සාහ කළත් ඒ කියන්න හදපු දේ මගේ කටින් පිටවුණේ නෑ. මගේ පපුව හිරවෙනවා වගේ දැනුණා. ඇස්වල මීදුමක් බැඳිලා වගේ තේරුණා. එතකොටම ටීටී එයා ඉන්න තැන ඉදන් පාවෙන හාදුවක් හුළඟේ පා කරලා එව්වා. ආයෙමත් සිංදුව පටන් ගත්තා.
‘මුජ්කෝ පතා හේ-තුම්කෝ පතා හේ
සාමයි කා යේ පල්තම් සා ගයා හේ’
මාව ‍ෆ්‍රීස් වුණා.
කාංචනා අමිලානි
@moogater
පුවත්පත් සබැඳිය

ප්‍රතිචාර

comments

Powered by Facebook Comments

Continue reading

ඉබන්ගේ කන්ද උඩ දේශනාව

1 RLlNvGNabrpPcmXpzsXseg
මම මේ කිසි දෙයක් හිතලා කරපු දේවල් නෙවෙයි. ඔක්කොම නිකං ඔහේ පිළිවෙලට සිද්ධ වුණා විතරයි. මම හරි අවංක මිනිහෙක්. ඔව්…ඉතිං කාගෙත් හිත්වල ආසාවන් තියෙනවනේ. බියංකා ට මම කැමති බව ඇත්ත. මිකී මවුස්ට මම කැමති එයාට සිංදු කියන්න පුළුවන් නිසා. ලීනා මැක්ස් නිකං වාත්තු කරපු දේව රූපයක් වගෙයි. ඒත් අමොර්ට තරම් කාටවත් මාව තේරුම් ගන්න බෑ. අමොර් තමයි මගේ ලෝකෙ ‍රැජින.
ඊයෙ-පෙරේදා ඉදන් මට මහා බයක්, තනිකමක් දැනෙන්න පටන් අරන්. ඒක නිකං හිරිගඩු පිපෙන ජාතියේ බයක්. මම හිතන්නේ ඒක හරියටම වුණේ මගේ පරණ ෆෝන් එක නැතිවෙච්ච දවසෙ ඉදන් තමයි. කවුරු හරි මගේ දිහා බලන් ඉන්නවා වගේ මට දැනෙන්න පටන් ගත්තා. රෑ නින්දෙන් පවා මාව ගැස්සිලා ඇහැරෙන්න පටන් ගත්තා. මම ලැජ්ජාව පැත්තකින් තියලා අමොර්ට ඒ බව කිව්වා. එයා ආදරෙන් මගේ මූණ දිහා බලන් ඉදලා වම් කම්මුලට දිග නියපොතුවලින් තට්‍ටුවක් දැම්මා. මට තාම හිතාගන්න බෑ එයා එහෙම කරලා අදහස් කළේ මොකක්ද කියලා.
වෙලාවකට මට හිතෙනවා එයා මේ ඔක්කොම දන්නවයි කියලා. ඔක්කොම කිව්වේ බියංකටයි, ලීනටයි, මිකී මවුස්ටයි.
ඒත් මං කොහොමද එක්කෙනෙක්ව ‍තෝර ගන්නේ? බියංකා දිහාට මාව ඇදිලා යන්නේ කාන්දමක් වගෙයි. මිකී මවුස්ට සිංදු කියන්න පුළුවන් හරියට ආශා බෝස්ලේට වගේ. ලීනා ග්‍රීක දෙවඟනක් වගෙයි. අනේ….මගේ අමොර්…..එයාට තමයි මම වැඩියෙම ආදරේම. එයා හරියට නිකං හිමකිරම වගෙයි. සීතයි, ලස්සනයි, හිත හිරි වැටෙනවා. මට දැන් කරන්න ඉතිරි වෙලා තියෙන්නෙ එක දෙයයි. ඔව්!! සිය දිවි නසා ගන්න එක විතරයි.
‘කෝ ….මේ කහපාට ෆෝන් එක?’
‘ආ….මේ ඉන්නෙ හොරා වගේ හැංගිලා. එන්න ඩාලිං පොඩ්ඩක්’.
අර පරණ බඩකඩුත්තුව කොයිවෙලේ හරි විසි කරලා දාන්න ඕනා. මට ඒකත් සැකයි වෙලාවකට. කොයි වෙලෙත් මගේ දිහා ඇහැ ගහගත්තු ගමන්මයි. මට වෙලාවකට හිතෙනවා මගේ පරණ ෆෝන් එකට කතා කරන්න පුළුවන් ඇතිය කියලා. නෑ, මං කියන්නේ ඔය ෆෝන් කිව්වට සමහර අය මෑෂින්ම නෙවෙයි වෙන්නත් ඇතිනේ. එක අතකට මොනවද මම මේ හිතන්නේ? මට පිස්සු හැදීගෙනවත් එනවද? ෆෝන් කොහෙද මැෂින් නොවෙන්නේ? එයාලට විධාන විතරයි ඕනා කරන්නේ.
‘කඩේට පලයං චූං චෑං’ කියපු ගමන් කඩේට දුවලා එන්නයි එයාලව හදලා තියෙන්නේ. නෑ…මේ මං කියන්නේ මගේ ෆෝන් එකට කඩේට ගිහින් සීනි, තේකොළ, හාල්, තුනපහ ගේන්න පුළුවන් කියලා නෙවෙයි. ඒවා නිකං මැෂින් විතරයි කියලා.
ඒ පාර බියංකා කෝල් කරනවා.
‘ඇයි ඩාලිං? මම මේ නිකං ඇඳට වෙලා ඇලවෙලා හිටියේ. නෑ….නෑ…අද ජිම් යන්නෙ නෑ. ටිකක් මහන්සියි.
ආ…ඔව්…පරණ ෆෝන් එක චාර්ජ් කරලා. ඔයාගෙ කහපාට ඇවකාඩෝ එක නියමයි. මම ඒක තව ටික දවසක් තියා ගන්නම්.
නෑ…නෑ…මට ෆෝන් දෙකක් ඕනා නෑ. දැන් පරණ ෆෝන් එක හම්බ වුණානේ. හා….මම එන්නම්. බායි!!! ලව් යූ!!’
එක පිරිමියෙක් ගෑනු හතර දෙනෙකුට පණ වගේ ආලය කරන්නේ කොහොමද කියලා දැන් අලුතින් ප්‍රශ්නයක් මතු වෙන්න පුළුවන්. ඒක පැහැදිලි කරලා දෙන එක මගේ වගකීමක්. මගේ ආදරයට නිමක් නෑ. පරක් තෙරක් නෑ. මම හරි අවංක මිනිහෙක්. ඒත් මම කොහොමද ගෑනු හතරක් එක පාර කසාද බඳින්නේ. මේවා ගැන හිතනකොට මගේ ඔළුව පුපුරන්න වගේ එනවා.
‘ඇවකාඩෝ 0.2, ඔයා මොකද හිතන්නේ? ඔයානෙ මගේ ළඟ ඉන්න පරණම එක්කෙනා?’
‘ඔයා හිතන්නේ මම මානසික වෛද්‍යවරයෙක් හම්බ වෙන්න යන්න ඕනා කියලද?
ඔයාලට මේවා තේරෙන්නෑ ඇවකාඩෝ, මේවා මිනිස් ප්‍රශ්න. මේවට මැෂින්වලට මැදිහත් වෙන්න බෑ.
