Archive > February 2016

දැන් හරිම වෙලාව

ශතවර්ෂයකට කලින් අහස දම් පාටට තිබුණ දවසක කඩා වැටුණු උල්කාෂ්ම කැබැල්ලක් ගිනි රත් වෙමින් මගේ කම්මුලක් මත දැන් කිසි දවසක ඔබට ඒ කම්මුල් සිප ගන්න බැරි බව සම්පූර්ණ මුහුණුවර පේන්න පින්තූරයක් ගන්න බැරි බව අර්ධ දුකක් තරමක සැනසිල්ලක් දැන් හරිම වෙලාව නිදහසට කාරණා කියන්න ලියුම්,මුදු සහ විලවුන් බෝතල් නැවත දෙන්න අනෙත් කම්මුල සිපගෙන වෙන්වෙන්න

Continue reading

පසුව ලියමි:

ඔබ තිලිණ කළ උද්‍යානය ද බුහුටි මල් පැළ ද නොතකා හරිමි මුහුදුබත් වූ නැවක් මෙන් පැරැණි ලස්සන සිහි කරන්නට ඔබට ඉඩ දී අලුත් මල් නො පිපෙන්න වඟ බලමි කියන්නට අමතක වූ දෙයකි; ගලවා ගතිමි කිණිස්ස ළය සිදුරු කළ එදවස දැන් ඉතිං උද්‍යානය ද මල් ද රාත්‍රී අහස ද ඔබට නැවත දිය හැකිය ඒවා වෙන අයකුට [...]

Continue reading

විරාමයට පෙර

පිරුණු බඳුන; පුරව පුරවා මට ම පිරිනමන බිඳක් බොනු බැරිව ඉහිරවා ගන්න මේ ශෝකී නාටකය විරාමයට පෙර හැමදාම නිමා වෙන

Continue reading

තවම ලේ ගලන

තවම එතරම් තනි නැත; අත් හළද අත නොතකා සිටියද සිනහව ගලවා ගත නොහැක ළය සිදුරු කළ පිහි තලය ඔබ එවූ ත්‍යාගය මා සිරුර තුළ තවම ලේ ගලන

Continue reading

එතෙක් ඔබ

පතොරමක් මෙන් තුවක්කුවකින් ගිලිහුණ ඕනෑ අතක යන්න ඉලක්කය මඟ හැර එක්කෝ ඔබ පිපිරෙන්න එක්කෝ ඔබ අතරමං වෙන්න මම ඔබට කුඩා පිස්තෝලයක් එවන්නම් නිශ්චිත ඉලක්ක ගන්න ඕනෑ විට එතෙක් ඔබ; නිකරුණේ ගලා යන්න නිකරුණේ පිපිරෙන්න.

Continue reading

විකටයි මේ මොහොත

විකටයි මේ මොහොත මට ඔබව හිනස්සන්න නුවමණා වුවත් මගේ ඇතුළත විහිලු සහසක් කිති කවමින් මාව හිනස්සන

Continue reading

කඩු වැනෙනවා පෙනෙනකොට

කඩු වැනෙනවා පෙනෙනකොට පිල්ලම්වලින් ලේ ගලනකොට මොන බම්බුවක්ද මානව ප්‍රේමය අනිනවා මිස හදවත පසා වෙන්නම

Continue reading


Hit Counter provided by professional seo company
twitter-widget.com