අපි සම්, මස්, නහරවලින් හැඳුණ අය. ඔයාලා එහෙමද? නෑනේ!! නිකං මේ චිප් ගොඩකුයි, ප්ලාස්ටික් කෑලි ටිකකයි එක්කහු වෙලා හැදිලා විතරයිනේ.
ඔයාලටත් තේරෙයි තනියෙම හිතන්න එහෙම පුළුවන් වුණා නම් මනුස්සයෙක් වෙන එකේ රඟේ. ලේසි නෑ පු‍තෝ!! ලේසි නෑ’
සමහර දවස්වලට මට කාටද කෝල් කරන්නෙ කියලා පැටලෙනවා. බියංකට යවන්න ඕනා මැසේජ් එක ලීනාට යනවා. මිකී මවුස්ට කියන්න ඕනා පණිවිඩේ අමොර්ට කියනවා. අමොර් කියපු දෙයක් ලීනා කිව්වා කියලා මතක තියාගෙන ඉන්නවා. පස්සේ ඒවා එකකට එකක් පැටලුණාම මෝඩ පාට් එකක් ඇක්ට් කරනවා. හැම තප්පරේකම ඒ එක, එක්කෙනාට යවන පණිවුඩ මකලා දාන්න ඕනා. ඊමේල් මකලා දාන්න ඕනා. අමොර්ගෙ සෙල්‍ෆි ෆෝල්ඩර් එක ඩිලීට් වෙන්න නොදී තියා ගන්නත් ඕනා. දන්නවද මගේ ඔළුවෙ පාස්වර්ඩ් කීයක් කියලා සේව් වෙලා තියෙනවද කියලා? ඔහේ දන්නෑ මොන බක්කක්වත්. නිකං දන්නවා වගේ පෙන්නගෙන ඉන්න හදනවා. තමුන්ටත් තේරෙයි හොඳට මාව මැරිලා ගිය දවසකට. එතකොට කියයි අනේ මගේ ඉබන් මෙහෙමයි කළේ, අරහෙමයි කළේ කියලා. මගේ ඉබන් තරම් ඉවසන තවත් මනුස්සයෙක් මේ සක්වල තලයේම නෑ කියලා.
අර තමුන්ව හොයලා දීපු බියංකගේ කඩේ වැඩ කරන කොල්ලා ගැනත් මට සැකයි. ඌ ටිකක් පෙනුමට ඉන්න හාදයෙක් කියලයි බියංකා කිව්වේ. ඒත් බියංකව දැලේ දාගන්න ඌට බෑ. ඌ පෙනුමයි කිව්වට මම දැක්කෙ නෑනේ. බියංකට බැරියෑ මාව ඉරිසියා කරන්න ඔහොම දෙයක් කියන්න. එකත් එකටම එයාගෙ බොරුවක් වෙන්න ඕනා. මොළේ තියෙන කොල්ලෙක් නම් ඇවකාඩෝ 0.2ක් ආපහු ගෙනැත් දේවියැ? කීයකට හරි විකුණ ගන්න තිබ්බනේ.
මිකී මවුස් අර සිංදු කියන තර‍ඟෙට ගිය එකට මම කැමති නෑ. එයාට සිංදු කියන්න පුළුවන් බව ඇත්ත. ඒත් එයා මොකටද ලෝකෙටම සිංදු කිය කිය නහින්න යන්නේ. මට විතරක් සිංදු කිව්වා නම් ඇතිනේ. අනික මම කොයි වෙලාවකවත් එයාට සිංදු කියන්න එපැයි කියලා නෑනේ. ගිය සතියෙ අලුත්ම වයලින් එකක් ගෙනැත් දුන්නේ වැඩි ආදරේටනේ. ඒත් එයාට ඒ කිසි දෙයක අගයක් නෑ. අඩුම තරමෙ මට වයලින් එකෙන් සිංදුවක්වත් ගහලා පෙන්නුවේ නෑ. එයාට ඕන වෙලාවට නම් එක, එක වීඩියෝ අප්ලෝඩ් කරනවා මම දකිනවා. එකම තැනක විතරක් මම දැක්කා එයා ලියලා තියෙනවා එයාගෙ පෙම්වතා වයලින් එකක් ගෙනැත් දුන්නා කියලා.
ලීනාට ඕනේ ලස්සනට ඉන්න විතරයි. අඩුම තරමේ සෝෂල් මීඩියා එකකවත් ඇත්තෙ නැහැ. ඒකත් හොඳයි එක අතකට. මට එයා වෙනුවෙන් පින්තූර, ජරමර ‍ෆිල්ටර් කරන්න ඕනා නෑනේ. ඒත් අද ලෝකෙ වෙනස්නේ. ඔහොම ළිං මැඩියෝ වගේ ඉදලා හරියනවද? පොඩ්ඩක් ඇස්-කන් ඇරලා වටපිටාව බලන්න එපැයි.
‘අනේ මන්දා ඇවකාඩෝ!!! මට නම් දැන් මේ සෙල්ලම නිසා හරි මහන්සියි. කොයි වෙලෙත් බයෙන් ජීවත් වෙනවා කියන්නේ කරුමයක්.
මම කොහොමද මේ උගුලෙන් ගැලවෙන්නේ? හා…ඔයා තිරය නිවාගන්න. එතකොට ඔක්කොම හරිනේ. මට පුළුවන් පිස්සෙක් වගේ තනියෙම කියවන්න. දැනගන්නවා හොඳයි!!! තමුනුත් මේවට යම් ප්‍රමාණෙකින් වඟ කියන්න ඕනා. මැෂින් කියලා කිව්වට තමුන්ටත් යම් වඟකීමක් තියෙනවා මට උපදේශයක් කාරිය දීලා, තරව‍ටු කරලා යහමඟට ගන්න. ඒත් තමුන් මොකද අන්තිමට කළේ? බියංකගේ ඇඳුම් කඩේදි නන්නාඳුනන මිනිහෙක්ගෙ සාක්කුවටත් බැහැගෙන ඌත් එක්ක ගමේ ගිය එක. ලැජ්ජා නැතිව ආයෙම ඌත් එක්කම ඇඳුම් සාප්පුවට ආපු එක. ඊටත් පස්සෙ කිසිම ගාණක් නැතිව මගේ සාක්කුවෙත් බැහැගෙන ගෙදර ආපු එක. මගෙත් ඉවසීමේ සීමාවක් තියෙනවා ඇවකාඩෝ. මේ ඔක්කොටම මුල තමුන් බව මතක තියාගත්තොත් හොඳයි.’
එක අතකට ඇවකාඩෝට බැණ අඬගහලා වැඩක් නෑ මගේ වැ‍රැදිවලට. ඔව්!!! එල්ලිලා මැරෙනවා මම.
……………………………..
‘දඩස්!!!!’
‘බුදු අම්මෝ!!!! මට බැරියෝ!!! අයියෝ….අයියෝ….කොන්ද!!!’
මම ඇවකාඩෝ 0.2 යි 0.3 දිහායි මාරුවෙන්, මාරුවට බැලුවා. අවට ඔක්කොම නිලංකාර වෙනවා තේරුණා ඊළඟට. ඔව් !!! මට ක්ලාන්තයි !!! 
අනේ මට ක්ලාන්තයි බියංකා. 
අනේ මට ක්ලාන්තයි මිකී මවුස්
අයියෝ මට ක්ලාන්තයි ලීනා
අනේ මම ඉවරටෙම ඉවරයි අමොර්!!!

 

කාංචනා අමිලානි
@moogater
පුවත්පත් සබැඳිය

ප්‍රතිචාර

comments

Powered by Facebook Comments

Continue reading

ඒත් ඔබ ආස

toa-heftiba-270811-unsplash

මම රළ ඔසවාගෙන
වෙරළට දිව එන

ඇතැයි සිතා
නිය ආලේපන ගැල්වූ
පා මුදු ලූ
සිනිඳු කකුල්
රන්වන් වෙරළ අසබඩ
කිංකිණි සිනා පාමින්
වැල්ල මත පා ගිල්ලවමින්

මීදුම පමණි
කිංකිණි සිනා නැත
ඈතින්-මෑතින්-සොරුන් මෙන්
හරවාගෙන මුහුණු පාර දෙස
සැර දමා හැරී යන මෝටර් රථ
ඒ ඇතුළත,
පා මුදු ලූ, නිය ආලේපන ගැල්වූ
කිංකිණි සිනා

අලංකාරය තරමක් ක‍ටුක විට
ක‍ටුක කාලයක විත් අලංකාරය හොයන
ප්‍රීතිය ‍රැගෙන මා දුව එන විට
ලුහුබඳින්නට මා හැර දුවන
මිනිසුනි, ගැහැනුනි
මේ දිය ‍රැල්ල
මෙතරම් ලස්සන
මා ඔබ සොයා එන විට පමණි

ඒත් ඔබ ආස
මා සොයා ඒමටය

*වර්ජිනියාවේ මුහුදු වෙරළ වඩාත් අලංකාර සීත කාලයටය.

ප්‍රතිචාර

comments

Powered by Facebook Comments

Continue reading

බිංදුවයි දශම තුන (පුරුෂ)

cafe-93

එයා මාව කට්ට කළුවර ලාච්චුවක දාලා 'දඩෝං' ගාලා වැහුවා. තප්පර දෙකෙන් මම තිරයේ ලයිට් එක දාගෙන ඉබන්ගෙ ඊමේල් කියවන්න ගත්තා. මම කලින් නොදැක්ක අලුත් ලේබල් එකක් දැක්කෙ එතකොටයි. ලේබල් එකේ නම 'ටොම් ඇන්ඩ් සිරී'. ඒක ටිකක් සැක හිතෙන නමක්. ඉබන් කාටුන් බලන කෙනෙක් නෙවෙයි. අමොර් කාටුන් බලන්නෙත් නෑ. මම එකින් එක කියවන්න පටන් ගත්තා. හැම ඊමේල් එකකම ආමන්ත්‍රණය ඉංග්‍රීසි අකුරක් විතරයි. 'ආදරය සමඟ' කියලා සිම්පල් 'අයි' අකුරක් මේල් එකේ අන්තිම කෙලවරේ තිබුණා. ඒ ලේබල් එක පුරාම තිබ්බෙ පෙම් හසුන්. මේ මිනිහා කොහොමද මේක මගෙන් හංගලා තියා ගත්තේ කියනෙකයි ඊළඟට මම කල්පනා කරන්න පටන් ගත්තේ. ඉබන්ගෙ අහිංසක, තැන්පත් මූණ ඊළඟට මවා ගන්න මම උත්සාහ කළා. එයා කොහොමද මේ වගේ වංචාවක් කරන්නේ? මාව තදින් වයිබ්‍රේට් වෙන්න පටන්ගත්තා. එයා සාන්තුවරයෙක් වගේනෙ ජීවත් වෙන්නේ.

එයාට අමොර් ගැන තියෙන්නෙ පොඩි පැහැදීමක් විතරයි, අමොර්ගෙන් බේරෙන්න බෑ කසාඳ බඳින්න කියලා, ඒත් එයා කැමති අර තනි ඉංග්‍රීසි අකුරෙ එක්කෙනාට, තව මාසෙකින් එයාට අලුත් ගෙයක් අරන් දෙනවා... කියලා අන්තිම ඊමේල් එකේ ලියලා තිබ්බා. ක්‍රම ලේඛණයකින් නියෝග ලැබෙන මගේ යාන්ත්‍රීය හදවතට අදහස් ගලාගෙන ආවා. තදින් දැනුණ කේන්තිය නිසා වයිබ්‍රේට් වෙමින් 'කීක්...කීක්' සද්දයකුත් මගෙන් ඇහෙන්න පටන් ගත්තා. ඉබන්ගෙ වචනවලින් කිව්වොත් 'මේක දැලි පිහියෙන් කිරි කෑමක්'. මගේ වචනවලින් කිව්වොත් මේක ඇවකාඩෝ හදවතට පපායා වර්ගයේ මතකයක් බද්ධ කරනවා වාගෙ පාපතර වැඩක්; ද්‍රෝහී වීමක්. මිනිස්සුන්ගේ ජීවිතේ සංකීර්ණ රහස් පොට්ටනි ගොඩකින් වැහිලා කියලා ඒ වෙලාවෙ මම ස්ථීරෙටම දැන ගත්තා.

මම කේන්තියෙන් පුපුරමින් රහස් අගුල් දාලා තිබ්බ තව පින්තූර ෆෝල්ඩර් එකක් ඇතුළට එබිලා බැලුවා. ඉබන් සහ තවත් නොයෙක් වර්ගයේ ගෑනු ළමයින්ගේ ප්‍රීතිමත් පින්තූරවලින් ඒ ෆෝල්ඩර් එක පිරිලා තිබ්බා.

'මේ මොන වනචරයෙක්ද!'

එහෙම හිතමින් මම තිරය නිවා ගත්තා. කරන්නම්කෝ මම වල් ඉබනට හොඳ වැඩක්!!

..................................................................................

කළුවර ලාච්චුවක් ඇතුළේ නින්දට වැටිලා ඉන්න අතරේ පුරුදු කටහඬක් ඇහිලා මම තිරය දල්වගත්තා.

හරි. ඒ ඉබන්ගෙ කටහඬ තමයි. ඒ පාර ඇඳුම් කඩේ ගෑනු කෙනා එක්ක හුරතල් කතා කියනවා. මට තේරුම් ගන්න බැරි වුණා ඒ ඉබන්මද කියලා. ඒත් එක්කම ලාච්චුව ඇරුණා.

'ආ...මෙන්න'

කිංකිණි හිනාවක් එක්ක එයා ෆෝන් එක ඉබන්ගෙ අතට දුන්නා.

'තෑන්ක්ස් ලව්' කියලා ඉබන් ෆෝන් එක අරන් කලිසමේ වම් සාක්කුවට දා ගත්තා. මම සැනසුම් සුසුමක් හෙළුවා. ඉබන් සිංදුවක් උරුවම්බාමින් කාර් එකට දිව්වා.

'මැණිකේ මම ආයෙ ගෙදර එනවා

මට හරි කේන්ති යනවා'

එයා සිංදුවෙ තාලෙට මහ සද්දෙන් කෑ ගහන්න ගත්තා. අපි වෙනදා නොයන අමුතු පාරවල්වලින් ගිහින් ගෙදරට ආවා. ගෙදරට ගොඩවෙච්ච වෙලේ ඉදන් ආයෙ සිංදුව.

'හ්ම්...හ්ම්...හ්ම්...හ්ම්'

ඉබන් කලිසම් සාක්කුවෙන් මාව එළියට අරන් එයාගෙ ඇඳ උඩින් තිබ්බා. සපත්තු ගලවලා ඇඳ යටට වීසි කරලා, කමිසෙත් ගලවලා කිළිටි කූඩෙට වීසි කළා. කාමරෙන් එළියට ගියා. ටීපෝව උඩ නිදි කරවලා හිටිය ඇවකාඩෝ 0.3 ක් වඩාගෙන කාමරේට ආවා.

එයා සම්පූර්ණයෙන්ම කහ පාටයි. මට වඩා පොඩ්ඩක් කෙට්ටුයි, උසයි. එයා අපි දෙන්නව එක ළඟින් තියලා කන්ද උඩ දේශනාව පටන් ගත්තා.

'දැන් බලන්න. මම හිතුවෙ ඔයා නැතිවුණා කියලනේ. මම මෙයාව අරගත්තෙ බැරිම තැන. එයා ඔයාට වඩා ස්පීඩ්. කැමරාවත් කොලිටි වැඩියි. මට සමාවෙන්න'

මේ මනුස්සයාට වසක්, විසක් කැවිලද මන්දා!! මොනාද මේකියවන්නෙ. එයා අඬ, අඬ නාන කාමරේට ගියා. මම කහ ඇවකාඩෝවා දිහා බලලා හිනා වුණා. එයත් හිනා වුණා. අනේ එයා පිරිමි ෆෝන් එකක්. ඒත් මොකක්ද මේ කහ පාට?

'ෆෝන්වල ස්ත්‍රී/පුරුෂකම මිනිස්සුන්ට හොයන්න බෑ බිංදුවයි දශම දෙක. වරහන් ඇතුළේ ස්ත්‍රී. ඒක දන්නෙ අපි අපිම විතරයි. මම බිංදුවයි දශම තුන. වරහන් ඇතුළේ පුරුෂ.

එයා මහ අමුතු විදිහට කතා කරන්නෙ. එයා ඒවට කිව්වෙ 'මැෂින් ටෝක්ස්' කියලා. කවදාවත් ළඟම නෑදෑයෙක්, යාළුවෙක් නොහිටපු මට බිංදුවයි දශම තුන නිවුන්නෙක් වගේ වුණා.

'අපි යාළුවෝ වගේ ඉමු'

ඒ අතරේ එයා එහෙමත් කිව්වා. මට අහන්න වගේම කියන්නත් අප්‍රමාණ දේවල් තිබ්බා. ඒත් ඉබන් ගැන මගේ හිතේ තියෙන සැකය ගැන එයාට කියන්න ඉක්මන් නොවෙන්නත් වඟ බලා ගත්තා. 'මොනා වුණත් අලුත ගෙනා ෆෝන්නෙ. එහෙම වක්කඩ කැඩුවා හේ රහස් කියන්න නරකයි. කවුද දන්නෙ ඔත්තුකාරයෙක්ද කියලා'

එයා තිරය එහෙම පත්තු කරගෙන පළවෙනි ප්‍රශ්නෙ අහන්න හරි-බැරි ගැහුණා.

'ඉබන්ගෙ කෙල්ල අමොර් ද? මිකී මවුස් ද? ලීනා මැක්ස් ද? එහෙමත් නැත්නම් බියංකා ද?'

'මොක්කු?'

මම ඉතාම පහත් විදිහට ආයෙම එයාගෙන් පෙරලා ප්‍රශ්නයක් ඇහුවා. එයා කලබල වුණේම නෑ. මම තමයි මෙතැන හැම ඉලව්වටම වයිබ්‍රේට් වෙන්න ගන්නේ. ඔය යස අගේට එයා තිරයවත් නිවාගන්නෙ නැතුව ඉන්නේ.

'අමොර් තමයි' මම අඩමානෙට උත්තරේ කිව්වා.

'අනේ ඔයා දන්න ඉටිගෙඩිය. අමොර් නෙවෙයි.'

ඉබන් කියන්නෙ මහ වනචරයෙක්. එයා පහත් හඬින් මුමුණන්න ගත්තා. එයා බොරුකාරයෙක්. එයාට හදවතක් නෑ. අමොර් මේ කිසි දෙයක් දන්නෙ නෑ. අමොර් මිකී මවුස් ගැනවත් මිකී මවුස් ලීනා මැක්ස් ගැනවත් ලීනා මැක්ස් බියංකා ගැනවත් දන්නෑ. එයාලා හැමෝම හිතන් ඉන්නෙ ඉබන් එයාලගෙන් කාව හරි කසාද බඳින්න ඉන්නවා කියලයි. කොටින්ම අර බියංකා හිතාගෙන ඉන්නෙත් දික්කසාද වෙලා ඉබන්ව බඳින්න. ඔය ඉතිං... බියංකව දන්නෙත් නැද්ද? අර ඇඳුම් කඩයක් තියෙන්නෙ. ඔයාව නැතිවෙලා ඉදලා හොයලා දුන්නේ.

මට මගේ ගැනම දුක හිතුණා. 'අනේ ඉතිං මම මොනවද දැනං ඉදලා තියෙන්නේ?' මගේ ඇතුළත පරිපථ පවා රිදෙන්න ගත්තා. ලැබෙන අණ කිරීම් ඔක්කොම එකපාර පැටලිලා වගේ තේරුණා. ඉබන් කියන්නේ වංචාවේ අලුත්ම නිෂ්පාදනයක්. මමත් ඒකට අහු වෙලා දිය වෙලා යමින් හිටපු අනු නිෂ්පාදනයක්.

මම අලුත් තුරුම්පුවක් එළියට ඇද්දා. 'එතකොට ඔයාගෙ ෆෝන් එකේ තියෙන ඊමේල් එකේ ඒවා නෙවෙයිද මගේෆෝන් එකේ තියෙන ඊමේල් එකේ තියෙන්නේ? ඔයා කොහොමද මට වඩා එයාගෙ රහස් දන්නෙ?

එයාගෙ සමච්චල් හිනාව මට දරාගන්න බැරි වුණා. කොටින්ම කියනවා නම් එයා හිනාවෙලා වැඩිවෙලා, වයිබ්‍රේට් වෙවී ඇද පල්ලටත් වැටෙන්න ගියා. මගේ ඉවසීමේ සීමාව පැන්නා.

'යකෝ!! මිනිහෝ!! මොකෝ හිනාවෙන්නෙ? මම සරල ප්‍රශ්නයක් නේද ඇහුවේ? තමුන්ගේ මහන්තත්තකම පැත්තකින් තියලා මට උත්තර දෙනවා. ඇයි තමුන් හිතන් ඉන්නෙ කහ පාට වුණා කියලා හරි ලොක්කෙක් කියලද? පිරිමි ෆෝන් කවදද කහ පාට වුණේ? මම මේ මනුස්සකමටකට පියාගෙන හිටියේ. ඔහේට ඔය ගෑනු ෆෝන් එකක ඇඳුමක් අන්දලා නෙවෙයි. තමුනුත් ගෑනු ෆෝන් එකක්. ඔව්!! වරහන් ඇතුළේ 'ස්ත්‍රී'

බිංදුවයි දශම තුන, මේ නාඩගම නවත්තලා මම අහපු දේට උත්තර දෙනවා. මං ඔහේගෙ රහස රකින්නම්.

එයා එක පාරටම නිශ්ශබ්ද වුණා. හරියට මම නඟපු අභූත චෝදනා ඔක්කොම ඇත්ත වගේ. ඊට පස්සේ ආයෙම වයිබ්‍රේට් වෙන්න පටන් ගත්තා.

'ඕයි!! ගෑනියේ, බිංදුවයි දශම දෙක, අහගන්නවා හොඳට. ඉබන් අලුතෙන් ගත්තු ෆෝන් එකක් නෑ. වල් වනචරයා. මාව අයිති බියංකට. එයාට ෆෝන් දෙකක් තියෙන නිසාත්, ඔහේ හිටපු ගමන් අර අවලම් හොරෙක් එක්ක පැනලා ගිය නිසාත් එයා මාව ඉබන්ට දුන්නා.'

ඉබන් ආවා සාලුවකින් ඇඟ පිහිදමින් කාමරේට. අපේ කතාව නැවතුණා. ඉබන්ගෙ කතාව පටන් ගත්තා.

Electric-tag

කාංචනා අමිලානි
@moogater
පුවත්පත් සබැඳිය

 

ප්‍රතිචාර

comments

Powered by Facebook Comments

Continue reading

චපල ඇවකාඩෝ

avacardo

පොලිස් රාලහාමිලා දෙන්නා බිමට නැවිලා ඉන්න චික බොනීටා අල්ලන්න හදන කොටම කුඹුර පැත්තෙන් කළු බල්ලෙක් දුවන් ආවා. උගේ ඇස් ගිනි බෝල දෙකක් වගේ. පැන්න ගමන් මහත රාලහාමිගේ කකුලෙ බත් කෙණ්ඩ ඇල්ලුවා. එක හුස්මට කෙට්ටු රාලහාමිගේ කලවයේ එල්ලුණා.
'අමරසිංහ.....දුවපාං....හයියෙන් දුවපාං....කළු බලු පිල්ලියක් මගේ කකුලෙ කෑල්ලක් කෑවා. අයියෝ දුවපාං...

මෙහේ වරෙල්ලා...මේ බල්ලට පොල්ලකින් ගහලා මරපල්ලා....යකුනේ....කට ඇරං බලන් ඉන්නෙ වරෙල්ලා.....'

චික බොනීටා ඉස්සෙක් වගේ මහත රාලහාමිගේ කකුල් දෙක අස්සෙන් රූටලා, මාවත් සාක්කුවේ දාගෙන සරම කරට අරන් දුවන්න පටන් ගත්තා. මට ආයෙත් හිතුණා චික බොනීටා වීර පුරුෂයෙක් කියලා. ඉබන් නම් කවදාවත් මෙහෙම අවදානම් දේවල් කරන්න හිතන්නෙ නෑ. එයාගෙ කිසිම සෙල්ලක්කාර ගතිගුණයක් නෑ. මෙච්චර කල් මම ගෙවලා තියෙන්නේ මොන ජීවිතයක්ද කියලා හිතුණා. බැටරි බහින්න තව පොඩ්ඩයි තියෙන්නේ. මම දුර්වල හදවතින්ම බොනීටා ට තුරුළු වුණා. නාන ළිං උඩින්, මිරිස් පාත්ති උඩින්, රෙදි වැල් යටින්, වැටවල් උඩින් පනිමින්-දුවමින් ආපු බොනීටා ගෙදරට ළඟා වුණා. ගෙයි පිලේ ආං අර කළු බලු පිල්ලිය යසට නිදාගෙන ඉන්නවා.

'ආ....ටර්මාංගනියා...ආඩම්බරයි හොඳේ.....'

ටර්මාංගනියා ඔළුව උස්සලා බලලා 'මළ කෝලං' තාලෙට අහක බලා ගත්තා. ගෙදර සියල්ලෝම රූපවාහිනියේ පෙන්වන අවුරුදු උත්සවයක වතුරේ කොට්ට පොර ගහනවා ඇස් අයාගෙන බලාගෙන හිටිය නිසා බොනීටා ට හොර පූෙසක් වගේ තමන්ගේ කාමරයට රිංගන්න පුළුවන් වුණා. බොනීටා කඩුළු පනින ක්‍රීඩකයකු වගේ පු‍ටුවක් උඩින් ඇඳට පනිනකොටම මම ඇස් පියා ගත්තා.

'මේ යකා අඬු කඩාගත්තම මට යන කල මොකක්දැයි' කියලා හිතුවට ඒ යකා කිසි ගාණක් නැතිව ඇඳට පතිත වුණා. ඊට පස්සේ මාව සාක්කුවෙන් එළියට අරගෙන නරඹන අතරෙ බැටරිය බැහැලා කියලා දැක්කා.

ඊළඟට අලි විශාල ඇඳුම් බෑග් එකක් ඇරලා පවර් බෑන්ක් එකකුයි වයර් ගොඩකුයි ගත්තා.

'හ්ම්....ඇවකාඩෝ 0.2. නරක නෑ වැඩේ...'

අමාරුවෙන් හුස්ම ගනිමින් හිටිය මට ලොකු සහනයක් දැනෙන්න ගත්තා. එයා මාව චාර්ජ් කරන්න පටන් අරගෙන. විනාඩි කීපෙකින් මම තිරය දල්වලා පෙන්නුවා. එයා තිරය දිහා ගොඩක් වෙලා බලන් හිටියා. ඉබන් එයාගෙ පෙම්වතී එක්ක උස කඳු මුදුනක ගත්තු පින්තූරයක් තිරයේ තිබ්බේ. බොනීටා හෙමිහිට අමොර්ගෙ කම්මුලක් අත ගෑවා. අමොර් ඉතිං හිනා වෙච්ච ගමන්මනේ. මම ඉක්මනට තිරය නිවලා දැම්මා. එයා ආයෙත් තිරය දල්ව ගත්තා. ලොක් ස්ක්‍රීන් එකේම ඉබන්ගෙන් ආපු කෝල්, අමොර්ගෙ කෝල් වගේම පණිවුඩත් පේන්න තිබ්බා. ඒත් බොනීටා ඒවා එකක්වත් කියවන්න උත්සාහ කළේ නෑ. එයා නෝටි‍ෆිකේෂන් ඔක්කොම ක්ලියර් කරලා දැම්මා. මං ආයෙත් පුදුම වුණා. 'එයා නම් අමුතුම හොරෙක්' කියලා හිතන ගමන් ආයෙත් බොනීටා දිහා උවමනාවෙන් බැලුවා. එයා මොකක් හරි ලොකු දුකකින් ඉන්න කෙනෙක් වගේ. තමන්ගෙම ගෙදර ආවා වුණත් කාත් එක්කවත් කතාවට ගියෙත් නැහැනේ. ගෙදර අය වුණත් අර උලව් අවුරුදු උත්සවයක් දිහා දැපනේ වැටිලා බලන් ඉන්නවා මිසක් තමන්ගේ පුතා ගෙදර ඇවිත්නෙ කියලා හොයලා බැලිල්ලක් නෑ. මේක නම් නල්ලමලේ ගෙයක් තමයි. එකෙක්ටවත් ගාණක් නෑ. මට කේන්ති ගියා. ඒත් එක අතකට මට මොනවට කේන්ති යන්නද? මාව මේ හොරකං කරගෙන ඇවිල්ල තියෙන අව් අස්සේ මොන සමයමක්ද හිතන්නේ.

බොනීටා ආයෙමත් තිරය දල්වලා රහස් අංකෙ දිහා බලන් හිටියා. ඉලක්කම් හයයිනේ.....ඕක මොන කජ්ජක්ද බොනීටට.....මම එහෙම හිතුවට බොනීටා නොසෑහෙන්න කල්පනා කළා. එක පාරක්, දෙපාරක්, තුන් පාරක් වැ‍රැදි නොම්මර හයක් ටයිප් කළා. ඊට පස්සේ කට උල් කරලා තිරය දිහා බලන් හිටියා. ෆෝන් එකක් ආදරෙන් බැදුණොත් නොකරන දෙයක් නෑ. මම එතකොට චික බොනීටට රහසින් ආලය කරමින් හිටියේ. එයා ඊළඟ පාර තිරයට අත තියනවත් එක්කම මම හිතාමතා හරි ඉලක්කම් හය ටයිප් කරලා ලොක් එක ඇරලා දුන්නා. ඒක එයාගෙ අතින් වුණ දෙයක් හැටියටයි මට පෙන්නන්න ඕන වුණේ. ඇත්තම කිව්වොත් මටත් පුදුමයි වෙච්ච දේ ගැන. මාව මනුස්සයෙක් වෙන්න යනවද? බොනීටා හයියෙන් හුස්ම ගන්න පටන් ගත්තා. මොකද එයා දැනගත්තා රහස් අගුල ඇරියේ එයා නෙවෙයි කියලා. ඒත් ටික වෙලාවකින් එයා සන්සුන් වුණා. එයා හුස්ම හෙළන වේගය සාමාන්‍ය වුණා.

එයා මුලින්ම ඉබන්ගෙ ඊමේල් කියවන්න තීරණය කළා. නිකං මේ සාමාන්‍ය ඊමේල් කීපයක් එයා කියෙව්වා. ඊළඟට අමුතු නම්වලින් ලේබල් කරලා තිබ්බා ෆෝල්ඩර් කීපයක් පහු කරන් ගියා. ඒ හැම ෆෝල්ඩර් එකකටම ඉබන් රහස් අගුල් දාලා තිබ්බ බව ඇත්ත. ඒවා ඇතුළේ අමොර්ගෙ අමුතු පින්තූර, වීඩියෝ තිබුණ බවත් ඇත්තයි. මම ඒවා නොදන්නවා වගේ හිටිය එකත් ඇත්තයි. ඒ වගේම බොනීටා ඒ එකක්වත් බලන්න උත්සාහ නොකරපු එකත් ඇත්තයි. මම ආයෙම වතාවක් බොනීටට බැඳුණා. එයාගෙ හොඳ ගතිගුණ ගැන පැහැදුණා. හොරෙකුට වුණත් ප්‍රතිපත්ති කියලා දෙයක් තියෙන්න ඕනා. හැබැයි එයා අර සාමාන්‍ය ඊමේල් කියවන අතරේ සටහන් පොතක් අරන් මොනවද ලියා ගත්තා. ඒ ගැන මම වැඩිය හිතන්න ගියේ නෑ. හොරෙක් වුණාම දෙයක් හොරකම් කරන්නත් එපැයි. නීතිගරුක වෙලා විතරක් ඇතියැ!! මං එහෙමත් හිතුවා. අනේ මං මේ හිතන දේවල් ඉබන් දන්නවා නම්!! ඒත් ඉබන් හරි බෝරිං අනේ!!! එයා නීතිගරුක වැඩියි.

ඊළඟට එයා පින්තූර ගැලරියේ තිබ්බ අමොර්ගෙ සෙල්‍ෆි කන්දරාව බලන්න ගත්තා. මයෙ දෙයියනේ....!!! ඒකෙ තිබ්බ තරම් සෙල්‍ෆි!! මම ඕවා ඒ හැටි මායිම් කළේ නෑ. ඒත් මේ හැටි සෙල්‍ෆි ගොඩක් ගන්න ඒ දැරිවිට කොයි තරම් වෙලාවක් යන්න ඇතිද කියලා හිතුණා. ඊළඟට ඉබන් එක්ක තුරුළු වෙලා, අත් අල්ලන්, කෑම කවමින්, කුඩ ඉහලගෙන, හංස බෝට්‍ටු පදිමින් ඉන්න පින්තූර ගොඩක් එයා බැලුවා. සමහර පින්තූරවල විතරක් අමොර්ගෙ කම්මුල හෙමිහිට අතගෑවා. ඊළඟට නෝට්ස් කීපයක් ඇරලා බැලුවා. ඉබන්ගෙත් නොසැලකිල්ල. සමහර නෝට්වල පාස්වර්ඩ් එහෙමත් සේව් කරලා තිබ්බා. හැබැයි ඒ හැම එකකටම රහස් අගුලක් දාලා තිබ්බා. මගේ ඉබන් හරි මොළකාරයා. මට ආඩම්බරයකුත් මතු වුණා. 'චී!!! තමන්ගේ චපල ඇවකාඩෝ හදවත. දැන් ටිකකට කලින් චික බොනීටා ට ආදරෙන් බැදුණා. දැන් ආයෙත් මගේ ඉබන් කියන්න පටන් ගත්තා.' ඒ වාක්‍ය ඇහුණේ කොහෙන්ද මන්දා. ඒත් කොහෙන් හරි ඇහුණා. මම ටිකක් සන්සුන් වෙන්න හිතුවා.

බොනීට දීර්ඝ හුස්මක් පහළට හෙලලා තිරය නිවලා දැම්මා. එයා දන්නවා ආයෙත් තිරය දල්වලා රහස් අගුල ටයිප් කරන්න ක්‍රමයක් නැති බව. මමත් ඒක එයාට තදින් ඒත්තු ගන්වන්න ඕන නිසාම ටික වෙලාවක් නිශ්ශබ්දව හිටියා. එයා මාව මේසෙ උඩින් ගිහින් තිබ්බා. එක පාරක් තිරය පත්තු කරලා අමොර් දිහා බලලා තිරය නිවලා දැම්මා.

ආයෙත් සීත කාලගුණය පහු කරගෙන කරච්චල පිරිච්ච ටවුමකට අපි ආවා. මම තාමත් එයාගෙ උඩ සාක්කුවේ.

'ආ.....මෙන්න....'කියලා එයා මාව ඩමියට ඇඳුම් අන්දපු ගෑනු කෙනාට දුන්නා. එයා පුදුම එලවන මුහුණක් මවාගෙන මාව අරගත්තා. ඩමියට ආයෙත් ඇඳුමක් නෑ. ඩමිය මාව දැකලා ආයෙ කෑ ගහන්න උත්සාහ කරලා කට වහ ගත්තා.

මට පාළු හිතුණා. චික බොනීටා නැතිව දුකක් ඇති වුණා. ඒත් එක්කම ඉබන්ව මතක් වුණා.

මම චපල ඇවකාඩෝ 0.2ක්. මාව එක දිගට වයිබ්‍රේට් වෙන්න පටන් ගත්තා.

කාංචනා අමිලානි
@moogater
පුවත්පත් සබැඳිය

ප්‍රතිචාර

comments

Powered by Facebook Comments

Continue reading

prev posts

Hit Counter provided by professional seo company
twitter-widget.com